چشم امید هنرمندان تجسمی
ابراهیم حقیقی . طراح گرافیک
با «علی مرادخانی» سابقه آشنایی داشتهام. او همچنان فرد مثبتی در ذهنم است. البته من بهعنوان کسی که در حیطه تجسمی کار میکنم، همیشه دعا میکردم کسی بهعنوان معاون هنری انتخاب شود که در همین زمینه فعالیت کرده باشد اما موسیقی هم طی این سالها همانقدر مهجور و مظلوم بوده است که تئاتر و تجسمی. به همین دلیل میتوان گفت کسی که خودش با مهجورماندن موسیقی مواجه بوده، میتواند درد هنرهایی مانند تجسمی و تئاتر را نیز درک کند و از این نظر میتوان نسبت به انتخاب مرادخانی خوشبین بود. از سوی دیگر با «حجتالله ایوبی» نیز که بهعنوان رییس سازمان سینمایی انتخاب شده است، تجربه همکاری در موسسه «اکو» را داشتهام. او رایزن فرهنگی ایران در فرانسه هم بوده و دیدگاههایش نسبت به همه هنرها جامع است. باتوجه به سابقه فرهنگی این افراد میتوان نسبت به حضورشان در مدیریت هنری کشور امیدوار بود و اظهار امیدواری کرد که در عمل بتوانند با مشکلات باقیمانده دستوپنجه نرم کنند. درحال حاضر هنرمندان، خواستههای زیادی دارند و انتظارشان این است که معاون هنری این خواسته را تامین کند. از آنجا که مرادخانی سالها در عرصه موسیقی کار کرده است، به این موضوع
آگاهی زیادی دارد منتها در زمینه تجسمی، ایشان میتوانند برخی از مسایل را در اولویت قرار دهند که از آن جمله برگزاری دوسالانههاست. دوسالانههای نقاشی، مجسمهسازی، گرافیک و تصویرسازی در این سالها عملا تعطیل شدهاند. موضوع مهم دیگر در مورد انجمنهای تجسمی هستند که مورد بیتوجهی قرار گرفته و به سمت گمنامی رفتهاند، اگر هم فعالیتی کردهاند با کمک شهرداری بوده و وزارت ارشاد نقش زیادی در حمایت از آنها نداشته است. از این نظر به دوسالانهها اشاره کردم چون وظیفه آنها نمایش هنر و ارتباط با هنرمندان است ولی انجمنها بیشتر به بعد معیشتی هنرمندان میپردازند. معیشت هنرمندان تجسمی مسالهای است که در سالهای اخیر مانند موسیقی و تئاتر دچار مشکل شده است. برای اینکه بتوانیم هنرمندان را در این زمینه دلگرم کنیم، باید به این موضوع توجه بیشتری کنید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.