|

جزييات گزارش حمله به سخنراني رييس مجلس در گفت‌وگوي سخنگوي امنيت با «شرق»

کوتاهي دستگاه‌هاي امنيتي و انتظامي در حادثه قم

شرق، آمنه شيرافکن: کميسيون امنيت 35‌هزار پيامک مشکوک در حادثه قم را تحليل محتوا کرده؛ پيامک‌هايي که برخي را به حضور در سخنراني «علي لاريجاني» واداشت و پرتاب نعلين و مهر به رييس مجلس. هر روز که مي‌گذرد ابعاد تازه‌اي از گزارش 700صفحه‌اي از زبان نمايندگان مجلس شنيده مي‌شود. حسين نقوي‌حسيني؛ سخنگوي کميسيون اصل 90 در گفت‌وگو با «شرق» به نکات تازه‌اي اشاره دارد: «نيروي انتظامي، اداره کل اطلاعات استان و همچنين بخشي از حوزه اطلاعات سپاه در ماجراي 22 بهمن قم کوتاهي داشتند.»22 بهمن سال گذشته، گروهي از نيروهاي لباس‌شخصي با در دست داشتن پلاکاردهايي به سخنراني علي لاريجاني حمله کردند. چکيده‌ای از گزارش تدوين‌شده دو، سه روز پيش در جلسه کميسيون امنيت ملي مجلس براي نمايندگان خوانده شد. حالا نسخه‌اي از گزارش قم در اختيار مقام‌معظم‌رهبري است و بايد ديد که نتيجه قرائت بخش‌هايي از گزارش در صحن علني مجلس به کجا خواهد رسيد، گزارشي که با ادامه فعاليت جريان‌هاي تندرو در ساحت سياسي کشور در ارتباط است و مي‌تواند پيام روشني براي برخي تندروي‌ها به‌دنبال داشته باشد. حالا مجلس با اين 700صفحه براي رسيدگي به ماجرا سنگ‌تمام گذاشته و مي‌خواهد هرطور شده جلوي اين نوع تندروي‌ها گرفته شود.
اراده کميسيون در مورد قرائت گزارش، به چه شکل است؟ آيا اتفاق مي‌افتد يا خير؟ و اگر اتفاق مي‌افتد در چه بازه زماني قرائت مي‌شود؟
حادثه قم به اندازه‌اي تلخ بود که نظام براي آن تصميم گرفت. به‌ويژه اينکه مقام‌معظم‌رهبري اين حادثه را به‌شدت محکوم کردند و اين حادثه فرصتي شد که مقام‌معظم‌رهبري به حوادث قبلي هم اشاره کنند و درواقع اينجا را نقطه پاياني براي اين نوع حوادث تلقي کنند. به اين جهت مجلس واقعا وقت گذاشت. ما چند‌هزارساعت وقت گذاشتيم. سفرهاي مکرر و نشست‌هاي مختلف صورت گرفت. تحليل محتواي اطلاعات خيلي دقيق صورت گرفت. 35هزار پيامک که ظرف ساعت 12 تا 2 روز حادثه در قم منتشر شده بود را تحليل محتوا و پياده کرديم. بازجويي‌هايي که صورت گرفته بود را بررسي کرديم. سخنراني‌هايي را که قبل از مراسم در «مسجد اهل‌بيت» انجام شده بود را به‌صورت «کليد واژه‌اي» تحليل محتوا کرديم. حتي بررسي شد که در اين پيامک‌ها از چه کلماتي استفاده شده و در مجموع کار بسيار فني و دقيقي صورت گرفت. تعداد صفحات گزارش بيش از 700 صفحه است. چيزي که در کميسيون قرائت شده چکيده‌اي از گزارش بود که تنها روند پيگيري را نشان مي‌داد. جمع‌بندي گزارش کميته و پيشنهادات 19گانه کميته آنجا ارايه شد.
‌محور پيشنهادها چه بود، کميسيون امنيت در اين قضيه دنبال چه چيزي است؟
کميسيون امنيت، مقصران را به‌طور مجزا به تفکيک دستگاه معرفی کرده و تفاوتي بين دستگاه‌ها قايل نشديم. هر دستگاهي به هر ميزان مقصر بوده به همان ميزان ذکر کرديم. متناسب با اين تقصيرها پيشنهاد داديم که مثلا استانداري خطايي کرده، چه مجازاتي شود. يا با مديران و مسوولان مسجد اهل‌البيت که آن اقدامات و تحريک‌ها در آنجا صورت گرفته، چه بايد کرد.
‌تکليف نمايندگاني که در همان مسجد اهل بيت سخنراني‌هايي داشتند، چه مي‌شود.
توصيه‌هاي لازم به دستگاه‌هاي امنيتي انجام شده تا ديگر اجازه ندهند هر سخنراني در مساجد يا ديگر دستگاه‌ها به هر نوع و شکلي برگزار شود.
‌چه دستگاه‌هايي به طور مستقيم در اين رابطه بودند؟
نيروي انتظامي، اداره کل اطلاعات استان و همچنين بخشي از حوزه اطلاعات سپاه در حادثه 22 بهمن قم و حمله به سخنراني علي لاريجاني کوتاهي داشتند.
‌حمله به سخنراني‌ها در چند سال اخير تبديل به يک اتفاق تکراري شده بود، از حمله به سخنراني آقايان هاشمي‌رفسنجاني، سيد‌حسن خميني گرفته تا پرتاب آب معدني به سخنراني حجت‌الاسلام ناطق نوري در مشهد، دليل اينکه سازمان‌ها و نهادهاي مسوول در اين چند سال ماجراي حمله به سخنراني‌ها را مسکوت گذاشتند، چيست؟
به نظرم عمده دليلش اين است که ماجراي حمله به سخنراني برخي از شخصيت‌هاي نظام چندان جدي گرفته نشد. برداشت اين بوده که برخي احساسات عمومي به وجود آمده و اين کار غفلت‌انگيز بوده و در نتيجه جدي گرفته نشد. اما در ماجراي حمله به سخنراني علي لاريجاني و پيام مقام‌معظم‌رهبري در نکوهش اين مساله، وظيفه مجلس بود که وارد شود. البته بحثي که گاهي دوستان مطرح مي‌کنند که چون حادثه يکشنبه سياه (انتشار فيلم برادر لاريجاني از سوي احمدي‌نژاد در صحن علني) در مجلس رخ داده بود و عده‌اي احساساتي شده بودند، نافي کار سازماندهي‌شده نيست و نمي‌شود چنين توجيهي را مطرح کرد. حتي در صحن «علي‌بن‌موسي‌الرضا» هم که همه مردم شعار مي‌دادند، به اين معنا نبود که کار سازماندهي‌شده اتفاق افتاده است. چون معمولا کار سازمان‌يافته و مديريت‌شده مي‌تواند اين حرکات را ايجاد کند. بنابراين تا پيش از ماجراي قم اين اعتقاد وجود نداشت که يک کار سازمان‌يافته‌شده شکل گرفته تا اينکه حوادث قم اتفاق افتاد. اينجا اين اعتقاد راسخ به وجود آمد که ظاهرا عده‌اي اين کارها را سازماندهي مي‌کنند.
‌با توجه به اينکه گفته مي‌شود لباس شخصي‌ها در اين ماجرا دخيل بوده‌اند چه تمهيداتي انديشيده شده است؟
ارتباطي بين لباس شخصي‌ها و اين ماجرا نبود.
‌اما خيلي از همکاران شما از واژه لباس شخصي و ورود آنها به اين حادثه سخن گفته‌اند. تحليل شما با توجه به سابقه امنيتي که داريد، از اين لباس شخصي‌ها چگونه است و چطور مي‌توان جلوي اين خودسري‌ها را گرفت؟ تعبير شما از «لباس شخصي» چيست؟ ‌
واژه لباس شخصي در محاورات سياسي به حوادثي اطلاق مي‌شود که در آن حادثه نيروهاي امنيتي، نظامي و انتظامي نخواهند به حادثه ورود کنند، آن موقع است که بحث لباس شخصي‌ها پيش مي‌آيد.
‌و هميشه گله‌اي از جانب مردم نسبت به لباس شخصي‌ها بوده است. موارد ملموس آن حمله برخي لباس شخصي‌ها به کنسرت‌ها و مراسم بوده، که مورد انتقاد شهروندان و هنرمندان قرار گرفته.
عرض کردم وقتي بخواهيم يک حادثه را جمع يا کنترل کنيم اصطلاح لباس شخصي‌ها معنا‌دار مي‌شود. ولي اين حوادث ربطي به آنها ندارد.
‌بنابراين مي‌توان اينطور تعبير کرد که لباس شخصي‌ها نيروي کار رسمي و دولتي در ايران به شمار مي‌آيند؟
خير. اصطلاح لباس شخصي در حوادثي مانند کوي دانشگاه مصداق پيدا مي‌کند که مثلا عده‌اي دولتي يا اطلاعاتي هستند و با لباس فرم مشخص نيامده‌اند. بلکه با لباس عادي آمدند تا با موضوع برخورد کنند اما آنچه در قم رخ داد، ارتباطي با لباس شخصي‌ها ندارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.