|

آینه

کیهان سرمقاله: «روز واقعه نزدیک است!»؛ حسین شریعتمداری آمریکای امروز در مقایسه با مارس 2003 که به عراق لشکرکشی کرد به‌مراتب ضعیف‌تر و شکننده‌تر است و اقدام به حمله نظامی علیه سوریه به اعتراف بسیاری از کارشناسان برجسته و رسانه‌های معتبر آمریکایی و اروپایی فقط با واژه «حماقت» قابل ارزیابی است. اما، از آنجا که به قول «برتراند راسل» فیلسوف شهیر انگلیسی، «از کسی که چندبار دست به حماقت زده، اقدام احمقانه دیگر دور از انتظار نیست» باید گفت... آمریکا می‌تواند آغازکننده جنگ باشد ولی پایان‌دادن به آن در اختیار آمریکا و متحدانش نیست. از این روی حمله موشکی دو یا حداکثر سه‌روزه که «جان کری» وزیرخارجه آمریکا برای جلب موافقت مردم- به‌شدت مخالف جنگ آمریکا- به آن استناد می‌کند، کمترین زمینه‌ای ندارد... جهان اسلام از فتنه‌انگیزی‌های آمریکا و اسراییل و برخی کشورهای عربی به تنگ آمده‌اند و برای مقابله مستقیم با صهیونیست‌ها به‌جای رودررویی با عوامل دست‌نشانده آنها لحظه‌شماری می‌کنند. حمله به سوریه این فرصت طلایی را در اختیار ملت‌های مسلمان که اسراییل را در محاصره دارند، قرار خواهد داد... همه شواهد حکایت از آن دارند که اگر هیاهوی اخیر، عملیات روانی نباشد، روز واقعه نزدیک شده و انتظارهای چندین‌وچندساله برای انتقام رو به پایان است. گفت‌وگو با صدرالدین شریعتی / نا گفته‌های‌آقای رییس معاونت فرهنگی و دانشجویی بعضی‌وقت‌ها گزارش می‌دهد که دانشجویان صدنفر، 60نفر، 80نفر وضع مالی‌شان بد است پیشنهاد می‌کند، ما اینقدر به اینها بدهیم. موافقت می‌کنیم و بهشان کمک می‌کند... بلاتشبیه؛ بر سر پیغمبر خدا هم آشغال می‌ریختند، ما که چیزی نیستیم... آمدم کلاس‌ها را جدا کردم... تعارف که نداریم! دخترها می‌آیند می‌گویند به ما عزت دادید، ما می‌رفتیم پای تخته گزارش بدهیم، سمینار بدهیم، از آن ته کلاس متلک به ما می‌گفتند آب می‌شدیم پای تخته از خجالت. حالا به‌طور کامل سوالاتمان را می‌پرسیم، کنفرانس‌مان را هم می‌دهیم، هیچ‌کسی هم نیست که به ما متلک بگوید و بسیار بسیار راضی‌اند از کلاس‌ها... دیگر ارتباطات مثل آن روزها نیست؛ حواسشان به درس است، آن روز به بهانه جزوه، به این بهانه که استاد چه گفت؟ سوال چه بود؟ برخی ارتباطات ناسالم برقرار می‌شد... یک عده از استادها اخراج بودند به‌خاطر... سوءرفتار با دختران مردم؛ ما برای حفظ احترام و شأن‌شان بازنشسته‌‌شان کردیم. قانون گفت‌وگو/ زهرا اشراقی: مشکل زنان ایران «وزیر» و «وکیل»شدن نیست ... زن هنوز هم به‌عنوان انسان دوم در اجتماع ما دیده می‌شود چرا برخورد زنان را با موضوع مهریه نباید به‌نوعی واکنش به ظلم‌های مداوم و تاریخی به زنان بدانیم. یک نمونه موضوع تعدد زوجات است که یکی از دغدغه‌های مهم و همیشگی زنان است. تابه‌حال چقدر به این دغدغه مهم توجه شده است؟ ... ... تندروی بخشی از جامعه زنان به آن نگاه اجباری به بسیاری از مسایل جامعه زنان برمی‌گردد‌ ... چرا باید زنان متخصص را به‌خاطر نوع پوشششان حذف کنیم؟ ... دولت احمدی‌نژاد آنقدر در‌گیر جنگ با همه دنیا بود که وقتی برای رسیدگی به خواسته‌های زنان نداشت تفاوت خاصی در نگاه هر دو دولت (اصولگرا و اصلاح‌طلب‌) به مقوله زنان نمی‌بینم‌... درنهایت نگاه مردان ایرانی به حقوق زنان یک نوع است. اعتماد یادداشت: « بحران هزار گره سوریه راه عقلانی می‌خواهد»؛ جلال خوش‌چهره اگر دولتمردان سوری به‌درستی به مطالبات مردم معترض پاسخ می‌دادند هرگز حتی شاهد تغییرات تا سطح آنچه در این کشورها تجربه شد نبودیم... اقدام نظامی راه‌حل جنگ در پی جنگ است نه بیشتر... چند‌پارگی سوریه نخستین پیامد شوم چنین اقدامی است و همان وضعی خواهد بود که اکنون تمامیت ارضی کشورهای ناآرام منطقه را تهدید می‌کند. ورود جامعه جهانی به بحران سوریه و شناسایی و تنبیه عاملان جنایت اخیر باید همه‌سویه باشد؛ نظام سیاسی حاکم، نیروهای مخالف و از همه مهم‌تر دولت‌هایی که پشتیبانی مالی و نظامی استمرار جنگ‌خانگی و نیز نیروهای خارج از کنترل در سوریه را برعهده دارند. تهران امروز یادداشت: «شمارش معکوس برای حمله به سوریه»؛ حسن هانی‌زاده قطعا دولت سوریه و هم‌پیمانان این کشور درمقابل حملات موشکی آمریکا و غرب علیه سوریه دست بسته باقی نخواهند ماند و درگیری‌های داخلی سوریه از مرزهای این کشور خارج خواهد شد. هرچند روسیه اعلام کرده که در جنگ احتمالی آمریکا علیه سوریه ورود نخواهد کرد اما قطعا دولت سوریه از همه امکانات بومی خود برای دفاع از تمامیت ارضی خود استفاده خواهد کرد. لذا منطقه خاورمیانه اکنون در آستانه یک تحول خطرناک قرارگرفته و اگر آمریکا و غرب جنگی را از خارج، علیه سوریه تحمیل کنند قطعا قادر نخواهند بود بر اساس فرمول‌های خود این جنگ را متوقف کنند. بهار یادداشت: ««ابتکار یکجانبه» یا «امتیاز یکجانبه»؛ سالار حسینی برادر عزیزم آقای دکتر هادیان... «ابتکار یکجانبه» دراصل یک عقب‌نشینی تاکتیکی است... بدون داشتن ابزار لازم برای اثرگذاری مستقیم روی افکارعمومی دنیا به‌عنوان یک ابزار کارآ، ابتکار یکجانبه تبدیل به امتیازدهی یکجانبه می‌شود، وگرنه شاید بیشتر از میزان پیشنهادی شما را تبدیل به میله‌سوختی کردیم و اثری ندیدیم! ابتکار یکجانبه در ادبیات سیاسی دنیا، ‌عقب‌نشینی از یک‌طرف، برای پیشروی سریع از طرف‌ دیگر است؟ آیا بسترهای لازم برای این پیشروی مهیاست؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.