|

آواره شدن هزاران کرد سوری

حسین احمدی‌نیاز . کارشناس حقوق بین‌الملل

سازمان‌های بین‌المللی بشردوستانه از آواره‌شدن‌ هزاران کرد سوری به سمت مرزهای اقلیم کردستان عراق خبر دادند، گسترش و ازدحام جمعیت آوارگان سوری به حدی است که سازمان ملل متحد آن را بزرگ‌ترین موج آوارگی سوری‌ها از سال 2011 دانسته است. کردهای سوریه بیش از 10‌درصد جمعیت این کشور را تشکیل و در مناطق شمال‌شرقی از «حلب» تا «قامشلی» سکونت دارند. پس از بحران داخلی سوریه، ارتش و نیروهای نظامی و اطلاعاتی آن کشور، مناطق کردنشین را ترک و این مناطق به صورت شورایی و توسط احزاب کردی سوریه اداره می‌شد و جزو مناطق امن و آرام سوریه به‌دور از نزاع و جنگ بود. از سوی دیگر شاید بتوان گفت کردهای سوریه تنها گروه مخالف «بشار اسد» هستند که با دولت مرکزی وارد جنگ نشدند و اجازه ورود جنگ به این مناطق را ندادند. کردهای سوریه با گروه‌های «سلفی» و «جبهه النصره» دارای اختلافات جدی بوده و همین امر باعث بروز جنگ بین کردها و «جبهه النصره» شده است که این مساله باعث کشتار وسیع زنان، کودکان و افراد بی‌دفاع کرد سوریه توسط «جبهه النصره» شده است. گسترش جنگ به این مناطق و حملات ناجوانمردانه جبهه النصره به کردهای سوریه بدون تفکیک نظامی و غیرنظامی باعث این موج عظیم آوارگی شده است. اکنون دولت مرکزی سوریه و کردهای آن کشور دارای دشمن مشترکی به نام جبهه النصره هستند. ناامنی مناطق شرقی، غربی و جنوبی سوریه باعث شده تا آوارگان کرد به سمت اقلیم کردستان عراق سرازیر شوند. اما خیل جمعیت آنان موجب شده است سازمان‌های بین‌المللی توان کمک به همه آنها را نداشته باشند. مسوولان اقلیم کردستان عراق و جمعیت پناهندگان ملل متحد در حال احداث فقط یک «اردوگاه موقت» برای آنان هستند. این موج آوارگی تشابه زیادی به موج آواره‌شدن کردهای عراق در سال 1991 به سمت ایران دارد. در آن زمان ‌هزاران کرد عراقی به علت حملات ناجوانمردانه رژیم بعثی «صدام حسین» به کردستان عراق، به سمت ایران حرکت کردند که جمهوری اسلامی ایران با رفتاری انسان‌دوستانه و جوانمردانه پذیرای همه آنان شد به نحوی که این عمل ارزشمند جمهوری اسلامی ایران موجب ماندگاری آن و ایجاد بزرگ‌ترین خاطره برای کردهای عراق شد به صورتی که در تمامی مذاکرات دو یا چندجانبه رهبران و مسوولان اقلیم کردستان عراق با ایران از آن یاد می‌کنند و در حال حاضر باعث تحکیم روابط دو طرف شده است. واقعیت مساله این است همه کردهای منطقه از عراق تا ترکیه و سوریه تعلق‌خاطر به ایران داشته و خود را از آن ایران می‌دانند. بنابراین شایسته است تا جمهوری اسلامی ایران همانند سال 1991 و براساس اهداف مقرر در قانون اساسی در حمایت از کردهای مظلوم سوریه وارد عمل شده و امکانات لازم بشردوستانه و فوری در اختیار آنان قرار داده که قطعا این امر موجب ثبات و افزایش اعتبار ایران در منطقه خواهد شد. مردم و دولت جمهوری اسلامی ایران، کردها را اصیل‌ترین قوم ایرانی و آنان را جزیی از خود دانسته و ضرورت حمایت از کردهای آواره سوری بیش از پیش احساس می‌شود. امید است دولت «تدبیر و امید» و نهادهای مردمی اقدامات لازم در این راستا اتخاذ و به رسالت انسانی و ملی در قبال آنان عمل کنند؛ اقدامی که ماندگاری آن در آینده برای ایران و ایرانیان بسترساز و کارگشا خواهد شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.