|

۴ شعر از «شيرکو بي‌کس»

درختي به ديدارم آمد

ترجمه مختار شکري‌پور

ديدار شبي يکي از چشمانم را جا گذاشتم درتاريکي براي پرنده‌اي که نابينا بود *** روزي بعد از نبردي دستي از خود جا گذاشتم براي درختي که دست‌هايش قطع شده بود *** يک بار هم پايي از خود جا گذاشتم براي راهي که بعد از بمباران پاهايش را از دست داده بود *** سالها بعد پرنده‌اي به ديدارم آمد بال و آسماني آبي به من بخشيد درختي به ديدارم آمد و ريشه و عشقي سبز به من بخشيد راهي نيز به ديدارم آمد و کليد دروازه واپسين روز روشن را به من بخشيد اينجا چراغي روشن است شب تاريک بود و درّه در سکوت و چراغ‌ها همه خاموش جزچراغي و آن چراغ شاعري بود که هنوز بيدار بود به انتظار زخم شعري پروانه غم مخور پروانه به خاطر کوتاهي عمرت چرا که در اين چشم بر هم زدن آن قدر به شعر عمر بخشيده‌اي که به نوح هم بخشيده نشده است غم مخور پروانه زيبا شمشال* براي حسن زيرک شمشالي مُرد آوازهايش سرِمزارش رفتند وديدند شاخ وبرگ درختان توت آهنگي سبز شده‌اند و پرنده‌ها گل ارغوان! پانوشت: *سازي از خانواده ني در موسيقي کردي است

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.