جای خالی «خانه سینما»
عزتالله انتظامی
در آستانه روز ملی سینما هستیم. باید بگویم اگر الان سینمایی به نام «سینمای ایران» داریم به خاطر همت کسانی است که سالها قبل برای سینمای ایران زحمت کشیدند. به خاطر میآورم در سالهای خیلی دور، کمدیهای فرانسوی و ایتالیایی دوبلهشده یا نشده بیشتر سینماهای کشور را تسخیر کرده بودند و مردم برای دیدن فیلمهای ایرانی به سینما رغبتی نشان نمیدادند. ولی بازیگرانی مثل محمدعلی فردین، بهروز وثوقی، ناصر ملکمطیعی و... با بازی در فیلمهای ایرانی باعث شدند تا مردم به سالنهای سینما بیایند و در صفهای طولانی بایستند تا فیلمهای ایرانی را تماشا کنند. البته بعدها ساخت این نوع فیلمها از حد گذشت و به اصطلاح خوب درنیامدند. ولی باز هم به همت فیلمسازان جوان ایرانی، سینمای ایران جانی تازه گرفت. فیلمسازان نوجویی مثل مسعود کیمیایی با ساخت فیلم «قیصر» و همینطور داریوش مهرجویی با ساخت فیلم «گاو» موج جدیدی در سینمای ایران ایجاد کردند و کلا سطح کیفی فیلمها را ارتقا بخشیدند. ضمن اینکه در پایان دهه 40 هم فیلمسازی مثل علی حاتمی شروع به فیلمسازی کرد که به قول آقای مشایخی به درستی عنوان «سعدی سینمای ایران» را گرفت. او فیلمسازی
تکرارناپذیر بود. همینطور زحماتی که ارامنه و بهخصوص افرادی مثل ساموئل خاچیکیان برای سینمای ایران کشیدند، غیرقابل انکار است. ناصر تقوایی، خسرو هریتاش، پرویز کیمیاوی، سهراب شهید ثالث، بهمن فرمانآرا و... هرکدام طرح نویی در سینما درانداختند و حالا مهم این است که قدرشناس بزرگان سینما باشیم و از کارهایشان درس هنر فیلمسازی بگیریم. منتها بعد از بستهشدن «خانه سینما» آنقدر مسایل و مشکلاتی برای سینمای ایران به وجود آمد که به نظر میرسید دیگر سینمایی نداشته باشیم. مگر میشود در آستانه روز سینما، «خانه سینما»یی نداشته باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.