سفر دوباره «مسافر» کیارستمی
شرق: عصر یکشنبه 16 تیر دو فیلم مستند «مدرسهای که میرفتیم» و «سفر یک مسافر» ، در سالن «سینماحقیقت» مركز گسترش سينماي مستند و تجربي به نمایش درآمد و سپس با حضور احمد طالبینژاد و عباس روزبهانی (کارگردانان) و سعید قطبیزاده (منتقد سینما) مورد نقد و بررسی قرار گرفت. احمد طالبینژاد در ارتباط با دلایل ابتدایی ساخت مستند «مدرسهای که میرفتیم» گفت: «این فیلم به نوعی ادای دین به مدرسه «عبرت محمدیه »محسوب میشود که سالهایی از عمر خود را آنجا گذراندم. اردیبهشت گذشته عدهای از دوستان تصمیم گرفتند به مناسبت 70سالگی این بنا جشنی ترتیب دهند که از این جشن فیلمبرداری کردیم.» وی همچنین به دوران تحصیل در این مدرسه و افرادی که از آن فارغالتحصیل شدند اشاره کرد و افزود: «در فیلم افرادی مثل آقای عابدیننژاد را میبینیم که موزه تاریخ طبیعی اصفهان را با هزینه شخصی خود بنیان گذاشت، همچنین دکتر غلامحسین مصاحب جزو اولین نویسندگان دایرهالمعارف در ایران را میبینیم و بسیار جالب است طی یک دوره 20ساله، عدهای از افراد نخبه کشور در مدرسهای تربیت میشوند که همچنان 80درصد مردم آن بیسواد هستند!» سعید قطبیزاده ،
قبل از آغاز نقد این فیلم و در پاسخ به سوال مجری برنامه (شهنام صفاجو) که جریان مستندسازی امروز ایران را چگونه ارزیابی میکند، با ذکر مقدمهای اظهار کرد: «به نظرم آنچه در سینمای داستانی ایران وجود ندارد، در سینمای مستند بهشدت وجود دارد و آن هم جسارت کارگردانانی است که برای به تصویر کشیدن ایده خود، تمام توان را بهکار میگیرند. سینمای مستند در ایران فرصتی برای تنفس افرادی محسوب میشود که قصد انجام کار هنری دارند و من امیدوارم این فرصت به کمک نهادهای دولتی و خصوصی همچنان باقی بماند و سینمای مستند بتواند به حیات خود ادامه دهد.» وی با اشاره به مستند «مدرسهای که میرفتیم» افزود:«نکته جذاب فیلم برای من روایت اثر بود که به شیوه نگارش سفرنامههای آقای طالبینژاد در مجله فیلم شباهت زیادی داشت، بهخصوص سفرنامه هند که از سالها قبل همچنان در خاطر من مانده است. اثر صمیمی و گرم است وکارگردان قصد مرعوبکردن مخاطب را ندارد؛ اما از طرفی بر لبه تیغ حرکت میکند چون میتوانست به اثری تبدیل شود که تنها خاطراتی را برای ما زنده کند و تمام شود که خوشبختانه چنین اتفاقی نیفتاد.» بخش بعدی جلسه نقد و بررسی، به مستند «سفر یک مسافر»
به کارگردانی عباس روزبهانی اختصاص داشت که این کارگردان جوان با ارایه توضیحاتی از روند ساخت فیلم، عنوان کرد: «با آقای حسن دارابی (بازیگر نوجوان فیلم سینمایی «مسافر» عباس کیارستمی) در جلسهای آشنا شدم که گله بسیاری داشت از اینکه به او توجه نمیشود و اصلا تصور نمیکردم که وی در ملایر زندگی میکند و با توجه به اینکه من هم متعلق به همین شهر هستم، دغدغه ساخت فیلمی با موضوع زندگی او در ذهن من شکل گرفت تا اینکه این مستند به مرحله ساخت رسید و خوشحالم که برای اولینبار در این سالن به نمایش درمیآید.» وی تصریح کرد: «آقای دارابی نیز بسیار پیگیر آغاز کار بود، اما وقتی امکان ساخت اثر فراهم شد از نظر روحی در شرایط خوبی به سر نمیبرد و خود را در اتاقی منزوی کرده بود بنابراین تولید اثر با مشکلات زیادی مواجه شد، اما در نهایت با وساطت برخی، کار را آغاز کرده و به سرانجام رساندیم.» قطبیزاده با تاکید بر اینکه چون کارگردان تحصیلکرده رشته سینما محسوب میشود، پس میتوانیم در نقد اثر صراحت بیشتری به خرج دهیم، اظهار کرد: «به عقیده من کار مستندساز پیراستن سوژه است نه آراستن آن. این سینمای داستانی است که قرار بر نمایشدادن دارد،
اما در سینمای مستند یک اثر زمانی میتواند ماندگار باشد که مستندساز نسبت به سوژه و چارچوب سینمای مستند صادق باشد.» قطبیزاده در پایان اظهار کرد: «من از وقتی فیلم ژان پیر لیموزین را دیدم، احساس کردم آقای دارابی چقدر بابت بازی در اثر کیارستمی طلبکار است! اصولا هم قرار نیست که یک کارگردان سینما سالها بعد از ساخت فیلم خود، به مسایل شخصی بازیگرانش هم توجه داشته باشد و مدام آنها را زیر نظر بگیرد.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.