حضور ايران در سازمان ملل در دولت نهم و دهم
رکوردداری احمدینژاد در سفر به «نیویورک»
فرزانه آیینی
محمود احمدینژاد به سه دلیل در میان روسایجمهوری کشور رکورددار حضور در سازمان ملل است. اول اینکه بیشترین سفرها را به نیویورک داشته و طی هشتسال ریاستجمهوریاش 9بار راهی آمریکا شده است. دوم اینکه پرحاشیهترین نشستها را در مقر سازمان ملل داشته و سوم هم اینکه تیم همراهان وی بزرگترین هیاتهای همراه در تمام اجلاسها بوده است. به همین دلیل در بین 10دولت روی کار آمده جمهوریاسلامی اولین است. در زیر سفرهای احمدینژاد و جنجالها و حاشیهسازیهایش در نیویورک به اجمال میآید: شهریور 84 - دعای فرج و ادعای هاله نور دو ماهی میشد که احمدینژاد سکان قوهمجریه را در دست گرفته بود که همراه تیم صدنفرهای عازم نیویورک شد تا در شصتودومین نشست سالانه سازمان ملل شرکت کند. او سخنانش را با دعای فرج آغاز کرد و نطقش را به تشریح گفتمان عدالت به جای زور، کرامتهای انسانی و حاکمیت خداپرستی اختصاص داد. اما آنچه بیشتر از حضور وی در نیویورک و نطقش خبرساز شد ماجرای هاله نور بود. احمدینژاد پس از اولین دیدار از نیویورک و شرکت در اجلاس عمومی سازمان ملل و در سفر بعدی خود به قم، بر اساس فیلمها و اخبار پخششده در حضور
آیتالله جوادیآملی از «هاله نوری» سخن گفت که در مدت سخنرانی دور او را گرفته بود. با وجود اینکه از این جلسه فیلمبرداری شد و فیلم آن در دسترس عموم قرار گرفت، احمدینژاد و دفتر رییسجمهور آن را تکذیب کرد. بهدنبال انکار این موضوع توسط محمود احمدینژاد در مناظرههای انتخابات 88 دفتر آیتالله جوادیآملی، ماجرای هاله نور را تایید کرد. شهریور 85 - شهرت هولوکاستی احمدینژاد و حاشیههایش آن روزها احمدینژاد با طرح موضوع هولوکاست و سخنان ضداسراییلی همچون اینکه «اسراییل باید از نقشه کره زمین پاک شود»، برای خودش شهرتی دستوپا کرده و توانسته بود سیاست خارجی ناسازگارانهاش با غرب را عیان کند، به همین دلیل هم وقتی برای دومینبار راهی نیویورک شد تا در شصتوسومین مجمع عمومی سازمان ملل به نمایندگی جمهوریاسلامی سخنرانی کند، پیش از سخنرانیاش به دلیل مواضع تندش علیه اسراییل در مصاحبههایش با تیتر «رییسجمهوری که هولوکاست را زیر سوال میبرد» روی جلد نشریات جهان رفت. بهرغم جنجالسازیهای پیش از نطقش باز هم در آغاز سخنرانیاش دعای فرج خواند و در نطقی بیفراز و فرود بیش از دوسوم زمانش را به دعوت به
یکتاپرستی، نقش انبیا در هدایت بشر و اصلاح ساختار سازمان ملل به نفع ملل مستضعف جهان اختصاص داد و سپس در سخنانی بیمقدمه و موخره به تاریخچه بروز و ظهور رژیم صهیونیستی اشاره کرد که حدودا یک ماه بعد به تیتر اصلی رسانههای غربی علیه ایران تبدیل شد. ماجرای سخنرانیهای احمدینژاد در مورد اسراییل، در داخل ایران نیز با بازتابهای مختلفی همراه بود و با وجود گذشت بیش از هفتسال از این سخنرانیها صاحبنظران با انتقاد از عملکرد احمدینژاد در این خصوص، بیان کردند که برخی از فشارها و تهدیدهایی که از آن سال تاکنون بر ایران تحمیل شده ناشی از طرح هولوکاست بوده است. مهر 86 - پرحاشیهترین سفر احمدینژاد به نیویورک تصمیم احمدینژاد برای حضور در شصتوچهارمین مجمع عمومی سازمان ملل از همان ابتدا با جنجال همراه بود. این جنجال با ابراز تمایلش برای بازدید از محل حملات ۱۱سپتامبر کلید خورد. در پی اصرارش برای بازدید از محل 11سپتامبر و اعلام مخالفت مسوولان شهر نیویورک بود که ماجرا اوج گرفت و در نهایت اینکه پس از حملات تند مقامهای شهر نیویورک به تصمیم احمدینژاد، درخواست وی رد شد. جنجال دیگر سومین سفر احمدینژاد به
نیویورک دعوت دانشگاه کلمبیا از محمود احمدینژاد برای سخنرانی بود. اگرچه این یک دعوت رسمی بود اما این تصمیم با مخالفت و اعتراض مطبوعات، دولتمردان و سیاستگذاران ایالات متحده مبنی بر درخواست لغو دعوت از احمدینژاد در جلسه پرسش و پاسخ، روبهرو شد. با وجود تمام جنجالها و اعتراضات تند و بیسابقه به رییسجمهوری ایران برنامه سخنرانی محمود احمدینژاد در دانشگاه کلمبیا برگزار شد. در این مراسم رییس دانشگاه کلمبیا، سخنان تندی علیه ایران و شخص احمدینژاد بر زبان آورد، در مقابل احمدینژاد انتقادات رییس دانشگاه کلمبیا را اتهامات بیاساسی دانست که به گفته او احتمالا تحتتاثیر تبلیغات رسانهها بیان شده است و اعلام کرد قصد ندارد به این اتهامات پاسخ دهد و سخنانی را که از پیش قصد بیانشان را داشته، تنها بیان خواهد کرد. واکنش به جنجالآفرینیهای احمدینژاد در داخل از کشور هم در صدر اخبار داخلی قرار داشت و منتقدان داخلی احمدینژاد نیز مدام به مواضع وی و عملکردش در دانشگاه کلمبیا خرده میگرفتند اما احمدینژاد بیتوجه به این انتقادات اعلام کرد در آن ماجرا امام زمان(عج) مساله را هدایت میکرد. مهر 87 - احمدینژاد همچنان
خبرساز انگار بعد از جنجالهای سفر سال 86 و حواشی سخنرانی احمدینژاد در دانشگاه کلمبیا، رسانهها متوجه خبرسازی احمدینژاد شده بودند و به همین دلیل هم بهرغم ترک جلسه در زمان سخنرانی احمدینژاد در مجمع عمومی سازمان ملل و سخنان وی در مورد مسیر حرکت انبیا، عدالتگستری در دنیا و توجه به مستضعفان و... رسانهها از حضور رییسجمهوری در مقر سازمان ملل استقبال کردند و یکی پس از دیگری احمدینژاد را برای مصاحبه به دفاترشان میکشاندند. در این سال احمدینژاد گفتوگوهای مهمی با رسانههای آمریکایی داشت. مهر 88 - سایه انتخابات بر سفر دولتمردان هنوز انتخابات ریاستجمهوری دهم و حواشیاش بر فضای سیاسی ایران سایه انداخته بود. به همین دلیل اینبار حاشیهها پیش از ورود احمدینژاد به نیویورک به استقبال سفر او رفتند از جمله این حواشی عدم صدور ویزا از سوی دولت آمریکا برای احمدینژاد و تیم همراهش بود که چند روز قبل از برگزاری اجلاس در صدر اخبار روز قرار گرفته بود که در نهایت مقامات آمریکایی در واکنش به این شایعات اعلام کردند دولت آمریکا به دعوتنامههای سازمان ملل متحد برای جنجالیترین رجال خارجی نیز
احترام میگذارد... سرانجام روز سخنرانی فرا رسید و همزمان با سخنرانی احمدینژاد در سالن اجلاس، ۱۴۵ هیات دیپلماتیک، سالن مجمع عمومی سازمان ملل را بهعنوان اعتراض ترک کردند. احمدینژاد همچون چهار سخنرانی قبلیاش بازهم دعای فرج خواند درباره پشتیبانی از فلسطین، تغییر ساختار فعلی شورای امنیت و سازمان ملل، پیشبینی سقوط نظام کنونی اقتصاد جهانی و اهتمام عمومی به سیاست از محیطزیست سخن گفت. مهر 89 - رودررویی اوباما و احمدینژاد بر سر 11سپتامبر کشمکش غرب با ایران بر سر پرونده هستهای همچنان ادامه داشت و تحریمهای سنگین آمریکا و اتحادیه اروپا یکی پس از دیگری بود که در صدر اخبار قرار میگرفت و در لابهلای این کشمکشها احمدینژاد در این سال دو سفر به نیویورک داشت؛ یکی در اردیبهشتماه برای شرکت در کنفرانس خلع سلاح و یکی دیگر در مهرماه برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل. در این میان بازهم شرکت احمدینژاد در مجمع عمومی سازمان ملل این سال با حاشیههای زیادی همراه بود. احمدینژاد بیتوجه به رد درخواستش برای بازدید از محل حادثه 11سپتامبر در سال 87 از سوی شهردار نیویورک بازهم خواست که به بازدید از محل وقوع
حادثه 11سپتامبر برود که باز هم این اجازه به او داده نشد. دیگر حاشیه این سفر که جنجالی شد مصاحبه احمدینژاد با شبکه تلویزیونی ایبیسی در نیویورک بود وی در مقابل سوالات مکرر خبرنگار مبنی بر اینکه دادگاه حکم به سنگسار شدن خانم آشتیانی داد و این حکومت بود که مدتی بعد آن را لغو کرد گفت: «من نماینده حکومت ایران هستم و چگونه است که من از آنچه شما میگویید اطلاعی ندارم؟ سکینه محمدیآشتیانی هرگز به سنگسار محکوم نشد و رسانههای آمریکا تحتتاثیر خبر جعلی و تبلیغات منفی دولتمردان این کشور قرار گرفتند.» او در ششمین سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل اینبار دولت آمریکا را متهم به دست داشتن در حادثه 11سپتامبر کرد و خواستار تشکیل کمیتهای حقیقتیاب برای بررسی این موضوع شد. همین ادعا سبب شد با وجود اینکه نمایندگان آمریکا جلسه را برای سخنرانی احمدینژاد ترک کرده بودند، با شنیدن این صحبتها مجبور شدند بلافاصله واکنش نشان دهند. اینبار اوباما شخصا وارد کار شد و همان شب با شبکه خبری بیبیسی فارسی گفتوگو و با الفاظ تندی به پیشنهاد احمدینژاد حمله کرد و آن را «موهن، سرشار از نفرت و غیرقابل توجیه» خواند. مهر 90 -
سفر خانوادگی احمدینژاد به نیویورک سایه تحریمها بر سر اقتصاد کشور سنگین شده بود و مشکلات معیشتی و اقتصادی مردم داد مجلسیان را هم بلند کرده بود. در کنار انتقادات منتقدان اقتصادی به عملکرد دولت و دیپلماسیاش آن روزها انتقاد به حضور اسفندیار رحیممشایی در دولت احمدینژاد و سخنانش و فعالیتهایش داغداغ بود. منتقدان دولت که مشایی و نزدیکان او در دولت را جریان انحرافی نامیده بودند هر روز بر اقدامات آنها میتاختند آنچنان که در برخی موارد پای بعضی پاستورنشینان به دستگاه قضایی کشیده شد و بازداشت شدند، به همین دلیل هم نکته جالب توجه این سفر در مقایسه با سفرهای قبلی، حاشیههایی بود که رسانههای داخلی برای این سفر درست کرده بودند. این در حالی بود که تا پیش از این تنها حاشیههای سفر احمدینژاد و هیات همراهش به نیویورک، مربوط به حضور و گفتوگوهای او با رسانههای خارجی یا سخنرانیهای او و همچنین اعتراضات ضد انقلاب به این صحبتها بود، اینبار سوالات نمایندگان مجلس راجع به تعداد همراهان رییسجمهور و برخی خبرسازیهای داخلی راجع به تعداد افراد همراه رییسجمهور، این سفر را در داخل کشور تحتالشعاع قرار داد.
وی در این سفر، همسر، پسر، عروس، دختر، داماد و نوه خود را همراه برد. البته علاوه بر احمدینژاد، خانواده برخی از نزدیکان وی از جمله همسران برخی معاونان و مشاوران رییسجمهور نیز در سفر نیویورک حضور داشتند و این از نظر رسانهها مخفی نماند. احمدینژاد در سخنرانی آن سال هم ابتدا دعای فرج را خواند و بعد نیز طبق معمول انتقاد از آمریکا و اسراییل و غرب را محور صحبتهای خود قرار داد و با ذکر مثالهای متعدد از اقدامات غیرانسانی غرب علیه بشریت، به محکومیت آن پرداخت. 2 مهر 91: سفر آخر به نیویورک با شعار بهار قیمت ارز و طلا طی چند هفته به دو تا سه برابر رسیده بود و همراه با سقوط ارزش پول ملی، دوران ریاستجمهوری هشتساله احمدینژاد به ماههای پایانی خودش رسیده بود و رقابت احزاب و گروههای سیاسی برای ربودن صندلی ریاستجمهوری از چنگال حریف کلید خورده بود و یاران احمدینژاد در پاستور به نزدیکان جریان انحرافی شهره شده بودند که احمدینژاد بازهم عزم حضور در مجمع عمومی سازمان ملل کرد. در این سفر که نهمین سفر وی به نیویورک محسوب میشد از مجموع 160 ویزای درخواستی برای هیات همراه رییسجمهور نزدیک به 80نفر از
اعضای هیات از همراهی محمود احمدینژاد به دلیل عدم صدور ویزا بازماندند. این ماجرا واکنش نمایندگان مجلس را نیز بهدنبال داشت. نمایندگان معتقد بودند با وجود بحران ارزی که در حال حاضر در کشور وجود دارد، درخواست 160 ویزا از آمریکا و بههمراه بردن 120نفر از خانواده پرسنل ریاستجمهوری کار درستی نیست. پرونده این سفر به کمیسیون اصل 90 هم کشیده شد. سه نفر از نمایندگان در نطقهای خود از حضور خانواده و همسران برخی نزدیکان رییسجمهور در این سفر پرده برداشتند. نمایندگان اعلام کردند هزینه اقامت برای هیات همراه رییس دولت در هتل بهجز غذا و هزینه هواپیما بین 400 تا 700دلار بوده است. به هر روی احمدینژاد بازهم در نیویورک بود و سخنرانیاش را با دعای فرج آغاز کرد، همزمان با سخنرانی وی علیاکبر جوانفکر رییس موسسه ایران و مشاور مطبوعاتی رییس دولت بازداشت شد. حاشیه دیگر این سفر، شعار «زنده باد بهار» بود که احمدینژاد در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل سهبار تکرار کرد. (شعار زندهباد بهار ماهها بعد به شعار انتخاباتی نزدیکان دولت تبدیل شد.) همچنین نپرداختن احمدینژاد به مساله سوریه و بیداری اسلامی نیز از مواردی بود که
بیان نشدن آنها توسط رییسجمهور موجب حیرت افکار عمومی شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.