|

درباره سال‌های روزنامه‌نگاری سعیدوزیری

میانه‌رو و بسیار با وسواس

محمد حیدری

اگر در نظر بگیریم منوچهر سعیدوزیری کار مطبوعاتی خویش را از سال 1318 آغاز کرد و من در نیمه دوم دهه 40خورشیدی سده کنونی به روزنامه اطلاعات گام نهادم، به‌روشنی درک می‌شود ما هرگز زیر یک سقف کار مطبوعاتی نکرده‌ایم. با این وجود، سالیان بسیار دورتر از دو تاریخی که نوشتم، فرصتی دست داد تا در مجله گزارش، به‌عنوان سردبیر از همکاری گهگاهی این روزنامه‌نگار قدیمی بهره ببرم. این نکته را یادآور شوم که در نیمه دوم دهه 40 و تا زمان انقلاب، آقای سعیدوزیری، گاهی پس از چاپ مقالاتم در روزنامه اطلاعات با من تماس می‌گرفت و نظریاتش را پیرامون نوشته‌هایم، دلسوزانه و از نگاه یک پیشکسوت بیان می‌کرد. نظریات ایشان که از پشتوانه عمری کار مطبوعاتی و نویسندگی نشان داشت، در موارد بسیاری برایم راه‌گشا و آموزنده بود. در همین دوران، گاهی در گفت‌وگوهای بین قدیمی‌های موسسه اطلاعات، یادی از ایشان و کارهایش می‌شد که از مجموع آنها به این نتیجه رسیدم منوچهر سعیدوزیری در کار روزنامه‌نگاری میانه‌رو، محتاط و بسیار باوسواس عمل می‌کرده است. (این کهنه روزنامه‌نگار مدتی سردبیری مجله اطلاعات هفتگی و روزنامه اطلاعات را برعهده داشته است) کسانی که با روحیات سعیدوزیری آشنایی داشتند باورشان نمی‌شد روزی این نویسنده وسواسی، بعد از انقلاب برای مجله‌ای همچون گزارش، که به‌زعم عده‌ای در دوران سردبیری من بر آن گاهی از خط قرمزها عبور می‌کرد، مقاله بنویسد. اما نوشت! روزی در دفتر مجله با من تماس تلفنی گرفت. تازه دانستم که مجله را می‌خرد و می‌خواند. خط‌مشی حرفه‌ای مجله و شیوه کار من را مورد تایید قرار داد و توصیه هایی برای پربارکردن مطالب مجله کرد که موجب حیرتم شد. این حیرت ناشی از آن بود که فردی که شش‌دهه پیش روزنامه‌نگاری را آغاز کرده و سپس وارد دنیای سیاست شده بود، افکاری نو و منطبق با شرایط روز کشور و جهان عرضه می‌کرد. در پایان این گفت‌وگو با دودلی پرسیدم اگر از شما مقاله بخواهم رویم را زمین نمی‌اندازید؟ پاسخ داد: من عهد کرده‌ام دیگر برای مطبوعات ننویسم و می‌بینی که سال‌هاست مطلبی از من در مطبوعات چاپ نشده است. اما به دلیل وفاداری تو به ارزش‌های کار روزنامه‌نگاری، با وجود اینکه بیمار و ناتوانم، می‌نویسم. به این ترتیب تا زمانی که من سر دبیر مجله گزارش بودم، هرازگاهی مقاله‌ای پربار از این روزنامه‌نگار و نویسنده پیشکسوت در مجله چاپ می‌شد. برجسته‌ترین این مقالات نوشته‌ای بود که در شماره بعد از 11سپتامبر (انفجار برج‌های دوقلوی نیویورک) چاپ شد. بعد از آن حادثه چند نفر از روزنامه‌نگاران کهنه‌کار را گرد آوردم، ماجرا را واکاوی کردیم و به این نتیجه رسیدیم که این حادثه سر آغاز یک سلسله تحولات و رویدادهای زیروزبر‌کننده است. سپس تقسیم کار کردیم و قرار شد هرکدام از ما یک جنبه ماجرا را بررسی کنیم: دکتر انور خامه‌ای، دکتر هوشنگ طالع، منوچهر سعیدوزیری و خود من در چهار مقاله، آینده منطقه و جهان را مورد بررسی قرار دادیم. درستی آنچه که ما آن زمان نوشتیم، اکنون به اثبات رسیده است. مقاله منوچهر سعیدوزیری در این‌باره را یکی از برجسته‌ترین نوشته‌های این استاد پیشکسوت می‌دانم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.