|

سِِّر ناشران ایران

نورالدین زرین‌کلک .انيماتور

بی‌شک محمد زهرایی - بنیانگذار نشر کارنامه - یک ابرمرد در سرزمین نشر فارسی بود که آثار ماندگاری در این فلات رفیع به‌جا گذاشت. مردی خودآموخته و خودساخته از ترکیب خاک یزد، آب مشهد، هوای ایران؛ اما با عشقی بزرگ به فرهنگ و ادب و تاریخ. زهرایی را نمی‌توان در چند کلمه تعریف کرد؛ بل او را باید از کارنامه‌اش شناخت؛ کارنامه‌ای که سرشار از برجسته‌ترین آثار زبان، فرهنگ و ادب فارسی است. الف: «یک روز خبردار شدم «فرانکلین» مصحح می‌خواهد. راه افتادم و از ته شهر با ته‌مانده پولم خودم را رساندم فرانکلین. آنجا یک آقای مهمی (دریابندری) مقداری کاغذ چاپ‌شده دستم داد تا غلط‌گیری کنم. کاغذها را زدم زیر بغلم رفتم خانه و تمام شب را کار کردم. فردا برگشتم فرانکلین و کاغذ‌ها را گذاشتم روی میز آن آقا. چشمش که به صفحه اول افتاد، برگشت صدا زد آقای «انور» بیا اینجا این دیوانه را ببین!!! آقای انور که آمد و غلط‌گیری‌ها را دید دوتایی زدند زیر خنده... و من مانده بودم حیران که به چه می‌خندند!» «می‌دانید به چی می‌خندیدند؟ به غلط‌گیری‌های من که عین نقشه مهندسی بود... با خط‌کش و پرگار و ترلینگ؛ منظم و دقیق و جدول‌کشی!!» ب: سال 72، اولین‌بار که تصویرسازی‌های کتاب «ملانصرالدین» مرا دید گفت: افسوس که صدسال شما را دیر شناختم! ... و از همان ساعت تعداد نامحدودی از کتاب‌های آماده یا در دست کار مرا در برنامه‌های رویایی خود ثبت کرد؛ از قصه‌های مثنوی مولوی تا امیرارسلان نامدار، از موش‌وگربه عبید زاکانی تا مجموعه آثار و از کتاب آموزش انیمیشن تا داستان‌های کودکان و... . از آن سال 15سال می‌گذرد و ملانصرالدین هنوز در پیچ مقدمات چاپ است، نه اینکه نخواهد چاپ کند؛ بلکه می‌خواست به شش زبان باشد: فارسی، ترکی، عربی، فرانسه، انگلیسی و آلمانی. می‌خواست بهترین چاپ باشد با رنگ‌های طلایی و نقره‌ای و مسی و صدفی ووو...، می‌خواست روی کاغذ درجه‌یک سوئدی ضد اسید 300سال گارانتی باشد، می‌خواست با بهترین مرکب چاپ سوییسی، آلمانی یا اسپانیایی باشد، می‌خواست جلدش سخت باشد، قابش چرم باشد، قطعش رحلی بزرگ باشد و... و خیلی بیش از اینها: می‌خواست بنیاد ملانصرالدین راه بیندازد، مجسمه‌اش را بسازد، به‌نامش سکه بزند و همه کارهایی که هزارسال است دیگران باید و نکرده‌اند بکند... آرزوهایی که همه‌اش شیرین است و ضرورت است و حق است؛ اما... این‌همه احساس مسوولیت و آرزو برای کارهای نکرده و بدهی‌های سررسیدشده یک ملت به فرهنگش، حسی و حلقه‌ای شده بود بین ملا و من و زهبرایی که جداکردنمان از هم میسر نبود؛ از ملانصرالدین - هرچند که چاپ نشد- اما ممنونم که باری سبب این ارتباط شد و 15سال دوام یافت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.