|

گفت‌وگو با کارشناس فوتبال در مورد کيفيت بازي «داربي»

افاضلي: بهترين راهکار، نرفتن تماشاگران به استاديوم است

پويان اميري

«هومن افاضلي» کارشناس فوتبال کشورمان مثل بسياري از اهالي فوتبال معتقد است استرس بالاي بازيکنان دو تيم، عامل اصلي داربي بي‌کيفيت و مساوي‌هاي صفر بر صفر مي‌شود. او دلايل ديگري هم براي اين داربي بي‌کيفيت دارد و همچنين يک پيشنهاد جالب. آقاي افاضلي چرا شاهد بازي بي‌کيفيتی در داربي 77 بوديم؟ علت اصلي آن برمي‌گردد به استرس بالاي بازيکنان دو تيم، طوری که بازي در فينال ليگ قهرمانان اروپا حساسيت و استرس بيشتري نسبت به اين بازي دارد، اما مي‌بينيم که در اروپا فوتبال‌هاي به مراتب بهتري از داربي تهران برگزار مي‌شود. بازيکناني که در اروپا بازي مي‌کنند استرس را به انرژي مثبت تبديل مي‌کنند و از آن نهايت استفاده را مي‌برند، اما در ايران به خاطر اينکه کلا بازيکنان ما احساساتي هستند، مثل کل مردم ما، اين استرس به انرژي منفي تبديل مي‌شود و بازيکن نمي‌تواند يک پاس دو متري را هم به صورت سالم به بازيکن خودي برساند. مردم ما مردمی احساسي هستند، نمونه آن را مي‌توانيم در مورد جام جهاني 2006 بگوييم، آن زمان همه از تيم ملي، بازيکنان، مربيان و حتي کادر مديريتي ايراد مي‌گرفتند، اما بعد از گذشت مدتي، همه آرزوي آن روزها را داشتند، اين نشان مي‌دهد که ما روي احساسات خود کنترل نداريم، بازيکنان هم مردم همين کشور هستند و نمي‌توانند به درستي استرس خود را کنترل کنند. به نظر مي‌رسيد بازيکنان براي رفع تکليف به توپ ضربه مي‌زدند؟ دقيقا همين‌طور است، به خاطر همان استرس بالا و منفي، بازيکنان خط هافبک، خود را بين بازيکنان حريف گم مي‌کردند تا توپ به آنها نرسد که مجبور به پاسي شوند که امکان لورفتن آن وجود دارد. براي همين مدافعان هم ريسک نمي‌کردند و توپ را بلند از زمين خود به زمين حريف مي‌زدند که آسان‌ترين راه براي خلاص‌شدن از توپ بود. وقتي اين‌گونه توپ را به نيمه زمين حريف برساني معلوم است که تا صبح هم گلي رد و بدل نمي‌شود. باتجربه‌هاي هر دو تيم هم مثل بقيه نتوانستند بازي خوبي ارايه دهند؟ درست است که بسياري از بازيکناني که در زمين حضور داشتند، ملي‌پوش بودند و در بازي‌هاي بين‌المللي بازي‌هاي سختي را هم پشت‌سر گذاشتند، اما اين بازيکنان هم تابع جمع هستند و نمي‌توانند کاري کنند و مانند ساير بازيکنان تحت تاثیر جو بازي قرار مي‌گيرند. بعضي از بازيکنان جوان مانند پيام صادقيان و خانزاده بدون استرس بازي مي‌کردند، در حالي که آنها بايد بيشتر از همه استرس داشته باشند؟ اين اتفاق دو دليل دارد: اول اينکه جوان هميشه با جسارت و نترس است و باجرات بازي مي‌کند. دليل ديگر اين است که آنها تاکنون باخت در داربي را تجربه نکردند و نمي‌دانند باخت در اين بازي چه تبعاتي براي آنها و تيمشان دارد، براي همين بدون استرس بازي مي‌کردند. مربيان چقدر در اين بازي بي‌کيفيت مقصر هستند؟ به نظر من مربيان هم همين استرس و فشار را از سوي تماشاگران احساس مي‌کنند و آنها هم با ريسک، ترکيب تيمشان را مي‌چينند. البته مربيان کمتر از بازيکنان مقصر هستند، چون ممکن است دستورات ديگري داده باشند، اما بازيکنان به خاطر ترس از باخت، اين دستورات را اجرا نکنند. بازي داربي 77 را چطور ديديد؟ در دو کلمه: پاس بلند و خطا. براي بهترشدن بازي داربي چه پيشنهادی داريد؟ دو پيشنهاد دارم: اولين پيشنهاد براي داربي این است که بايد آموزش‌هاي رواني لازم را به بازيکنان بدهیم، باتوجه به احساسي بودن بازيکنان ايران نياز است بازيکنان ايراني از سنين پايين زیر نظر روانشناس باشند تا وقتي به بازي‌هاي حساس و استرس‌زا مي‌رسند، حداقل بتوانند 60 درصد از توانايي خود را نشان دهند. پيشنهاد دوم هم به تماشاگران است که به نظرم گزينه کوتاه‌تري است براي بهترشدن کيفيت بازي‌هاي داربي. تماشاگران براي بازي بعدي اين دو تيم نبايد به استاديوم بروند، اين به معني اين است که به خودشان احترام مي‌گذارند و براي هر بازي بي‌کيفيتي استاديوم را پرنمي‌کنند، آن موقع به مديران باشگاه‌ها، مربيان و بازيکنان دو تيم شوک وارد مي‌شود و راهي پيدا مي‌کنند براي جذاب‌شدن بازي داربي. ضمن اينکه اگر تماشاگران به استاديوم نروند، دو تيم با استرس کمتري بازي مي‌کنند و شايد در آن زمان بازي بهتري را از دو تيم سرخابي ببینيم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.