|

نامه‌ای به «سیمین بهبهانی»

جایزه تو عشق مردم است و جایزه ما سلامتی تو

جواد مجابی

سیمین عزیز! از اینکه جایزه ارزشمند انجمن قلم مجارستان را گرفته‌ای خیلی خوشحالم، این کمترین پاداش توست برای آن همه شعرهای خوب که گفته‌ای و آن همه سال‌های شور و شکیبایی که در خدمت ادبیات ایران و جهان نثار کرده‌ای. تو به تمامی خود را فدا کرده‌ای برای والایش شعر، شعرت این را می‌گوید و زندگیت همچون شعرت صادق و پویاست. این رسم شاعران بزرگ است که هرگز سهمی کم یا زیاد برای خود نخواهند و هرچه زیبایی و بزرگی و پایایی است برای مردمشان آرزو کنند. می‌دانم و دیده‌ام که جایزه‌های ادبی و فرهنگی معتبر دیگر که تقدیمت کرده‌اند آنقدر تو را خوشحال نمی‌کند که شنیدن صدای شاد یا محزون کسانی که فرصت گفت‌وگویی با تو می‌جویند تا با هیجان بگویند شعرت همان آرزوهای آنان بوده است که تو آنها را بیان کرده‌ای. تو پاداش خود را از مردم وطنت می‌گیری، سپاس گسترده آنها نشانه فهم آرزوهای نهفته در کلام تاریخی توست. هنر ملی ما «شعر» است و سه‌هزار سال شعر حافظه تاریخی ملت ما را انباشته است و اگر مردم شاعران را گرامی می‌دارند از آن روست که کلام آنان طنین صدای ملتی است که باید به گوش زمانه برسد. آرزو می‌کنم که همچنان بسرایی، روایتگر عصر ما باشی، تنت که ناتوانی بر آن تاختن آورده همچون ذهن جوان سرکش و بی‌قرارت بتواند سالم و شاداب و شکیبا باشد. خانم بهبهانی عزیز! فخر قلم هستی و با ما تو بمان!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.