معمای البرادعی
صلاح منتصر . ترجمه: محمدعلی عسگری
گرچه البرادعی در متن استعفانامه خود جماعت اخوانالمسلمین را گروهی توصیف میکند که «از دین بهعنوان پوششی برای قطببندی جامعه طبق برداشتهای مشکوک خود استفاده کرده و با دستیافتن به قدرت یکی از بدترین سالها را بر مصر تحمیل کردند» و نیز گرچه بهعنوان مقام رسمی و بهعنوان یک شهروند مصری باید رنج بیش از یکصدهزار شهروند مصری را درک میکرد که به مدت 47روز در محاصره تحصنهای میدان رابعه العدویه قرار داشتند و دیگر کاسه صبرشان به سر آمده بود، با این حال در کمال تعجب دیدیم که او صبح شروع عملیات ارتش برای متفرقکردن تحصنکنندگان، نتوانست طاقت بیاورد و فرار را بر قرار ترجیح داد! او درحالی فرار کرد که هنوز از جوانانی که گردش جمع شده و بهعنوان یک منجی منتظر به او مینگریستند تا آیندهای تابناک را به همراه آورد عذرخواهی نکرده بود. او درحالی فرار کرد که هنوز فرصت نکرده بود حتی با افراد حزبش «الدستور» بنشیند. هیچکس فراموش نمیکند البرادعی جزو نخستین کسانی بود که به صراحت در برابر مبارک ایستاد. اما دیدیم همان زمان نیز او به جایگاه خود خیانت کرد و طرفدارانش را به امان خدا رها کرد. زمانی که بهعنوان معاون رییسجمهور
انتخاب شد به نظر میرسید او یک فرد مناسب در جایگاهی مناسب خواهد بود. در واقع یک ویترین قابلاحترام که میتواند به جهان اثبات کند انقلاب -به تعبیر بسیاری کودتای- 30 ژوئن که البرادعی نیز یکی از نمادهای آن بود، درواقع یک جنبش مردمی و مدنی است وگرنه او آن را تایید نمیکرد. وی تازه مسوولیتهای خود را شروع کرده بود و از آنجا که بهعنوان معاون رییسجمهور در امور بینالملل برگزیده شده بود قاعدتا باید دلیل برخورد ارتش با تحصنکنندگان را به جهانیان از جمله کشورهای آمریکا، انگلستان، یونان، فرانسه، ترکیه و غیره توضیح میداد. از آن گذشته این مقام فرصتی بود تا او در آینده بتواند نامزد ریاستجمهوری شود و دیگر ما با تجربه افرادی مثل مرسی مواجه نشویم که هیچ شناختی در اداره امور مملکت نداشت. به راستی چرا البرادعی در نخستین بزنگاهی که دچارش شد پا به فرار گذاشت؟ آیا ترس از اخوانیها بود که نمیخواست آنها را از دست بدهد؟ آیا نگران تهدیدهای آمریکایی بود که از دوران ریاستش بر آژانس عادت کرده بود تسلیم فشارهای آنها شود؟ آیا نگران آن بود که در آینده به دلیل مشارکتش در اقدامات خشونتآمیز تحت تعقیب قضایی قرار گیرد یا چهرهاش
بهعنوان یک برنده جایزه صلح نوبل خدشهدار شود؟ یا... اینکه او طبق امیال شخصی خودش هرجا احساس خطر کند پنجرهها را گشوده و پا به فرار میگذارد؟ نمیدانیم.
منبع: مصری الیوم
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.