|

پروازهای مشهد مقدس

کامران عدل

قسمت پایانی
وقتی برای اولین‌بار به گرجستان رفتم، هفته‌ای سه پرواز بین تهران و تفلیس وجود داشت، که نیمی از هواپیما نیز خالی بود. پنج ماه بعد، وقتی عازم تفلیس شدم، تعداد پروازها به هفت پرواز در هفته افزایش یافته بود؛ و تمام پروازها، پراز مسافر. مملکتی عالی، ارزان، مردمی خوب، شهری زیبا و متمدن، و مخصوصا بدون ویزا. پس بزن بریم گرجستان. زود رفته بودم به فرودگاه و نفر اول بودم. با تابلوهایم 32کیلو اضافه بار داشتم. کیلویی سه یورو. چند روز قبل از این مسافرت، از کانال چهار تلویزیون آمده بودند که با من مصاحبه کنند. تهیه‌کننده و کارگردان فیلم، وقتی وارد خانه من شدند، از زیبایی و دکوراسیون آن به حدی خوششان آمد، که یکی، دو روز بعد آمدند از خانه و باغچه‌ام فیلمبرداری کردند. شب قبل از مسافرت من، این فیلم از کانال چهار پخش شده بود و از بخت خوب من رییس هواپیمایی گرجستان آن فیلم را دیده بود. وی، وقتی وارد «استند» هواپیمایی شد و من را دید، رفت بالای ترازو و شروع کرد به نطق‌کردن که: آقای عدل شما از افتخارات هنری هستید و ما خوشحال هستیم که به گرجستان می‌روید و... . هزینه اضافه‌بار من به دلار آن موقع، 192هزارتومان بود؛ و از من32هزارتومان گرفتند.
داخل سالن ترانزیت، متوجه شدم که هواپیما مملو از مسافرانی می‌باشد که از «دوبی» «دیپورت» شده‌اند. فقط اینها نمی‌دانستند که گرجستان، دوبی نیست. در آنجا، خبری از این پول‌های باد آورده نیست. در داخل هواپیما، جوانکی که گویا چند ماهی در تفلیس زندگی کرده بود، در وصف جذابیت‌هایی که ایرانیان واخورده به دنبال آن هستند می‌گفت. مثل این نقال‌های قهوه‌خانه‌ها رفته بود بالای منبر. وقتی به تفلیس رسیدیم، یکی از این جوان‌ها که وصف الحال نقال را شنیده بود، به نقال التماس می‌کرد که او را از فرودگاه یکراست به یک دیسکوتک ببرد. یک آقایی در کنار من ایستاده بود که داور جهانی در رشته ورزش‌های رزمی بود و به تفلیس آمده بود که مسابقاتی را داوری کند. دو نفری با چشمانی مملو از ترحم به این جوان نگاه می‌کردیم که به «خودش می‌پیچید».
از تجارش (!؟ ) هم نگو و نپرس. آمده بودند که جنس چینی به گرجی‌ها بیندازند. در نتیجه در هر مراجعه‌ای به گرجی‌ها با اردنگی مواجه شده بودند. ولی خوب سمج بودند. بهمن گذشته، دکتر نیکولوس به من می‌گفت که 35هزار ایرانی در گرجستان حساب ارزی باز کرده‌اند؛ و مهروا آروین می‌گفت که در خیابان روستاولی، نیمی از مغازه‌ها به دست ایرانی‌ها تبدیل به بنگاه معاملات ملکی شده‌اند؛ و گویا ثروت‌های کلانی از پول‌های چرک ایرانی، به گرجستان سرازیر شده‌ است. فقط، گرجی‌ها می‌خواهند وارد «ناتو» و «اتحادیه اروپا» شوند؛ و به همین علت، سعی دارند که خانه‌تکانی کرده تا از شر «نومانکلاتورای» مفسد دوران کمونیستی راحت شوند.
اگر ایرانی‌ها در شهرهایی مثل پاریس و لندن و سایر شهرهای بزرگ اروپایی، دست به کارهایی بزنند، اشکالی پیش نمی‌آید. در این شهرها آنقدر سیاه و عرب و پاکستانی هستند، که ایرانی‌ها در مقابل آنان کمتر دیده می‌شوند. ولی، تفلیس شهر کوچکی است و پتانسیل بعضی کارها را ندارد.
راننده یکی از تاکسی‌های فرودگاه امام به من می‌گفت که روزانه 16 پرواز به ترکیه داریم. حالا از شما می‌پرسم: چند پرواز در روز، به مشهد مقدس داریم؟ ما را چه می‌شود؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.