چشمانداز بومی سینمای ملی
علیرضا داوودنژاد . کارگردان و تهیهکننده سینما
آقای ایوبی برای شروع کار خیلی خوب عمل کردند؛ میماند شناسایی مشکلات و جستوجوی راهحلها و ورود بهکار اجرایی. آنگونه که من میفهمم آنچه این بخش از کار را آسان و ممکن میکند ترسیم یک چشمانداز بومی از سینمای ملی است. چشماندازی که میتواند ما را در شناخت واقعیتهای جاری یاری کند و به طراحی یک نقشه راه مناسب بینجامد. اصلیترین منبع سرمایه برای سینمای ملی کدام است؟ بر این اساس مناسبات تولید فیلم باید از چه قراردادها و قواعد و قوانینی تبعیت کند؟ جایگاه توزیع فیلم در سینمای ایران کجاست؟ با توجه به وضعیت سینماداری در بخش خصوصی و دولتی کشور، چه نظامی از نمایش برای فیلمهای ایرانی مناسبتر است؟ قلمرو ابتکار عمل اصناف سینمایی و جامعه اصناف تا کجاست؟ رابطه مجموعه سینمای کشور با نهادهای پیرامونی مثل ارشاد، تلویزیون، حوزه و شهرداری باید چگونه رابطهای باشد؟ با ناامنی سرمایه، رهاشدگی تولید، ابهام در جایگاه توزیع، بیسامانی نظام نمایش و انزوای طولانی اصناف، سینمای ایران در شرایطی قرارگرفته که بازار آن از هم پاشیده و سرقت قاچاق و نمایشهای غیرقانونی آن را از نفس انداخته است. به نظر میرسد کوتاهکردن دست سارقان و
قاچاقچیان از بازار ویدیوی خانگی و احیای رایتهای از دسترفته و بازگرداندن نظارت قانونی بر بازار نمایش از عاجلترین ضرورتهایی است که به هر شکل سینمای کشور به آن مبتلاست. گمان من این است که آقای ایوبی با احترام و اتکایی که به اهالی سینما دارد، مدیری مناسب برای پیمودن این راه نهچندان آسان است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.