آفرینش جدید با ترجمههای دریابندری
کاوه میرعباسی
با اینکه بیشتر ترجیح میدهم متن اصلی یک اثر را بخوانم تا ترجمه آن را، اما نجف دریابندری از معدود مترجمانی است که حتی اگر متن اصلی اثری که ترجمه کرده دمدستم باشد، باز ترجمه او را از آن اثر میخوانم چون ترجمههای دریابندری، خود نوعی آفرینش جدید است و وجه خلاقه ترجمههای او بسیار پررنگ است. اینکه یک مترجم علاوه بر ترجمه مفهوم یک اثر، سبک نویسنده را هم بهخوبی درآورد و آن را به زبان مقصد منتقل کند، موضوعی است که اهمیت آن از دهه 60 به بعد مشخص و مطرح شد و پیش از آن چندان باب نبود؛ اما دریابندری در اینمورد یک استثناست چراکه قبل از مطرحشدن این موضوع، به درآوردن سبک نویسنده در ترجمه اثر اهمیت میداد و بخشی از این توانایی او در آوردن سبک بازمیگردد به تسلطش به زبان فارسی.
در ترجمههای او از «رگتایم» و «بازمانده روز» میبینیم که چقدر زیبا سبک نویسنده را درآورده است. یا در «چنین کنند بزرگان» که طنز خیلی زیبایی دارد. علاوه بر این انتخابهای دریابندری، هم در زمینه آثار داستانی و هم آثار غیرداستانی، بسیار قابلتوجه است. چنانکه آغاز آشنایی اندک خود من با فلسفه، به تاریخ فلسفهای برمیگردد که او ترجمه کرد و همچنین است آشناییام با تاریخ سینما. «کتاب مستطاب آشپزی»اش را نخواندهام اما هرکس که خوانده، از آن تعریف کرده است. بارها گفتهام که دریابندری بهترین مترجم زنده ماست و هنوز هم بر این باور هستم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.