تکگویی برای بازیگر به هم ریخت
سیروس ابراهیمزاده
خانمها، آقایان!
جهان غریبی است... شکوفههای لبخند به شلاقهای کینه بدل میشوند و صدای قهقهه شاد به داد و فریاد... در باغها هیزم میروید و کابوسِ روحِ درخت است که خوابِ پرندگان را آشفته میسازد نه هرمِ همهمه باد! ها هاها...
روزگار غریبی است، خانمها، آقایان! عشقهای بزرگ به نفرتهای سترگ بدل میشوند. پس عشقهایمان را کوچکتر کنیم، شاید شکوه و عظمتِ نفرتهامان فرو ریزد.
در گذشتههای دور، من و شما اعضای یکدیگر بودیم... در گذشتههای دور، در آفرینش، بنده و سرکار از یک گوهر بودیم. از گذشتههای دور و نزدیک گذشتیم و آمدیم... در حال و آینده دور و نزدیک کجا هستیم؟ امروز فقط شباهتهای ظاهری با هم داریم. در باطن، اختلافات اساسی با هم داریم! آبمان در یک جوی نمیرود و علفمان در یک مزار نمیروید. برای اینکه «اختلافات» از بین برود، باید یکی نابود شود، از بین برود... برود جایی که دیگر برنگردد... پس ای برادر! بیا تا حل کنیم «اختلافات» مان را همچون مردم متمدن دنیا. یا یا یا...
همخاکیان عزیز! کتاب جغرافیای جهان روزبهروز پربرگتر میشود... خاکستانِ شمالی، خاکستان جنوبی. زبالهدان شرقی، زبالهدان غربی. گورستان شمال شرقی، گورستان جنوب غربی. ویرانه جنوب شرقی، ویرانه شمال غربی. شبستانِ خاور دور، سنگستانِ باختری. خرابههای غرب نزدیک، کشورها روزبهروز کوچکتر میشوند. یک وجب در یک وجب جا. جمعیت حداکثر یک نفر... نام کشورها، به تعداد آدمهای دنیا. مبارک باد... مبارک باد! در این خراب آباد. دا دا دا...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.