|

قدردان «مازیار پرتو» باشیم

ویشکا آسایش

اولین نکته‌ای که در مورد سینما به ذهنم می‌رسد نام یک فرد است؛ مازیار پرتو. اولین بار در سینما، من در مقابل دوربین دایی‌ام در سریال امام علی(ع) قرار گرفتم. با وجود اینکه خواهرزاده کوچکش بودم و او همیشه در خانه به من توجه خاص داشت اما آنقدر در کارش جدی و سختگیر بود که باعث شد سینما را جدی بگیرم و اجازه نداد از این رابطه سوءاستفاده کنم. مازیار پرتو برای سینمای ایران خیلی زحمت کشید و حق زیادی بر گردن آن دارد. او اولین کسی بود که فیلمبرداری با دوربین روی دست را در ایران پایه گذاشت و آثاری که از وی با این سبک وجود دارند جزو آثار ماندگار سینمای ایران هستند. همین‌طور در نور‌پردازی بسیار چیره‌دست است. به نظرم اوج هنرش آنجایی است که نورپردازی و حرکت دوربین روی دست را تلفیق می‌کنند. چند سال پیش قرار بود مراسمی برای او در «خانه سینما» برگزار کنند که اتفاق نیفتاد. خیلی دوست داشتم در روز سینما جایی از او قدردانی شود. شاید با این کار کمی خوشحال شود چون این روزها بیمار است و حالش زیاد خوب نیست... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.