مترجمی که زبان خلق کرد
علیاصغر حداد
یکی از مهمترین ویژگیهای «نجف دریابندری» به گمان من دید سیاسی اوست که این، در بسیاری از مقدمههایی که بر ترجمههایش نوشته، مشهود است از جمله در مقدمه ترجمه «پیرمرد و دریا» که دیگر مقدمه نیست، بلکه یک متن مستقل بسیار مهم است. دیگر ویژگی او در ترجمه، خلق زبان است. زبانی که دریابندری برای ترجمه همینگوی خلق کرده بسیار عالی است و این خلق زبان، بر مترجمان بعد از او هم بسیار تاثیر گذاشته است. البته من بسیاری از انتخابهای او را در ترجمه، به ویژه در ترجمههای متاخرش، چندان نمیپسندم زيرا چنانکه مترجمی چون بهآذین با ترجمه آثار مهم کلاسیک میراث ماندگاری در ترجمه بهجا گذاشت، از مترجم بزرگی چون دریابندری که آثار همینگوی را ترجمه کرده بود، انتظار میرفت بعدها هم آثار کلاسیک ماندگارتری را برای ترجمه انتخاب کند اما دریابندری این اواخر کتابهای نهچندان ماندگاری را ترجمه کرد چون به گفته خودش بیشتر دوست داشت آثاری را ترجمه کند که هنگام ترجمهشان، وادار شود با نثر آن کتابها درگیر شود و به اصطلاح با نثر و زبان «کشتی» بگیرد. با این حال به اعتقاد من، نجف دریابندری از مترجمان پیشکسوت مهمی است که با کارهایش به ترجمه در
ایران آبرو و اعتبار بخشیده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.