|

آینه

اعتماد یادداشت: «برنامه‌ریزی‌شده یا اتفاق؟»؛ عباس عبدی در نهایت عدم رای‌اعتماد به نامزد را می‌توان حاصل تلاقی برنامه‌ریزی قبلی عده‌ای از نمایندگان و بیرون از مجلس و اتفاقات و انتصابات خاص به نامزدها و نحوه دفاع آنان دانست. به نظر می‌رسد نمایندگان مجلس در رای عدم‌اعتماد به وزرای مذکور بیش از آنکه مشی سیاسی وزیر پیشنهادی را عاملی برای رای ندادن در نظر بگیرند به سوابق رفتاری آنها در اتفاقات چهار سال گذشته توجه داشتند... آنچه مهم جلوه می‌کند خروجی بحث‌ها و تصمیم نهایی رییس‌جمهور است. در این خصوص دلیلی برای عقب‌نشینی روحانی از خط‌مشی تعادلی خود نیست چراکه خط‌مشی سیاسی وزرای اصلاح‌طلب حداقل180رای نمایندگان را به‌همراه داشته‌ است. بهار گفت‌وگو/ زهرا اشراقی: روحانی وزرای تحمیلی را نپذیرد متاسفانه دو وزارتخانه آموزش‌وپرورش و علوم و فناوری نتوانستند صاحب گزینه‌های شایسته خود شوند. واقعا جایگزین شایسته‌ای برای آقای نجفی یافتن کار سختی است و باید گزینه‌ای را معرفی کنند که به نجفی نزدیک باشد. وزارت علوم هم جایگاه خاص خود را دارد و وزارتخانه حساسی است. امیدوارم آقای روحانی کوتاه نیاید و وزرای تحمیلی مجلس را انتخاب نکند... روحانی نباید تابع مجلس باشد، یعنی باید یک وزیر درخور و شایسته را در راس این دو وزارتخانه بگذارد که البته آنها هم باید مجلس را قانع کنند... درمجموع کابینه کارا و قوی است. افراد متخصص را بر سر کار آورده‌اند و این امتیاز مثبتی است. اطلاعات یادداشت: «دلایلی محکم برای رای عدم‌اعتماد»؛ علیرضا خانی از سه وزارتخانه‌ای که بی‌وزیر ماندند، هر سه به امور جوانان و نوجوانان مربوط‌اند و هر سه مسوولیت «آموزش» این گروه را به‌عهده دارند. می‌توان اینطور گفت که هر وزارتخانه‌ای که مشخصا و تخصصا مسوولیت آموزش جوانان و نوجوانان کشور را برعهده دارد، بی‌وزیر مانده است... خدا کند که «آموزش‌وپرورش» و «علوم» و «جوانان» کشور، که اساسی‌ترین و حیاتی‌ترین بخش‌های کشور و جامعه‌اند، هرچه زودتر، هم صاحب وزیر شوند و هم صاحب سامان! قانون یادداشت: «ظریف به‌تنهایی راه به‌جایی نمی‌برد»؛ داوود هرمیداس‌باوند اگر قرار باشد وزیر خارجه برای هر گام و اقدامی، کسب دستور کند، راه خیلی دشوار خواهد بود. زیرا دیدگاه‌ها در مرکز همسو نیست. درواقع قابلیت، تخصص و آگاهی دکتر ظریف در این زمینه لازم است، اما کافی نیست و آزادی عمل و اختیاراتی که به او داده می‌شود، تعیین‌کننده خواهد بود. در یک جمع‎بندی کلی بهبود مناسبات ایران با آمریکا نخست به هماهنگی میان مقامات کشور، سپس اراده جدی برای پیگیری قضیه و در نهایت یک دستگاه دیپلماسی قوی و کارآزموده نیازمند است. کیهان سرمقاله: «خاکسپاری جنازه فتنه!»؛ حسین شریعتمداری تمامی چند وزیر پیشنهادی که متهم به حضور و حمایت از فتنه آمریکایی- اسراییلی 88 بودند بدون استثنا -تاکید می‌شود که بدون استثنا- ضمن انکار حضور و حمایت خود، از فتنه آمریکایی- اسراییلی یادشده اعلام دوری و انزجار کردند و با قاطعیت - بعضا همراه با سوگند- آن ماجرای پلشت را بیرون از دایره اسلام و انقلاب و نظام دانسته و بر وفاداری خود به امام(ره) و رهبر معظم انقلاب و پیروی از خط ترسیم‌شده از سوی ایشان تاکید ورزیدند... آقای آخوندی در انتخابات سال 88 از اعضای اصلی ستاد میرحسین موسوی بود و با همین عنوان نیز همراه چند تن دیگر از اعضای آن ستاد و اعضای ستاد سایر نامزدها به محضر رهبرمعظم‌انقلاب رفته و در آنجا با صراحت امکان هرگونه تقلب در انتخابات را که کلید واژه فتنه بود، نفی کرده بود ولی اعتراف ایشان در فضای عمومی کشور انعکاس نیافته بود و آقای دکتر روحانی با توجه به فضای حاکم بر نگاه نمایندگان مردم می‌دانست که احتمال ادعای تقلب از سوی آقای آخوندی می‌تواند موثرترین عامل در رویکرد منفی نمایندگان به ایشان باشد، از این‌روی با هوشمندی به نفی تقلب از سوی آخوندی در محضر حضرت آقا اشاره کرد که رای‌اعتماد نمایندگان مردم به ایشان را در پی داشت... فقط در یک مورد آقای دکتر روحانی به هنگام دفاع از وزرای پیشنهادی یکی از آنها را با عنوان «اصلاح‌طلب» معرفی کرد و نتیجه‌ آنکه این وزیر پیشنهادی نه‌فقط از رای‌اعتماد مجلس برخوردار نشد بلکه در میان سه‌ وزیری که با رای عدم‌اعتماد نمایندگان مردم روبه‌رو شدند، کمترین رای مثبت را کسب کرد. رسالت سرمقاله: «روش‌ها و منش‌های مردمسالاری دینی»؛ محمدکاظم انبارلویی ‏ مساله‌ای که رییس‌جمهور محترم از آن به‌عنوان اردو‌کشی خیابانی یاد می‌کنند چیزی در حد محاربه با یک نظام الهی و مقدس است... نمایندگان مجلس نجابت به خرج دادند و تنها به برخی از کسانی که این شبهه را داشتند رای منفی دادند و از روی تسامح به‌جز دو، سه نفر با بقیه، با نگاه عفو و بخشش برخورد کردند. البته وزرای پیشنهادی که شبهه ورود در فتنه داشتند در دفاعیات خود از ولایت‌فقیه و نظام به تصریح دفاع کردند باید از آنها تشکر کرد که بر سبیل فتنه پای نمی‌فشارند. اما باید این گله را هم کرد که چرا این دفاع را در روز قدس 88، روز 16 آذر 88، روز 13 آبان 88 و از همه مهم‌تر روز عاشورای تلخ 88 که در آنجا ارکان نظام مورد اهانت و هجمه فتنه‌گران بود، انجام ندادند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.