نادیدهگرفتن اهالی رسانه
طهماسب صلحجو
روز ملی سینما در تاریخ ثبت شده است. در این روز باید صفحات تاریخ را مرور کنیم و به یاد بیاوریم چه اتفاقاتی رخ داده است و مهمتر اینکه آنچه در این مسیر مورد غفلت قرار گرفته را باید بررسی کرد تا درسی باشد برای آیندگان. از دیدگاه من آنچه در فضای سینمای ایران از ابتدا تا امروز مغفول مانده، نادیدهگرفتن نقش نویسندهها، خبرنگارها، منتقدان و عکاسان سینمایی است؛ آنهایی که در شکلگیری و گسترش فرهنگ نوشتاری سینما تاثیرگذار بودهاند. به یقین این غفلت بر بدنه سینما تاثیرات خودش را گذاشته است. در دوران حاضر باید نویسندگان نشریات و رسانههای سینمایی و هنری را ارج بنهیم. همانهایی که برای رشد و ارتقای سینمای ایران و معرفی آثار فیلمسازان از هیچ چیزی نگذشتند. این غفلت و سهلانگاری، موضوعی است که جان تکتک این افراد را رنجور کرده و ممکن است روزگاری به یأس و حسرت بدل شود که حاصل اینهمه توان و پیگیری در این راه چه شد؟ در تمام برنامهریزیهایی که برای سینما میشود، توجه منصفانهای به این جمع نمیشود. شاید یکی از دلایلش این باشد که اهالی رسانه و قلم، بیش از حد برای سینما، برای نمایانکردن تمام فیلمسازان و بازیگران و همه
آنهایی که به نوعی به سینما میپردازند توان گذاشتند. تمام این سالهایی که برای نوشتن توان گذاشتیم نتیجهاش شد یأس و حسرتی که هم خندهدار است و هم غم انگیز. این از مواردی است که خیلی جدی باید به آن پرداخت و برای رفع این غفلت، کاری کرد. چراکه به جرات میتوان گفت سینماگران مدیون قلم این نویسندگان هستند. در میان این هزینههای هنگفتی که در سینما در نظر گرفته میشود همیشه سهم آنها نادیده گرفته میشود. سهم آنهایی که در تنهایی و انزوا روزگار میگذرانند، حاصل آنهمه مطالعهکردنها، حاصل آن همه توانایی در نوشتن هیچ شد. در این شلوغی سینما کسی به فکر اهل قلم که عمری سینما را بازتاب دادند، نیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.