|

«مروی»، نگین مدارس دینی

احمد مسجدجامعی

در آن سوی کوچه مسجدجامع نیز دو کوچه بود که منزل مرحوم‌شیخ‌حسن مصطفوی، مفسر مشهور و خادم برگزیده قرآن کریم و ناشر کتاب‌های دینی در یکی از آنها قرار داشت؛ در کوچه‌ای کوتاه و بن‌بست و در کوچه‌ای دیگر منزل مرحوم‌حاج‌حسن چمران (پدر شهیدمصطفی) قرار داشت که به راسته تنورسازها ختم می‌شد. هنوز هم یکی، دو مغازه در آنجا باقی مانده که این شغل را در شرایطی ادامه می‌دهند که تنورهای فلزی جدید جای آنها را گرفته است. مرحوم چمران تا پایان عمر دغدغه بازسازی و تعمیر و مرمت مسجد بهبهانی را داشت؛ این مسجد در نزدیکی خانه آنها در سرپولک بود. بحث تفسیر در میان مردان این کوچه سابقه‌ای طولانی دارد. در زمان مرجعیت و به خواست حاج‌شیخ عبدالکریم حائری، مرحوم آقا سیدابوالحسن رفیعی‌قزوینی امام جماعت بعدی مسجدجامع جلسه درس تفسیر قرآن در قم داشته است. در شبستان زیر گنبد مسجدجامع نیز سیدعلی حائری‌تهرانی معروف به سیدعلی مفسر درس و بحث قرآنی برگزار می‌کرد. گنجینه ارزشمند قرآن کریم در کتابخانه چهل‌ستون مسجدجامع هم که جای خود را داشت. آنچه در کوچه مسجدجامع برایم جذابیت داشت، این بود که طبقات گوناگون اجتماعی و رتبه‌های مختلف اقتصادی در کنار یکدیگر با صفا و صمیمیت زندگی می‌کردند و فقر و غنا در آن تفکیک نشده بود. خیلی از جوان‌ترها به کبوتربازی علاقه‌مند بودند و صبح‌ها و بعدازظهرها آنها را می‌دیدی که بر لب بام‌ها با نگاهی مستانه به چرخ زدن کفترهایشان در دل آسمان چشم می‌دوختند. این سرگرمی تا همین چند سال پیش هم در محله‌ها رواج داشت. قاب بازی و بیخ دیواری هم از سرگرمی‌های پنهان برخی از جوان‌ترها بود. ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.