|

برای «محمد رحمانیان» و گروهش

داشتم چی می‌گفتم؟

اوژن حقیقی

داشتم چی می‌گفتم؟ این روزها همه چیز رو فراموش می‌کنم، حافظه کوتاه‌مدت و بلند‌مدتم با هم یکی شدند. نمی‌دونم کجا وایساده بودیم و الان کجاییم. داشتم چی می‌گفتم؟ آها، مگه ما با هم قرار نداشتیم؟ اصلا گور پدر دل ما. اصلا مگه دلی هم برای ما مونده! پس چرا معجزه نمیشه؟ چرا رویاهامون واقعی نمیشن؟ مگه نگفتید شیر بخوریم تا زودتر بزرگ بشیم. بزرگ بشیم که چی بشه، که دور یه میز تنها بشینیم؟ یه غمی تو هواست، همیشه هست. داشتم چی می‌گفتم؟ اینجا که کسی نیست آبرومون بره … قراره خوشبخت بشیم؟ این احساس تنهایی قراره تموم بشه؟ چرا این همه چرا توی سرمه؟ برای دوست‌داشتن که کسی باقی نمونده. آخ، تنهایی … کبوتر خونه هم که دیگه کبوتر نداره، چقدر از هم دور افتادیم. یعنی همه رفیق‌ها رو گم کردیم؟ داشتم چی می‌گفتم؟ دلم برات تنگ شده. می‌دونی دلتنگی یعنی چی؟ یعنی اشک‌هام خشک شده. اشک‌هام خشک شده. چون آنقدر گریه کردم که سرم گیج رفت. گیج رفت و افتادم ته چاه، چاه پر از آب. همه جا آبه … داشتم چی می‌گفتم؟ می‌خوام به دوردست خیره بشم و فکر کنم. خستم کردی، خسته یه روزی می‌زارم و میرم، می‌شنوی میرم. یعنی می‌شه؟ دلم معجزه می‌خواد. یه معجزه واقعی داشتم چی می‌گفتم؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.