خفتن در آغوش گوشماهيها
مزدک علينظري
فداکاري منجر به مرگ يک غريقنجات شمالي، از مهمترين سوژههاي خبري هفته گذشته بود؛ شجاعانه و متاسفکننده. با شروع فصل گرما و از همان تعطيلات ميانه خرداد، مرتب آمار غرقشدهها را اعلام ميکنند و براي کسي که شانس داشته و با حادثههاي مربوطه روبهرو نشده، اينها فقط چند عدد و رقم بيمعني است. اما يکي از بدترين صحنههايي که امکان دارد به عمرتان ببينيد، تصوير انساني غرقشده است. مثلا آن دختري که در ويدئو کليپ Hazard «ريچارد مارکس» غرق ميشود را ديديد؟ آخرهاي آهنگ، آنجا که چنگک مياندازند تا جسد دختر را از ته رودخانه پيدا کنند و بعد که از آب بيرون ميکشند و روي ماسهها ميگذارندش؛ واقعا هولناک است. راستش هنوز هم براي پيداکردن جسدها، از آن چنگک لعنتي (که در حقيقت لنگر قايقهاي کوچک است و تن غريق را سوراخ ميکند) استفاده ميکنند... آنهايي که مثل من تجربه زندگي در کنار درياي خزر را دارند، چنين صحنههاي کابوسواري زياد ديدهاند. «متلقو» به دليل آمار بالاي مسافران و همينطور موقعيت خاص جغرافيايياش که دقيقا کنار ساحل واقع شده، هر تابستان، زياد قرباني ميدهد. آنجا دسترسي به ساحل، خيلي آسان است و همين ميشود که يک
نيمچه شهر، بالاترين آمار غرقشدن را دارد. نمونهاش، خانوادهاي که سالهاست در غم از دست دادن تک دختر جوانشان عزادارند و هر سال در ساحل «لاکوده» (از بخشهاي ساحلي معروف متلقو) شيريني پخش ميکنند. آنهايي که نميدانند و بيخبرند، دستشان را رد نميکنند و با لبخند شيريني برميدارند؛ اما اکثر اهالي شهر، داستان واژگوني قايق تفريحي و غرقشدن آن دختر جوان را ميدانند.
نوشتن از اين کابوسها، دلآزار است و خواندنش لابد آزاردهندهتر. پس همينجا تمامش کنيم. فقط يک توصيه اساسي و باقي مراقبتها با خودتان: شناکردن در آبهاي طبيعي (رودخانه، دريا و درياچهها) با شنا در استخر فرق اساسي دارد. هرگز به دريا اعتماد نکنيد و هميشه به ياد داشته باشيد که لذت بيخيالي، به همبازيشدن با گوشماهيهاي ته دريا نميارزد!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.