یادبود رییس کانون نویسندگان ارمنستان؛ لئون آنانیان
مُردن به وقت شهریور
پوریا سوری
در خیابان که بزرگ شده باشی تصویرت را که دستبهدست کرده باشند ویترینهای رنگارنگ از حوادث سرخوسفید بیخبر نمیمانی! پیرمرد هنوز مایهها داشت برای جوانی، هنوز قدرت و نفوذ کلامش جامعه ادبی و سیاسی ارمنستان را به آنی یکی میکرد، هنوز فرصت داشت تا در تعمیق روابط فرهنگی کشورش با همسایگان دیرینهاش تلاش کند. اما مرگ نابهنگام میآید و گاهی ریحان میچیند. اول صبح نشسته بودم پشت میز کار و داشتم صفحات فیسبوک را از نظر میگذراندم که به عکسی از «واهه آرمن» شاعر ارمنی نازنین هموطنمان، در کنار «لئون آنانیان» رییس کانون نویسندگان ارمنستان برخوردم. آنقدر محو دیدن این دو دوست گرامیام شدم که اولبار نوشته «واهه» را در بالای عکس نخواندم که «یادش گرامی و روحش شاد». بسیار خبر غمانگیزی بود برای شروع یک روز شهریوری، «لئون آنانیان» که در 67سالگی پس از یک دوره جدال با بیماری سرطان درگذشت، یکی از برجستهترین شخصیتهای ادبی ارمنستان بود که سالها ریاست کانون نویسندگان این کشور را برعهده داشت، آشناییام با این مرد فرزانه بازمیگردد به دعوتی که او از چندنفر از شاعران «دفتر شعر جوان» ایران در مهرماه 89 برای حضور و شعرخوانی در
ارمنستان داشت. این سفر آغاز آشنایی ما بود که با دیدارهای دیگری در تهران عمق بیشتری یافت، دیدن تشکلی منسجم به نام «کانون نویسندگان» که بهطور قدرتمند در حمایت از نویسندگان و شاعران کشوری گام برمیدارد، آثارشان را بدون هرگونه سانسور و ملاحظهای منتشر میکند، برای نویسندگان امکانات رفاهی زیادی در طول هر فصل تدارک میبیند و خلاصه هرآنچه نویسنده و شاعر در کشور ما ندارد را بدون مزد و منت ارزانی میدارد، واقعا هم جای خوشحالی داشت و هم حسرت. آنانیان که در کنار نویسنده و شاعر بودن یکی از فعالان مهم اجتماعی ارمنستان طی دهههای مختلف بود، از موسسان انتشارات بزرگ ارمنستان «آپولون» که در زمینه ترجمه فعال است بهشمار میرفت. او در سال 2001 طی انتخاباتی ریاست کانون نویسندگان ارمنستان را بهعهده گرفت و حضورش بنا به گفته اکثر کسانی که در سفرم به ارمنستان دیدم سرآغاز تحولات مهمی در وضعیت نویسندگان و شاعران این کشور بود. در دوره او بسیار به جوانان بها داده شد و آثار این جوانان با هزینه کانون نویسندگان در انتشارات مستقل این کانون که آنانیان آن را بنیان نهاد هرساله منتشر شده و به جامعه ادبی و هنری این کشور معرفی میشود. یکی
دیگر از فعالیتهای او گسترش روابط کانون نویسندگان این کشور با سایر کشورها بود. او در سفرهای مختلفی به کشورهای منطقه، روابط دوجانبهای را با اهالی ادبیات این کشورها فراهم کرد و علیالخصوص با جامعه ادبی و هنری ایران روابط حسنهای داشت. به هررو نمیخواهم ماحصل این گزارش فقدان شخصیتی فرهنگی چون آنانیان، آنقدرها اتوکشیده و رسمی جلوه کند. میخواهم مانند خود آنانیان که صمیمی بود و اگر پکزدنهای مداومش به سیگار امان میداد خنده از لبانش محو نمیشد، از صمیم قلب فقدانش را به تمامی مردم ارمنستان و جامعه ادبی ارمنیزبان ایران تسلیت بگویم. و نکته آخر یک خاطره کوتاه؛ در همان روزهایی که ما میهمان او بودیم، زادروز تولد 64سالگی او هم بود، بزرگواری او را فراموش نمیکنم که برای آنکه ما را هم در شادیاش سهیم کند، هماهنگ کرده بود تا جشن زادروزش در محل هتل ما که 30دقیقهای تا ایروان فاصله داشت برگزار شود. آن شب را به افتخار او لباس رسمی پوشیدم و به جشن رفتم، بسیار خوشحال و سرزنده بود و همین شادی و زندگی سرشار در وجودش همچنان بعد از این سهسال در ذهن من تصویری یگانه است. روحش شاد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.