نقطه عطف در بحران سوریه
ترجمه: محمدعلی عسگری
بهنظر میرسد بحران سوریه میرود که به جای آرامش، درگیر منازعات پیچیدهتری شود. نزدیکشدن تعدادی از کشتیهای جنگی آمریکا به سواحل سوریه یکی از این نشانههاست. مقامات وزارت دفاع آمریکا میگویند یک ناو دیگر را به منطقه فرستادهاند؛ به نحوی که هماکنون تعداد کشتیهای جنگی آمریکا در سواحل سوریه به چهارفروند رسیده است. این کشتیها مجهز به موشکهای «کروز» از نوع تام «هوک» هستند.در همین حال گفته میشود «باراکاوباما» رییسجمهور آمریکا در گفتوگو با تعدادی از مشاوران امنیتی خود، راهکارهای مختلف برای برخورد با بحران سوریه را بررسی کرده است. یکی از این راهکارها دخالت نظامی است. چیزی شبیه به دخالت نظامی آمریکا در جریان بحران «کوزوو»؛ یعنی حمله هوایی به اهدافی معین با استفاده از اختیارات پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و بدون مراجعه به شورای امنیت. زیرا در این صورت با وتوی روسیه مواجه خواهد شد. «چاک هاگل» وزیر دفاع آمریکا گفته است که پنتاگون نیروهایش را برای این در منطقه مستقر میکند تا به اوباما فرصت دهد که اگر قصد حمله به سوریه را داشت، بتواند این کار را انجام دهد. اینگونه اظهارات همه حاکی از یک نقطه عطف در بحران
سوریه است. این بار به نظر میرسد حلقه محاصره دمشق تنگتر شده باشد. مقامات سوریه باید هوشیاری لازم را میداشتند و پیش از رسیدن به این مرحله در کنفرانس ژنو 2 شرکت میکردند. اما دمشق به دنبال آن بود که پیش از رفتن به ژنو، موقعیت نظامی خود را بهبود بخشد. هدفی که برایش دستاوردهای اندکی داشت و درعوض فرصتهای مهمی را از بین برد. اگر این برداشت درست باشد، با تحرک واشنگتن و همپیمانانش به سمت سوریه، باید گفت متحدان دمشق یعنی ایران، حزبالله، روسیه و چین نیز ساکت نخواهند نشست. در چنین فضایی - که آیندهاش تیرهوتار مینماید - تنها راه خروج نشستن بر سر میز مذاکره و توقف این خونریزیهاست. در غیر این صورت ما از یک دور خشونت به دور دیگری منتقل میشویم بدون اینکه نتیجه نهایی آن روشن باشد. در واقع با دست به دست شدن بحران سوریه چیزی حل نخواهد شد مگر آنکه توافق سیاسی بزرگی در این راه حاصل شود؛ اتفاقی که تاکنون هنوز نیفتاده است!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.