پیام صلح از زندان قصر به هیچجا نرفت
مریم امیرفرشی
در روزهای آخر مرداد که خبرهای داغ همگی حول محور کودتای 28مرداد و البته وقایع دلخراش اینروزهای خاورمیانه میگردد، روزهایی که شنیدن خبر کشتهشدن همنوعان و همکیشانمان در سرزمینهای دور و نزدیک دارد بهنوعی خبر تکراری تبدیل میشود، نمایشگاهی با عنوان «هیروشیما» برای یادآوری این فاجعه عظیم و غیرانسانی در باغموزه قصر برپاست، اما با عنایات مسوولان این نمایشگاه، پیام صلح به هیچجا نمیرود. این نمایشگاه شامل آثاری از هنرمندان ایران است که با رسانههای مختلف سعی در یادآوری خاطرات وحشتناک جنگ و فاجعه هیروشیما داشتند، اما جالب اینکه حتی بازدیدکنندگان عمومی موزه از طرف راهنمایان به سالن نمایش آثار هدایت نمیشدند و حتی از ورود بازدیدکنندگان ممانعت بهعمل آمده است! از سفارت ژاپن هم کسی برای بازدید نیامده و دو روز مانده به بازگشایی بهاطلاع برگزارکننده میرسانند که باید برای هزینه سالن مبلغی را پرداخت کنند در صورتی که قبل از این توافق بر اساس 20درصد از فروش بوده اما تلاشهای مسوول برگزاری بهجایی نرسیده و گویا باید مبلغ موردنظر را پرداخت کند. سوال اینجاست متولی حمایت از چنین رویدادهایی چهکسی است؟ اگر گردآورنده
فقط قصد بهرهبرداری مالی از نمایشگاه را داشت، به برگزاری نمایشگاهی تزیینی در گالریهای معروفتر میپرداخت و هزینه صرفشده را به تبلیغات و جذب کلکتورها اختصاص میداد، اما آثار ارایهشده در این نمایشگاه، که بهصورت اجرا، چیدمان یا ویدیو ارایه شدند، قابلارایه در بازار هنری نیستند (حداقل در ایران) و چنین نمایشگاهی قطعا با حمایت متولیان موزه میتوانست رسالت خود را به نحو احسن اجرا کند با این وجود در روز افتتاحیه نمایشگاه، هنرمندان و نزدیکانشان، بهخوبی از نمایشگاه استقبال کردند و حضور آثار متنوع و موفق باعث سربلندی برگزارکنندگان و هنرمندان شرکتکننده شد. امید که با رویکردهای جدید، شاهد حمایتهای بیشتری از سوی مسوولان و متولیان این حوزه باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.