اولویتهای خاورمیانهای آمریکا
باب دریفوس. ترجمه: سودابه رخش
چه اتفاقی میافتد وقتی شما به یک کشور باثبات حمله میکنید، دولت و زیرساختهای سیاسی و اجتماعی آن را از بین میبرید و سپس یک دهه بعد آتش انقلابی را در یک کشور باثبات همسایهاش روشن میکنید؛ آن هم بدون توجه به پیامدهای آن؟ این کاری است که ایالات متحده میکند. اول جنگی در عراق به راه انداخت و بعد در سوریه. قتل عام در عراق درحال افزایش است و شورشیان اسلامگرا در سوریه هم بیشمار به نظر میرسند. بگذارید این تفسیر را با بررسی یادداشت «نیویورک تایمز» در مورد عراق شروع کنیم؛ یادداشتی که هشدار میدهد القاعده عراق که بدخیمترین عامل ناامنیهای سوریه است، بار دیگر رو به افزایش است. حمله خیرهکننده به زندان بدنام «ابوغریب»که به آزادی 800 زندانی منجر شد، مانند بنزینی بود که آتش جنگ داخلی تازه این کشور را شعلهورتر کرد. بنا بر یادداشت«تایمز»، حداقل 700 عراقی در ماه ژوییه کشته شدند، علاوه بر این از ماه آوریل و با بالا گرفتن دوباره خشونتها، هزاران نفر کشته شدند. اما«تایمز» به طرز باورنکردنیای دولت اوباما را سرزنش میکند که چرا تلاشی برای حفظ نیروهای آمریکایی در عراق پس از پایان یک جنگ جنایتکارانه نکرده است. در یادداشت
تایمز آمده است: «اگر آقای مالکی و آمریکاییها توافق میکردند که تعدادی از نیروهای آمریکایی را برای آموزش و جمعآوری اطلاعات در عراق نگه دارند، شاید عراق بهتر میتوانست القاعده را مهار کند.» اما «تایمز» به ندرت به سوریه اشاره میکند؛ کشوری که جنگ داخلیاش موجب اتحاد القاعده و دیگر جنبشهای افراطی اسلامگرا علیه دولت علوی دمشق و دولت شیعی بغداد و همچنین ایران بهعنوان همپیمان این دو کشور شده است. تایمز فقط اشاره کرده که«نوسانات منطقهای»، از جمله جنگ سوریه، باعث بیثباتی عراق شده است. این بحث یکی از مشکلات را کم اهمیت و دیگری را پراهمیت جلوه میدهد. شاید برای اولینبار است که جنگ داخلی سوریه که دههاهزار کشته به جای گذاشته «نوسان» خوانده میشود. این«نوسان» در سوریه یکی از علل عمده شورش اهل تسنن در عراق است و مادامی که ادامه پیدا کند احتمال همکاری اسلامگراها در دو کشور برای استخدام جنگجویان، خرید سلاح و مبادله بمبهای دستساز افزایش پیدا میکند. در پرانتز این را نیز باید ذکر کرد که القاعده در عراق و سوریه، همان سازمانی نیست که مسوول حادثه 11سپتامبر بود. در هردو کشور، القاعده در درجه اول، تهدیدی برای مردم
عراق و سوریه است و نه برای ایالات متحده. آنها آنقدر درگیر کشتن طرفداران بشار اسد در دمشق و نوری المالکی در عراق هستند که دغدغهای برای حمله به ایالات متحده ندارند. درواقع القاعده در عراق و سوریه، قبل از هر چیز متحد واشنگتن شده است. کشتارها در عراق نفسگیر است. اخیرا موجی از انفجارهای همزمان خودروهای بمبگذاری شده در این کشور اتفاق افتاد. کشتارهای اخیر موجب بدترشدن روابط تیرهوتار میان اقلیت سنی و دولت تحت رهبری شیعیان عراق شده و ترس از بازگشت به درگیریهای فرقهای و سوقدادن عراق به جنگ داخلی را افزایش داده است. در اواسط ماه ژوئن در همینجا (نیشن) درمورد «عذاب عراق» نوشتم و در آن فهرستی از حوادث مهم عراق از ماه آوریل را که به تعدادی کشته منجر شده بود، گردآوری کردم. این قسمت اضافه شد: در دهمین سالگرد سقوط دولت ملی و سکولار صدام حسین، «پل ولفوویتز» محافظهکار و معمار کلیدی حمله آمریکا به عراق یک دفاعیه مفصل در مورد جنگ نوشت. علاوه بر ولفوویتز، اعضای دیگر دولت جورج دبلیو بوش هم اصرار دارند که جنگ غیرقانونی و بیدلیل علیه عراق کار درستی بوده است. حرفی که بسیاری از عراقیها با آن مخالفند. از زمان سالگرد سقوط
صدام (آوریل)، هزاران عراقی در درگیریهای فرقهای و سیاسی قتلعام شدند. به گزارش سازمان ملل، در ماه می بیش از هزار عراقی در موج بیامان بمبگذاری، حملات انتحاری، ترور و خشونتهای دیگر کشته شدند و تعداد کشتهها از ماه آوریل به این طرف نیز نزدیک به دوهزارنفر بوده است. بدون شک، دامنه واقعی کشتهها دستکم گرفته شده است. از آن زمان تعداد کشتارهای فاجعهبار افزایش داشته است. سیاستهای ایالات متحده در خاورمیانه بهشدت مغشوش است. نشانه این سردرگمی این است که آمریکا با استفاده از واحدهای اطلاعاتی و نیروهای ویژه خود درحال کمک به نوریالمالکی، نخستوزیر عراق برای دستگیری زندانیان فراری است. این در حالی است که همزمان ایالات متحده در حال دامنزدن به آشوبهای سوریه است، آشوبی که توسط متحدان کسانی رهبری میشود که آمریکا در عراق درحال جنگ با آنهاست. رییسجمهور باراک اوباما باید بهصورت جدیتر نگران اتفاقاتی باشد که در محور آسیا میافتد. با مذاکرات صلح اسراییل و فلسطین، آشوبزدگی مصر، جنگ داخلی سوریه، انفجارهای عراق و دور جدید مذاکرات 1+5 با ایران، کاخ سفید باید همه وقتش در سیاست خارجی را صرف خاورمیانه کند. اوباما همه این
موارد را باید به یکباره انجام دهد: با آتشبسی فوری شعله جنگ سوریه را خاموش کند، مذاکره با ایران را پیرامون مسایل منطقهای و بهویژه سوریه آغاز کند، به نتانیاهو برای توافق با فلسطین فشار آورد و از وخامت بحران مصر بکاهد.
منبع: نیشن
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.