|

فرا جناحی، جناحی و بی‌جناحی

محمدهاشم مهیمنی . استاندار پیشین گلستان و مدیرکل شوراهای وزارت کشور

دولت یازدهم با شروع خوب و نسبتا آرام و منطقی پیش می‌رود. چشم‌ها و نگاه‌های فراوانی که طی هشت‌سال گذشته نگران روند مدیریتی کشور بوده‌اند با صبر و امید منتظر تغییرات و به دنبال آن، تحولات در صحنه داخلی و بین‌المللی هستند تا گره کار و مشکلات با کلید تدبیر دکتر روحانی گشوده شود. طبیعی است که رای‌دهندگان به رییس‌جمهور جدید که عموما از اصلاح‌طلبان و مردمان خواهان تغییر بوده‌اند، بیش از همه و پیش از دیگران صبوری و انتظار دارند و صد البته همکاری، همراهی و حمایت از دولت را وظیفه خود می‌دانند. شاید در بسیاری از دستگاه‌های اجرایی و وزارتخانه‌های کشور که امور تخصصی را پیگیری می‌کنند، انتظارات کمتری از سوی عموم مردم و به ویژه جوانان از دولتمردان و عملکردشان وجود داشته باشد، اما در بخش‌های عمومی‌تر و گسترده‌تر که مربوط به فعالیت‌ها و حوزه‌های اجتماعی، سیاسی و آزادی‌های مدنی است موضوع با حساسیت و دقت نظر بیشتری دنبال می‌شود. وزارتخانه‌هایی همچون فرهنگ و ارشاد، علوم، کشور، ورزش و جوانان که با اقشار جوان و آینده‌ساز سروکار دارند، بیشتر مورد توجه اقشار مردم هستند و به صورت قهری مسوولان این بخش از دستگاه‌های اجرایی باید وقوف و حساسیت بیشتری نسبت به انتظارات این دسته از مردم داشته و معتقدتر و راسخ‌تر و آشناتر با مطالبات آنها باشند. فراجناحی بودن دولت «تدبیر و امید» قطعا به معنای بهره‌گیری از صاحبان سلایق سیاسی متفاوت اما با رویکرد حل معضلات کشور با توانایی بالا، تجربه و دانش کافی خواهد بود و البته این به آن معنا نیست که برای رضایت این جناح یا آن جناح افراد گمارده شوند، بلکه توان، تجربه، تخصص و تعهد منتخبان و منصوبان دولت جدید برای حل معضلات پیش رو از اهمیت بالایی برخوردار است. به این منظور موضوع دارای اهمیت این است که دولتمردان جدید در کنار تجربه، گرایش جناحی و دانش از جسارت لازم برای ایجاد تحول در حوزه مدیریتی خود برخوردار باشند و روند امور به ویژه در بخش‌های با انتظار بالاتر باید به‌گونه‌ای باشد که از میان جناح‌های موجود کشور اعم از اصلاح‌طلب و اصولگرا آنانی که شهامت، جسارت و تجربه تغییر و تحول را دارند در مصادر امور قرار گیرند. ممکن است برای بعضی از مدیران وزارتی و دولتی این شایبه پیش ‌آید که نباید از کسانی که در گذشته گرایش جناحی برای مثال اصلاح‌طلبی داشته‌اند به دلیل مخالفت تندروهای جناح مقابل بهره برد که این امر به نوعی محافظه‌کاری اجرایی و متعاقب آن به عقب‌نشینی از اهداف مورد نظر دولت منجر می‌شود. برای مثال ممکن است در مورد تصدی مدیران عالی استان‌ها (استانداران) از کسانی بهره گرفته شود که هیچ سابقه و علامتی از جسارت، تدبیر و تغییر در کارنامه آنها مشاهده نمی‌شود. این خلأ، تصمیم‌گیران را در رده‌های میانی و پایین به سوی انتخاب مدیرانی سوق می‌دهد که نه‌تنها فراجناحی نیستند، بلکه جناحی هم نبوده‌اند و بیشتر و پیش‌تر بنا بر دلایلی، مقطعی در مصادر امور قرار گرفته‌اند و از هر حرکت اجتماعی، سیاسی و مدیریتی با پرهیز و ملاحظه عبور کرده‌اند. اینگونه برخورد در میان‌مدت و شاید هم کوتاه‌مدت منجر به انتخاب مدیرانی در سطوح استانی و شهرستانی می‌شود که بهتر است به آنها عنوان «مدیران بی‌جناح» اطلاق شود و در نتیجه عنوان مدیران فراجناحی فقط در سطح گفت‌وگو باقی می‌ماند. همان‌طور که گفته شد وزارتخانه‌هایی مثل علوم، کشور، ورزش و ارشاد بیش از همه در این زمینه مورد توجه هستند و انتخاب مدیران این دستگاه‌ها در سطح معاونان وزارتی و مدیران استانی حایزاهمیت فراوان است. رییس‌جمهور محترم و معاون اول وی بیش از همه باید به این مهم توجه و عنایت کنند، زیرا حفظ و تقویت ارتباط دولت با بدنه اجتماعی‌اش تا حد زیادی بسته به انتخاب مدیرانی کارآمد و علاقه‌مند به تغییر و تحول در حوزه‌های ذکر شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.