به بهانه ۷۰سالگی «راجر واترز»
نابغه خودشیفته
بابک ریاحیپور
بدون شک میتوان از «راجر واترز» بهعنوان یکی از نوابغ قرن20 یاد کرد. شاهکارهایی که این موزیسین همراه با گروه «پینک فلوید» خلق کرده مطمئنا در دهههای آتی و شاید تا قرنها بعد ماندگار هستند. خود من شخصا او را بهعنوان آهنگسازی چیرهدست میشناسم و گواه این گفته من آلبومهایی است که در دهه 70میلادی با «پینکفلوید» ساخته است. بعد از the wall شاهد افت «راجر واترز» و «پینک فلوید» بودیم که خیلیها این افت را حاصل خودشیفتگی بیش از حد «راجر واترز» میدانند چراکه Final Cut بیش از آنکه یک آلبوم گروهی باشد یک آلبوم شخصی بهنظر میرسد. پس از جداشدن او از «پینک فلوید» او دو آلبوم روانه بازار موسیقی کرد که آلبومهای درخشانیاند و بیشتر مدیون استفاده هوشمندانه او از نوازندههای چیرهدست همچون «اریک کلپتون» و «جف بک» هستند. بعد از انتشار این دو آلبوم چشمه خلاقیت «واترز» قدری خشکید و دیگر شاهد درخشش او در دنیای موسیقی نبودیم و هیچیک از کارهایش دیگر شاخص نبودند اما اینها هیچکدام نابغهبودن او را انکار نمیکنند چون از هیچ نابغهای مخصوصا در عالم موسیقی نمیتوان انتظار داشت همیشه شاهکار خلق کند. «واترز» در 10سال اخیر
فعالیتهای متعددی در زمینه اجرای زنده کنسرت داشته که آثار ماندگار خودش را در این کنسرتها اجرا کرده و باید گفت ماشاءالله به نسبت سن و سالش بسیار سرحال است. او را صرفا نمیتوان یک موزیسین دانست، او یک اندیشمند هم هست. شاید برای همین هم میزان خودشیفتگی او بالاست، چون بعید است که یک نفر این همه مستعد باشد و خودشیفته نشود. خیلیها دلیل از همپاشیدهشدن «پینک فلوید» را همین خودشیفتگی او میدانند. با این همه، بسیار خوشحالم که در دورهای زندگی میکنم که چنین موزیسینها و نوابغ بزرگی همچون «واترز» نیز در آن نفس میکشند و فعالیت میکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.