درددل یک جانباز:
مسوولان بنیاد شهید به مشکلات جانبازان رسیدگی نمیکنند
من غلامرضا مرادی، متولد 1344 از استان خوزستان، شهرستان مسجدسلیمان هستم. در سال 1365 به عضویت سپاه پاسداران درآمدم و در همان سال دوبار در مناطق عملیاتی آبادان و فاو شیمیایی شدم، اما از آنجا که هدفم خدمت به نظام و انقلاب و آب و خاک بود پیگیر پرونده جانبازیام نشدم. اولینبار در عملیات کربلای چهار بهطور کامل شیمیایی شدم. بعد از جنگ هم پیگیرش نشدم تا سال 1385 که به دلیل مشقات زندگی بهناچار به بنیاد شهدا و جانبازان مراجعه کردم و برای من 20درصد جانبازی در نظر گرفتند. در این سالها هیچکس از طرف بنیاد سراغ من نیامد. برادری داشتم که راننده تاکسی بود. تمام هزینههای زندگی و درمانم را او پرداخت میکرد. در این سالها شغل ثابتی نداشتم اما دنبالش رفتم، در امتحان ورودی شرکت ملی حفاری شرکت کردم، قبول هم شدم اما افراد دیگری را استخدام کردند! پیش از شروع تحریمها هم از بنیاد نامه گرفتم برای استخدام اما باز هم افراد دیگری را استخدام کردند. مشکلات زندگی و افزایش سن و اصرار دوستان باعث شد بروم سراغ بنیاد و فقط حق قانونی خودم را طلب کنم. الان سوزش چشم و ضعف شدید بینایی و خارش پوست از عوارض جانبازیام است. بهطور متوسط
روزانه چهار عدد قرص مصرف میکنم تا بتوانم بخوابم. در جریان روند جانبازی که قرار گرفتم دیدم تبعیض و بیعدالتی بیداد میکند. به من گفتند باید حداقل 25درصد جانبازی داشته باشی تا حقوق تعلق بگیرد و با همین بهانه به من حقوق ندادند. اول اعتراضم شخصی بود چون میدیدم من که اینهمه مجاهدت کردم این عاقبتم است و دیگری که اصلا پایش به جبهه باز نشده صاحب ثروت و قدرت و همهچیز شده است. اصلا جامعه ما امروز جامعه ارزشمداری نیست و امروز میبینیم که به جهادگران و جانبازان واقعی که جراحتهای شدید روحی و جسمی دارند واقعا ظلم میشود. قبلا بهصورت ماهانه کمیسیون پزشکی بنیاد تشکیل میشد این را جمع زیادی از جانبازان سراسر کشور تایید میکنند. حتی بارها بهصورت دستهجمعی به مجلس رفتهایم و این مشکلات را مطرح کردهایم اما هیچ ترتیب اثری داده نشده است. سیاست پزشکان بنیاد از بالا به آنها دیکته میشود و اساسا بر این است که جانبازان را نپذیرند و به قول خودشان هزینهتراشی نکنند. حتی مجلس از آقای زریبافان دعوت به پاسخگویی کرد اما ایشان حضور پیدا نکرد. در بنیاد رویه شده که اگر کسی اعتراض به حقی هم بکند او را به حاشیه میرانند. نارضایتی
از عملکرد بنیاد گسترده است. برای مشکلم به استانداری و فرمانداری و امامجمعه هم مراجعه کردم که فقط نامه دادند و آن هم اثری نداشت. نامههای جانبازان در بنیاد فقط بایگانی میشود. حتی طومار جمع کردیم و به مجلس بردیم اما رسیدگی نشد. حال هم جز یأس و سرخوردگی و سردرگمی چیزی نصیبم نشده است اما باز هم اگر جنگی در بگیرد بنا به وظیفه ملی و دینی حتما در دفاع شرکت خواهم کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.