شعر تازهای از سیدعلی صالحی
شیرکو...!
شب، تاریکنا، تبعید آدمی اندوه، آزادی، امید! (تمامِ طولِ راه شَبَح از پیِ پردهْدارِ درۀ پروانه میدوید.) میگفتند اُویْس قَرَنی به خواب دیده است زودا شاعری از سپیدهدَمِ سلیمانیه برخواهد خاست پیشمرگِ رود و باران و بنفشه خواهد شد. رسالهْنویسِ رؤیاها یکدست ترانه به تاریکنا یکدست ترانه به تبعید: دمشق، بصره، استانبول مسکو، واشنگتن، تهران، اِستکهُلم سفرکرده کلماتِ شهید زائرِ بیزمین، از این سرزمین به آن سرزمین...! البته حالا هم جای دوری نرفته است، دست رویِ قلبِ کودکانِ کُرد بگذارید: شیرکو... شیرکو... شیرکو...!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.