کابوسهای بغداد برفراز بیروت
غسان شربل . ترجمه: محمدعلی عسگری
بگذارید آبروداری را کنار بگذاریم و زخم لای زخم نگذاریم. فاجعه دامنگیر سوریه به خون و رگ و پی لبنان نیز سرایت کرده است. لبنان هرگز تاکنون شاهد چنین از همگسیختگی نبوده است. شکافهای گذشته در این کشور از نوع دیگری بود وانگهی سوریه بهعنوان کشوری با ثبات درکنار لبنان قرار داشت و میتوانست گهگاه تمایلات انتحاری برخی را مهار کرده یا اگر جایی سر باز کرده بود آن را لگام زند. هنگامی که جنگ در سوریه درگرفت، هر مذهبی بدون توجه به پیامدهای کارخود راهی را در پیش گرفت. بنابراین هرکس میپنداشت جنگ جنگ اوست و نتایج آن امنیت و سلامتیاش را در آینده رقم خواهد زد. این باورها و برداشتها بهسادگی مرزهای سوریه - لبنان را در نوردید. نهادهای دولتی لبنان نیز از مدتها پیش مندرس شده بود و فضایی در کشور بهخصوص بین اهل سنت وجود داشت که احساس میکرد دولت، دولت دیگران است زیرا نخستوزیرشان «سعد الحریری» را کنار زده بود. اکثریت اهل سنت دولت را دولت وابسته به یک گروه خاص میدانستند تا به همه لبنانیها. در چنین فضایی بود که یک جوان از شمال لبنان تصمیم گرفت راهی اراضی سوریه شود تا در انقلاب این کشور شرکت کند. یک جوان دیگر از جنوب نیز
راهی سوریه شد تا با توطئهای مقابله کند که نظام حاکم براین کشور را تهدید میکرد. این بود تا آنکه حزبالله به صراحت اعلام کرد در جنگ سوریه شرکت کرده است. خبری که در پرتو نزدیکی حزبالله و دولت سوریه هیچ تعجبی نداشت. با استمرار درگیریها در سوریه که بسیار طولانیتر از تحولات کشورهایی نظیر تونس، لیبی، مصر و یمن شد، بقیه نهادهای دولتی لبنان نیز به حاشیه رفت و حیات عمومی را رها کرده و شکافهای موجود تشدید شد. به این ترتیب شرایط برای به اصطلاح « عراقی شدن تحولات لبنان» فراهم شد که برخی نمونههای آن را طی روزهای گذشته دیدیم. از این رو حق لبنانیهاست که نسبت به آینده خود نگران باشند. در این میان هرکس این توهم را داشته باشد که میتواند در صورت عراقی شدن از تحولات لبنان جان سالم بدر برد کاملا در اشتباه خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.