درباره آنهایی که از موسیقی جنوب بهخاطر داریم
یاد بعضی نفرات
سعید برآبادی
موسیقی پاپ معاصر ایران بیشک به موسیقی جنوب کشور مدیون است؛ این دین را بزرگانی به گردن موسیقی پاپ ایران گذاشتهاند که نواهای اصیل و فولکلوریک ساحل خلیجفارس و دریای عمان را آرامآرام با موسیقی پاپ درهم آمیختهاند و عصارهاش را امروز میتوان در سبک مرحومان ابراهیم منصفی و ناصر عبداللهی و سهیل نفیسی سراغ گرفت. از «ناصر عبداللهی» سخن بسیار گفتهاند و توجه رسانهای به او بهحدی بوده که حالا اسطورهای از این خواننده پاپ بهجا مانده و همین موضوع مجال بیشتری را برای کشف چهره واقعی این هنرمند جوانمرگ میطلبد. اما وضع «ابراهیم منصفی» تاحدودی متفاوت با اوست. او که موسیقی جنوب ایران را به روشنفکران روزگار «خوشه» و «فردوسی» شناساند، با مرگی خودخواسته، حاشیههای بسیاری را بهدور نام خود رقم زد که تابهامروز، مجال انتشار آثارش را با چالشهای جدی مواجه کرده. اما شاید همای اوج سعادت برخاسته از شانه این دو جنوبی خواننده، بر بالای سر «سهیل نفیسی» در چرخش است که خود بهنوعی از ادامهدهندگان راه «ابراهیم منصفی» به حساب میآید و انتشار آلبومهایش لااقل در میان قشر تحصیلکرده، با استقبال خوبی مواجه شده است. نباید این نکته را
نادیده گرفت که موسیقی پاپی که در 50سال اخیر از خطه جنوب کشور به پایتخت و بعضا به خارج از مرزهای ایران سرایت کرده، آبشخور فراخی دارد از سه شاخه مهم موسیقی بندری، موسیقی بوشهری و موسیقی خوزستانی و گاها ادغام این سه باهم، در کنار دستاوردهای فطری و محیطی هنرمندان، شکل تازهای از روایت رازهای دریایی و شکوه غم مردم بومی آن ناحیه را رقم زده است. موسیقی جنوب ایران حالا خاستگاه چند خواننده تازهنفستر نیز هست که بهمدد آهنگهای گلکردهشان از یکسو و حمایت طرفدارانشان از سوی دیگر، بدل به چهرههای مهم صنعت موسیقی امروز شدهاند و البته که «رضا صادقی» یکی از همینهاست. مردی که یکنفس در 10سال اخیر خوانده و خوانده و در این میان هم به مدد بنیه ادبیاش و هم تنوع روشهای تکثیر آثار موسیقی، حسابی در میان نسل امروز هواخواه یافته است. رضا صادقی اما در آخرین آلبومش، دوباره به ذات موسیقی جنوب نزدیک شده و این موضوع نشان میدهد که او برای جلب نظر مخاطبانش، ناچار از وابستهبودن به ریشههای تاریخی خود است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.