|

مثبت و منفي سخنان«اوباما»

پیتر فیور . ترجمه: نگار حسینی

«باراک اوباما» در سخنرانی اخیر خود در مجمع عمومی سازمان‌ملل، راهبردهایی در مورد خاورمیانه ارایه کرد، با این حال به نظر می‌رسد دیدگاه‌های ارایه‌شده از سوی او با راهبردهای قدیمی کاخ‌سفید تفاوت چندانی ندارد. رییس‌جمهوری آمریکا، هنوز در مورد پایان‌دادن به جنگ، ساده‌ انديشانه صحبت می‌کند. او با وجودی که خود را یکی از پایان‌دهنده‌های جنگ می‌داند اما هنوز هنگامی که از منافع ایالات متحده صحبت می‌شود، ژبه گزینه حمله نظامی اشاره می‌کند. موضع او در مورد جنگ در حالی است که عراق، امروز نسبت به زمانی که اوباما به خاک سفید قدم گذاشت، در موقعیت به مراتب بدتری قرار دارد. راهبردها در افغانستان همچنان نامشخص است و در نهایت باید گفت که پیش‌بینی‌ها در افغانستان نمی‌تواند خوشبینانه باشد. اوباما در بخشی از سخنرانی به این نکته اشاره کرده است که: «جهان در حال حاضر در وضعیتی باثبات‌تر از پنج سال پیش به سر می‌برد.» اما او چگونه می‌تواند چنین تحلیلی داشته باشد در حالی که در سال‌های اخیر، جهان با بحران اقتصادی مواجه بوده است؟ به علاوه باثبات‌ترشدن خاورمیانه‌ای که محور سخنرانی اوباما بود، چگونه می‌تواند منطقی باشد؟ در کنار همه اینها، هنگامی که اوباما از حصول اطمینان در محیط زیست جهانی مطمئن نیست، چگونه می‌تواند در مورد باثبات‌ترشدن جهان صحبت کند؟ رییس‌جمهوری بدون هیچ توضیحی گفته است که برای حل‌وفصل تضادها تلاش می‌کند. در همین حال، به فرآیندی که در مورد سوریه انجام شده است، با افتخار اشاره کرده است. او بر این نکته تاکید کرده که ایران و روسیه باید سوریه را تنها بگذارند اما اساسا به این نکته توجه نکرده است که نتیجه مستقیم و فوری مذاکرات سازمان‌ملل در مورد سوریه باید ازبین‌بردن فشار «تغییر رژیم» بر اسد باشد. مقابله با تجاوز علیه متحدان و شرکای آمریکا، حصول اطمینان از جریان آزاد انرژی، ازبین‌بردن شبکه‌های تروریستی که تهدیدی برای ملت آمریکا به حساب بیایند و نیز جلوگیری از توسعه و استفاده از سلاح‌های کشتار جمعی، چهار ستون راهبرد اوباما در مورد خاورمیانه بوده است. او تاکید کرده است که از گزینه‌های نظامی برای رسیدن به این راهبردها استفاده خواهد کرد. با این اوصاف به نظر می‌رسد اوباما در دکترین آیزنهاور، کارتر و بوش که ایالات‌متحده سال‌ها بر آن شیوه بوده، وفادار مانده است. اوباما در بخش دیگری از سخنرانی خود، به صلح اسراییل با همسایگانش اشاره کرد. محور گفته‌های او گسترش دموکراسی در منطقه و اقدامات بین‌‌المللی برای جلوگیری از بحران‌های انسانی در نتیجه جنگ‌های داخلی، بوده است. این گفته‌ها اما رضایت‌بخش نیست. او در مورد محدودیت‌ها صحبت کرده است اما راه‌هایی که برای برطرف‌کردن آن بیان کرده، نامربوط است. او به واقع برای موفقیت در گفت‌وگوهای صلح، راهبردی دیپلماتیک ارایه نداده است. اما سخنان اوباما نکات مثبتی نیز داشت. رییس‌جمهوری راه درازی را از سال 2009 پیموده است، جایی که برای نخستین‌بار به‌عنوان رهبر یک کشور استثنایی، در مجمع عمومی سازمان‌ملل حاضر شد اما این‌بار شاهد یک چنین چیزی نبودیم.
منبع: فارین پالیسی

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.