|

آینه

اعتماد یادداشت: «بحران سوریه و بداقبالی روحانی»؛ صادق زیباکلام دکتر روحانی... می‌داند که حتی در صورتی که گزارش بازرسان به زیان کامل بشاراسد بشود، دخالت غربی‌ها بسیار محدود و در حد بمباران مناطق نظامی خواهد بود... با این فرض که ایران و حزب‌الله هم واکنش جدی در برابر حملات محدود غرب نشان ندهند... فضا بین متحدین سوریه و غرب بعد از حمله آنان به سوریه آنقدر سرد و تیره می‌شود که عملا هیچ جایی برای تنش‌زدایی و بهبود رابطه از جانب روحانی نمی‌ماند. ایران هم مجبور می‌شود لحنش را نسبت به غرب تغییر داده و خصمانه کند. حتی اگر به فرض آقای روحانی و دکتر ظریف هم لحنشان را تغییر ندهند، مجموعه حاکمیت و نظام آنقدر لحنشان رادیکال و خصمانه نسبت به غرب خواهد شد که جای زیادی برای اعتدال و آشتی‌جویی از سوی دولت تدبیر و امید باقی نمی‌ماند. ضمن آنکه خود روحانی هم نمی‌تواند در آن شرایط خیلی برخلاف جهت آب شنا کند... اگر دمشق و متحدینش واکنش نشان داده و فی‌المثل اهدافی را در اسراییل یا مناطق دیگر مورد حمله قرار دهند، در آن صورت هیچ چیز قابل پیش‌بینی نخواهد بود. در چنین وضعیتی ‌ای بسا «روحانی معتدل» و صلح‌طلب خود را در کنار جنگ نشسته و در کنار فرماندهان نظامی ببیند... اما همچنان یک معجزه می‌تواند اتفاق بیفتد که پرونده تنش‌زدایی همچنان در پایان امروز روی میز بزرگ دکتر ظریف باقی بماند. اینکه گزارش تیم بازرسی نتواند به‌طور قطعی نتیجه‌گیری کرده باشد که حملات شیمیایی هولناک چهارشنبه 19 مرداد توسط ارتش سوریه صورت گرفته. بهار یادداشت: «آزمون سوریه»؛ سیدسلمان صفوی در صورت حمله به سوریه احتمالا روسیه برای تلافی، مستقیم یا غیرمستقیم عربستان را مورد حمله قرار خواهد داد، که در این صورت شرایط منطقه بسیار پیچیده‌تر، غیرقابل پیش‌بینی و کنترل خواهد شد... با مداخله نظامی ناتو، پس از ملت سوریه بیش از همه موقعیت مصالحه‌جویانه دولت تدبیر و امید ایران در حوزه سیاست خارجی آسیب می‌بیند. دولت روحانی مجبور است به دلیل مصالح استراتژیک و امنیت منطقه با دخالت نظامی ناتو مخالفت کند و همین... بدون شک بر مذاکرات هسته‌ای ایران و غرب تاثیر مستقیم خواهد داشت. از سویی اعتماد ایران به اهداف صلح‌جویانه غرب در خاورمیانه ضعیف‌تر خواهد شد و از دیگر سو موضع غربی‌ها نسبت به ایران سخت‌تر می‌شود و این دو موضع متعارض، سبب دوری بیشتر ایران و غرب از یکدیگر می‌شود. در نتیجه ایران نیز برای دفاع از تمامیت ارضی و منافع ملی خود بیشتر به سمت تقویت نیروی نظامی خود متمایل می‌شود؛ تا امید بستن به دیپلماسی اعتدالی با غرب، در مقابل غربی که حدِّ یقف خواست‌های زیاده‌طلبانه‌اش با استناد به دخالت نظامی آنها در افغانستان، عراق، لیبی و سوریه نامعلوم است. کیهان سرمقاله: «فتیله جنگ چرا نم‌کشید!»؛ محمد ایمانی آیا فتیله جنگ آمریکا در سوریه نم کشیده است؟ چهارشنبه گذشته اعلام شد حمله آمریکا و متحدانش به سوریه روز پنجشنبه آغاز می‌شود... سوریه، نه افغانستان است و نه عراق که اگر چنین بود باید ظرف چند روز تا چند هفته - درست مانند سال‌های 2001 و 2003 میلادی - در برابر جنگ‌افروزی غرب سقوط می‌کرد... مقامات آمریکا و انگلیس در این یک هفته زیادی حرف زدند اما ولی‌امر جبهه مقاومت و بیداری اسلامی هنوز چند جمله حکیمانه بیشتر نگفته است؛ آمریکایی‌ها بدانند مطمئنا از این مساله ضرر خواهند کرد همچنان که در عراق و افغانستان ضرر کردند. این دخالت‌های نظامی نفرت ملت‌ها را نسبت به آنها زیاد می‌کند و آنان را در منطقه بدنام‌تر می‌کند، به علاوه که هیچ آینده روشنی ندارد... منطقه مثل انبار باروت است. فعلا که گویا فتیله جنگ‌افروزی آمریکا نم کشیده است. جمهوری اسلامی سرمقاله: «رییس‌جمهور آمریکا و باتلاق سوریه» از اظهارات مقامات سیاسی و نظامی آمریکا و انگلیس چنین برمی‌آید که حمله نظامی این دو کشور به سوریه حتمی است... به اوباما هشدار می‌دهیم مرتکب این اشتباه بزرگ نشود، با ورود به باتلاق سوریه، خود را به زحمت نیندازد و ملت آمریکا را بیش از این زیر بار فشارهای اقتصادی و نگاه‌های سرزنش‌بار ملت‌ها نبرد. تهران امروز یادداشت: «سوریه و سیاست توازن وحشت»؛ حسن هانی‌زاده عقب‌نشینی آشکار آمریکا، انگلیس و فرانسه از سازماندهی یک حمله گسترده موشکی علیه سوریه نشانه موفقیت‌آمیز بودن سیاست «توازن وحشت» دولت سوریه است... سوریه اعلام کرد که اگر مورد حمله قرار گیرد کلیه اراضی اشغالی را با استفاده از موشک‌های دور برد هدف قرار خواهد داد که یکی از این اهداف نیروگاه دیمونا در صحرای نقب است... رژیم صهیونیستی اعلام کرد که در شرایط فعلی پناهگاه‌ها آماده‌سازی نشده و لذا نمی‌تواند امنیت چهار‌میلیون صهیونیست را در قبال تشعشعات ناشی از انفجار احتمالی دیمونا تامین کند. در واقع بنیامین نتانیاهو است که با درخواست از کاخ سفید مانع صدور فرمان حمله به سوریه شد زیرا وجود 11 نیروگاه اتمی در اراضی اشغالی پاشنه آشیل رژیم اسراییل تلقی می‌شود. قانون یادداشت: «آمریکا به‌دنبال بقای حکومت تضعیف شده اسد»؛ حسن بهشتی‌پور آمریکا در پی آن است که یک دولت ضعیف در سوریه سرکار باشد چونکه از یک طرف از قدرت گرفتن تکفیری‏ها بعد از اسد نگران هستند و از طرف دیگر نمی‌خواهند بشار اسد، پیروز نهایی این نبرد باشد چراکه این مساله، تهدیدی برای اسراییل و منافع آمریکا در سطح منطقه است... سرنوشت این کشور سرنوشت آینده خاورمیانه را تعیین خواهد کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.