|

تقویت مشوق‌های هسته‌ای

توماس بونومو . فرنگیس بیات

دوره دوم ریاست‌جمهوری «اوباما» این موضوع را قطعی کرده است که آمریکا باید به ایران در عوض اجرای محدودیت‌ها و شفافیت کامل فعالیت‌های هسته‌ای‌اش، مشوق‌های اقتصادی و ضمانت‌های امنیتی اعطا کند. در عین حال آمریکا باید تعهد بدهد که مساله اسراییل- فلسطین را در یک چارچوب مثبت پیش ببرد. این تعهد آمریکا باید دربردارنده نوعی ضمانت برای اجتناب از هرگونه اقدام در جهت براندازی دولت ایران یا حمله به برنامه هسته‌ای این کشور باشد. حین اینکه ایران نیز در این مسیر باید به تعهدات معاهده منع گسترش تسلیحات اتمی و پروتکل الحاقی پایبند بماند. مشوق‌های اقتصادی شامل تعهد به اخذ حمایت از کنگره برای رفع مرحله‌ای تحریم‌ها و پایانی برای مخالفت آمریکا با سرمایه‌گذاری در بخش‌های نفت و گاز و خطوط لوله در داخل ایران باشد. پیش‌بینی توافقنامه شامل توافقنامه‌های تجاری، مبادلات علمی، دسترسی به فناوری انرژی‌های جایگزین و فاینانس خواهد بود. پیش از هرچیز دولت اوباما باید تعهد جدی خود را برای انجام مشوق‌ها مشخص کند و نیاز دارد تا نشان دهد که عدالت و خردمندی گسترده‌تری در شیوه مذاکره با حضور دو دولت وجود دارد تا راه‌حل اجباری یک دولت؛ اوباما باید نشان دهد اول امنیت، سپس توسعه اقتصادی و رفاه متقابل در پناه سناریوی دو دولت شانس بیشتری دارد.
ناکافی‌بودن مذاکرات فعلی
از دید ایرانی‌ها، مشکل است که تخفیف‌های فعلی و حداقلی تحریم‌ها توسط آمریکا، نوعی اعلام رضایت در مورد حقوق هسته‌ای کشورشان دیده شود و حتی بیش از آن نشان‌دهنده نوعی فقدان اراده درمقابل تهدید‌های جاری آمریکا. هم‌اکنون زمان آن فرارسیده که ایالات متحده آمریکا همه کارت‌های خود را برای آغاز مذاکرات مستقیم با رهبران ایران و افرادی که در حلقه‌های نزدیک تصمیم‌گیری در درون نظام هستند، نشان دهد. این اقدام با هدف کمتر کردن ابهام سیاسی و عدم ارتباط‌گیری درست است که به‌طور بالقوه وجود دارد. ادامه دیپلماسی در چارچوب جمع صفر[برنده- بازنده] در دولت اوبامایی که به‌دنبال حداکثری کردن هزینه‌های ایران و کم‌کردن امتیاز‌های واگذاری به ایران است، با خطر از کارافتادن ساعت دیپلماسی مواجه است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.