«داوود رشیدی» ۸۰ سالگیاش را در کنار «خاتمی» و «مسجدجامعی» جشن گرفت
لبخند تجلیل «عالیجناب» در عصر روز برزخی سینما
شرق، عسل عباسیان: در شبی که صبحش «خانه سینما» پلمب شده بود، سینماگران 80 سالگی رییس کانون بازیگران «خانه سینما» را در کنار سیاستمداران و سایر اهالی فرهنگ جشن گرفتند تا این رویداد، گواهی باشد بر اینکه این اهالی، حتی اگر در خانهشان، قفل و کلون بخورد، دلهایشان پیوندی عمیق دارد و خانوادهشان از هم نمیپاشد. شامگاه 25 تیر 92، اهالی «خانه سینما» کنار «سیدمحمد خاتمی»، «احمد مسجدجامعی» و نویسندگان و روشنفکرانی همچون داریوش شایگان، جواد مجابی، محمدعلی سپانلو، نگار اسکندرفر، ناستین مجابی، شیوا ارسطویی، ناهید طباطبایی و چندی دیگر از اهالی فرهنگ، جشن تولد 80سالگی «داوود رشیدی» را جشن گرفتند. این مراسم که به همت «علی دهباشی» رییس موسسه «بخارا» و بنیاد فرهنگی «ملت» در محل بنیاد موقوفات «محمود افشار» برگزار شده بود، بهانهای شد تا سینماگرانی چون علی نصیریان، داریوش اسدزاده، اسماعیل شنگله، جعفر والی، اکبر زنجانپور، محمدرضا اصلانی، مهدی فخیمزاده، مسعود رایگان، نظام کیایی، امیر اثباتی، هوشنگ گلمکانی، مرضیه برومند، بهرام شاهمحمدلو، علی دهکردی، الهام پاوهنژاد، سروش صحت، حبیب رضایی، سپیده گلچین، راضیه
برومند، عادل بزدوده، مائده طهماسبی، مسعود فروتن، محمود بصیری، سودابه فضایلی، مریم معترف، اتابک نادری و... شبی که صبحش را با خبر تلخ بستهشدن خانهشان آغاز کرده بودند، با نام و یاد و گرامیداشت «داوود رشیدی»-عالیجناب بازیگر- به پایان ببرند. حکایت رفاقت دیرین در ابتدای مراسم «داریوش شایگان» -فیلسوف معاصر- درباره دوستی دیرینهاش با «رشیدی» چنین گفت: «دوستی ما به 66سال قبل باز میگردد، هنگامی که او برای ادامه تحصیل به سوییس آمد. به دلیل اینکه پدری دیپلمات داشت مدتی را در ازمیر ترکیه به مدرسه رفته بود و زبان ترکی را خوب میدانست که از این نظر شباهت زیادی به خود من داشت. رشیدی دهه 50 میلادی به ژنو آمد، هنگامی که خود آن مردم از آن با عنوان عصر حماسی ژنو یاد میکنند و من در این ایام از نزدیک شاهد تکوین او بودم.» سپس در پایان، اینگونه به سخنانش خاتمه داد: «اگر قرار باشد از من سوال کنید بعد از گذشت 66سال، چرا با «داوود» تا این حد نزدیک بودم و هستم باید به پاسخ «میشل دومونتی» اشاره کنم که وقتی همین سوال را درخصوص رابطهاش با دوستی پرسیدند بیان کرد: برای اینکه اون بود و من بودم... و این دوستی بعد از
66 سال امتحان و آزمایش تا امروز ادامه داشته است و آرزو میکنم داوود در حرفه خود از اینکه هست هم موفقتر باشد تا ما از فیض حضور او بهره ببریم.» تکوینگر تئاتر ایران پس از «شایگان» نوبت «علی نصیریان» بود که از سالهای همکاریاش با «رشیدی» بگوید. این هنرمند با مرور تاریخ تکوین تئاتر در ایران گفت: «اجرای نمایش «در انتظار گودو» توسط داوود رشیدی یک نقطه عطف جدی در تئاتر ایران محسوب میشود. او بزرگترین خدمت را به فرهنگ و هنر مملکت خود کرده است و از این نظر باید بابت سالهای عمر سپری شده از خود راضی باشد. علاوه بر اینکه هنرجویان زیادی را تربیت کرد و دوستی مهربان، خوب و بافرهنگ بود که من شخصا درسهای زیادی از او آموختم که همینجا لازم میدانم بابت تمام آنها تشکر کنم.» حکایت روزگار خوب بعد از «علی نصیریان»، «اکبر زنجانپور» پشت تریبون قرار گرفت تا از سالیانی که با «رشیدی» گذرانده بگوید. او در سخنان کوتاهی از گذر عمر گفت و سپس اضافه کرد: «روزی که «داوود» را دیدم جوان و سرحال بود و نمایشش «در انتظار گودو» شاهکار صحنه بود. ضمن اینکه در اولین فیلمش «فرار از تله» بازی بسیار قدرتمندی
داشت.» «رشیدی» عیار بازیگری سینما را تغییر داد پس از سخنرانی بازیگران پیشکسوت «هوشنگ گلمکانی» درباره نقش «رشیدی» در سینمای ایران گفت: «حضور «رشیدی» در فیلم «فرار از تله» به کارگردانی «جلال مقدم» نقطه عطفی به شمار میآمد. «رشیدی» از فرنگ آمده بود و نامش با «بکت» که از مظاهر تئاتر مدرن بود گره خورده بود. وقتی اولین عکسها و خبرهای او در مطبوعات آن زمان منتشر شد، متوجه شدم در سینمای ایران دارد اتفاقی میافتد چون وجهه روشنفکری او وزن بازیگری سینما را اضافه میکرد و اینچنین بود که «داوود رشیدی» عیار بازیگری سینما را تغییر داد و وزن و اعتبار بیشتری به آن بخشید.» پس از صحبتهای «گلمکانی»، از یکی دیگر از حضار بهطور ناگهانی و نه از پیش تعیین شده یعنی «جعفر والی» دعوت شد تا از رفاقت سالیانش با «رشیدی» بگوید. «رشیدی» به گردن همه کودکان حق دارد در پایان، پس از قرائت بیانیه انجمن بازیگران «خانه سینما» توسط «علی دهکردی» و سپاسگزاری «اتابک نادری» رییس جدید تئاترشهر از یک عمر فعالیت فرهنگی «داوود رشیدی»، حالا نوبت «مرضیه برومند» بود که از تجربه سالیان معاشرتش با «رشیدی» بگوید: «شاید
بسیاری از شما ندانید، اگر امروزه تلویزیون برای بچهها برنامه دارد و اگر سینمای کودک را به مفهوم امروزیاش داریم، مرهون «داوود رشیدی» هستیم. سال51 نخستین گروه تئاتر کودک را در «کانون پرورش فکری» تاسیس کردیم که کارگردان ما «دان لافون» هنرمندی از آمریکا بود. به مدت دو سال آثار بسیار خوب و تاثیرگذاری در کانون اجرا کردیم اما متاسفانه اتفاقاتی افتاد که مورد تایید ما نبود. وقتی از کانون بیرون آمدیم همه ما شرایط بسیار سختی داشتیم و در این دوره «داوود رشیدی» که مسوول واحد نمایش بود، دفتری را برای ما فراهم کرد. اگر بعد از انقلاب برنامه کودک ساخته شد سابقهاش به پیش از انقلاب بر میگردد و «داوود رشیدی» به گردن همه ما حق دارد و من به جای همه بچهها از او تشکر میکنم.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.