|

نشانه‌های مسرت‌بخش

فریدون مجلسی . تحلیلگر روابط بین‌الملل

ديدار شب گذشته محمدجواد ظريف و کاترين اشتون مسوول سياست خارجي اتحاديه اروپا و موضع‌گيري جان کري وزيرخارجه ايالات‌متحده درباره برگزاري ديدار ميان وزراي خارجه 1+5 که سطحي بالاتر از گذشته را نشان مي‌دهد و وزراي خارجه ايران و آمريکا را بر سر يک ميز مي‌نشاند، بيانگر آن است که پس از 35سال التهاب و تنش در روابط دو کشور، طرفين به‌سمت تنش‌زدايي واقعي حرکت کرده‌اند. دولت اصلاح‌طلب ايران، دوبار در جريان جنگ‌هاي افغانستان و عراق، کمال همکاري را نشان داد اما در يک فرصت‌سوزي تاريخي، فرد ناداني مثل بوش پسر، ناگهان ايران را محور شرارت اعلام کرد و جو آرامش را به جو اهانت بدل ساخت تا مبارزه متقابل به‌جاي تعامل، امري ناگزير باشد. «احترام»، موضعي است که برای ايراني‌ها با سابقه فرهنگي و سال‌ها «سروري»، از همه‌چيز خوشايند‌تر است و بي‌احترامي و زبان تحقير، براي آنان دردناک. جاي خوشبختي است که اين احساس علاقه به آغاز فصل نويني از روابط، در درجه اول دوطرفه است چون کشورهاي غربي، داراي قدرت کافي هستند و ايرانيان اصيل هم به‌واسطه تمدن و جايگاه منطقه‌اي، همين را مي‌خواهند.
ايران کشور بزرگي است با جمعيت زياد، قرارگيري در محل استراتژيک، داراي بزرگ‌ترين منابع انرژي فسيلي جهان و ده‌ها مزيت ديگر. مجموع نفت و گاز ما از عربستان و روسيه بيشتر است و 90درصد جمعيت کشورمان باسواد بوده و 60درصد دانشجويان ايراني را دختران تشکيل مي‌دهند. اينها نشانه‌هاي پيشرفت اجتماعي است. غرب، امروز اين شرايط را با دنيايي به محوريت دوستشان، عربستان سعودي مقايسه مي‌کند؛ دنيايي که به سلفيون مي‌بالد. گروهي که معني اسم آنها، ارتجاع است و غرب مدام نگران آنهاست. يکي از قديمي‌ترين کشورهاي منطقه که مصر است داراي سرمايه اجتماعي ايران نيست. آمريکا نگران دوقطبي‌شدن فضا در منطقه است. در سوريه، مشکل روز اول ديگر وجود ندارد که عده‌اي، آزادي بخواهند و طلب کنند که دولت موروثي اسد، جاي خود را به دولت دموکراسي‌خواه بدهد. دنيا مي‌بيند سلفي‌ها سوار بر وانت‌بار‌هاي نو با مسلسل‌هاي اتوماتيک در يک منطقه قدیمي سر مي‌برند و جگر مي‌خورند. در اين زمان پرآشوب، دولتي در ايران با حمايت مردمي و انتخاباتي پرشور بر سرکار آمده و مردم، راي به اعتدال و اصلاحات داده‌اند. دولت باراک اوباما که خود را معتدل مي‌دانند بايد نابلد باشند که نخواهند از اين فرصت استفاده کنند. ظريف هم کسي نيست که دنبال نمايش خصوصيات خود باشد. او يک سال قبل از اينکه به اين مقام برسد کتاب خود را نوشته و نشان مي‌دهد که چگونه از مواضع سفت و سخت اوليه آغاز کرده و بعد با فروتني به اشتباهات خود اقرار مي‌کند. اقرار به اشتباه، خيلي شجاعت مي‌خواهد و چنين فردي، بسيار قابل اعتماد‌تر است نسبت به کسي که از اصالت دروني وي نتوان اطمينان حاصل کرد. اخبار مسرت‌بخش روز گذشته و احتمال ديدار آقاي روحاني و آقاي اوباما نشان مي‌دهد فرصت براي قوي‌ترشدن ما مهيا شده است و اگر همه چيز درست پيش برود، از اين پس مي‌توانيم سرمايه‌هاي خود را صرف توسعه علمي، فرهنگي، اجتماعي و صنعتي بکنيم تا به سرعت از کره جنوبي - که ما آن را مدل قرار داديم- جلو بزنيم. مزاياي ايران از همه اين کشورهاي همتراز بالاتر است و مولفه‌هاي قابل اتکاي ايراني، توان توسعه کشورمان را در يک بازه زماني مشخص دارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.