التماسهای زن زندانی برای پسگرفتن فرزند
شرق: زنی که متهم است شوهرش را با همدستی برادرش و مردی دیگر به قتل رسانده، در جلسه دادگاه مدعی شد از دست شوهرش کتک میخورد و نمیتوانست زندگی مشترک را تحمل کند. این زن با التماس از مادرشوهر خواست بچهاش را به او برگرداند و وی را ببخشد. به گزارش خبرنگار ما، عطار نماینده دادستان در ابتدای جلسه رسیدگی به این پرونده که صبح دیروز در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران برگزار شد، در جایگاه ایستاد و در توضیح کیفرخواست گفت: متهمان یکسال قبل مردی به نام رحمان را در شهریار به قتل رساندند. همسر مقتول به نام شکیلا، برادر این زن به نام احسان و رضا دوست احسان در این قتل همدستی کردند. مطابق یافتههای پلیس نقشه این قتل توسط شکیلا طراحی و دو مرد بعد از ورود به خانه با رحمان درگیر شدند و با واردآوردن ضربات متعدد رحمان را به قتل رساندند. مدارک علیه متهمان در پرونده موجود است و براساس کیفرخواست احسان به مباشرت و شکیلا و رضا هم به معاونت در قتل متهم هستند. در ادامه مادر مقتول به عنوان ولیدم و قیم نوهاش در جایگاه حاضر شد و برای هر سه متهم درخواست قصاص کرد، او گفت: من به عروسم خیلی رسیدگی میکردم او هرچه
میخواست برایش تهیه میکردم و حتی گفته بودم اگر پسرم به خواستهات توجه نکرد تو هرچه خواهی به من بگو خودم برایت فراهم میکنم. هر بار که عروسم تماس میگرفت هرچه میخواست میخریدم و با آژانس برایش میفرستادم اما او با برادرش همدستی کرد و پسرم را به طرز فجیعی کشت. جسد پسرم برای چند روزی در خانه مانده و فاسد شده بود من از او و دو متهم دیگر نمیگذرم و از طرف خودم و نوهام درخواست قصاص دارم. در ادامه قاضی از رضا متهم ردیف سوم خواست در جایگاه حاضر شود. این متهم گفت: اتهام معاونت در قتل را قبول ندارم چون قرار نبود ما کسی را بکشیم. ما بروجرد زندگی میکنیم قرار بود به اتفاق احسان برای کار به تهران بیایم. احسان گفت خواهرش هم میخواهد به خانه شوهرش برگردد. من هم قبول کردم با هم برویم. وقتی به رباطکریم رسیدیم شکیلا با شوهرش تماس گرفت که به دنبالش بیاید اما نیامد ما به اتفاق هم به خانه شکیلا رفتیم شوهرش تعارف کرد و وارد خانه شدیم من و احسان داشتیم مواد میکشیدیم که رحمان عصبانی شد و حرفهای خیلی زشتی به ما زد و احسان دعوا کرد. رحمان چاقو کشید و من چاقو را از دست رحمان گرفتم. سپس احسان چاقو را از دست من کشید و چند
ضربه به گردن رحمان زد البته من هم دو ضربه به بدن رحمان زدم. متهم درباره اینکه در آن هنگام شکیلا چه میکرد، گفت: او فقط جیغ میکشید و میگفت شوهرم را نکشید. او حرف دیگری نمیزد و در این قتل نقشی نداشت. در ادامه احسان در جایگاه حاضر شد. او اتهام قتل را قبول کرد و گفت: قتل ناخواسته اتفاق افتاد. خواهرم قهر کرده و به بروجرد آمده بود شوهرش خیلی او را کتک میزد. بعد از مدتی گفت میخواهد برگردد به من گفت حالا که تهران میروی من هم میآیم تو میتوانی ما را آشتی بدهی ما راه افتادیم به رباطکریم که رسیدیم با شوهرش تماس گرفت اما جواب تلفن را نداد با هم به سمت خانه خواهرم رفتیم هرچه زنگ زد در را باز نکرد شکیلا زنگ خانه همسایه را زد و او در را باز کرد وقتی مقابل واحد رسیدیم رحمان بالاخره در را باز کرد وارد خانه شدیم بچه خواهرم کنار من نشسته بود. شکیلا صبحانه آماده کرد من و رضا هم داشتیم مواد میکشیدیم رحمان عصبانی شد و به من گفت چرا مواد میکشید بعد هم مطالب نامربوطی درباره خواهرم گفت و به من و خواهرم تهمت زد گفتم این حرفها را نزن این بچه مال توست خیلی زشت است که این حرفها را میزنی اما ادامه داد، خیلی حرفهای
زشتی زد. من هم عصبانی شدم و در درگیری با او ضربه را زدم. من از مادر رحمان عذرخواهی میکنم و از او میخواهم من را به خاطر پسر کوچکم که حالا پیش مادرم است ببخشد. ضمن اینکه خواهرم در این درگیری نقشی نداشت و من بودم که شوهرش را زدم. سپس شکیلا در جایگاه حاضر شد، او گفت: رحمان خیلی من را کتک میزد و اذیتم میکرد همه اعضای خانوادهاش هم این موضوع را میدانستند من در حالیکه بچهام شیرخواره بود قهر کردم و به خانه پدرم رفتم یک روز قبل از حادثه رحمان زنگ زد و گفت دیگر تمامش کن و برگرد من هم به اتفاق برادرم برگشتم اما وقتی به تهران رسیدم دیگر جواب تلفنها را نداد تا اینکه در خانه را یکی از همسایهها باز کرد و من وارد شدم او اول بدرفتاری نکرد اما بعد با احسان دعوا کرد و حرفهای زشتی زد احسان هم عصبانی شد و با هم درگیر شدند من در این درگیری نقشی نداشتم. رحمان همیشه من را کتک میزد آنقدر که از دستش عاصی شده بودم و نمیتوانستم تحمل کنم. وضعیت زندگیام آنقدر بد بود که مادرش مرتب به ما رسیدگی میکرد حالا هم میدانم جای بچهام پیش مادربزرگش خوب است اما او را به روح پسرش قسم میدهم بچه را به من برگرداند از دوریاش
نمیتوانم زندگی کنم. در ادامه بعد از اینکه دو متهم آخرین دفاعیات خود را مطرح و درخواست بخشش کردند شکیلا بار دیگر در جایگاه حاضر شد او به پای مادرشوهرش افتاد و گفت: من از تو بدی ندیدم. تو خیلی به من کمک کردی و این را منکر نمیشوم اما خودت میدانی که از دست رحمان شب و روز نداشتم میدانی که چقدر کتکم میزد آنقدر که جانی در بدنم نمیماند. من خیلی از اتفاقی که افتاده است پشیمان هستم تو را به جان پسرم که نوه تو است قسم میدهم که ما را ببخشی من اگر پشیمان نبودم برادرم و دوستش را وادار نمیکردم که به کلانتری برویم و خودمان را معرفی کنیم. پسرم یکسالوچندماهه است و من از وقتی که پیش شماست او را ندیدم درخواست دارم من را ببخشی تا بتوانم پیش بچهام باشم. بنا بر این گزارش بعد از پایان جلسه رسیدگی هیات قضات وارد شور شدند و با توجه به مدارک موجود در پرونده احسان را به قصاص، رضا را به 15سال حبس و شکیلا را به پنجسال حبس محکوم کردند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.