بررسی دلایل ناکامی دوومیدانی ایران در آسیا
فقط رکورد «رجبی» قابل قبول بود
شرق: دوومیدانی ایران بعد از موفقیتهایی که طی دو، سه سال اخیر در بازیهای آسیایی 2010 گوانگجو و المپیک 2012 لندن، دو رویداد معتبر قاره کهن و جهان به دست آورد، رفته رفته این ذهنیت را ایجاد کرد که مادر ورزشهای ایران هم به یک قطب در آسیا تبدیل شده است. مادری که پابهپای رشتههای کشتی، وزنهبرداری و تکواندو میتواند از این پس جزو رشتههای مدالآور کاروان کشورمان نه در رقابتهای آسیایی بلکه در المپیکها نیز باشد. کسب دو مدال طلا، دو نقره و یک برنز بازیهای گوانگجو، 9 سهمیه حضور در المپیک لندن و از همه مهمتر مدال نقره تاریخی احسان حدادی در پرتاب دیسک در این بازیها، بعد از 9 ماه امیدواریها را برای حضور قدرتمند دوومیدانیکاران ایرانی در مسابقات قهرمانی آسیای این رشته دوچندان کرده بود. مسابقاتی که هر دو سال یکبار با شرکت مدعیان صاحبنام این قاره که در نوع خود در دنیا حرفها برای گفتن دارند، برگزار میشود. اما کاروان دوومیدانی کشورمان در حالی با یک تیم 20 نفره راهی این رقابتها در هند شد که تنها با کسب سه مدال نقره و قرارگرفتن در رده سیزدهمی، بعد از مسابقات سال 2003 که با تک مدال نقره عباس
صمیمی شانزدهم شد، یکی از ضعیفترین نتایج خود را در یک دهه اخیر به دست آورده است. نکته حایز اهمیت اینجاست که از سه مدال نقرهای که دوومیدانیکاران این تیم در هند به دست آوردهاند، میتوان گفت تنها مدال لیلا رجبی در پرتاب وزنه قابل توجه است. چراکه در رقابت با پرتابگران صاحبنام چینی رکوردی را به ثبت رسانده که ارزش قرارگفتن در جایگاه دومی آسیا را دارد. ایرج حصیبی، کارشناس دوومیدانی در اینباره به «شرق» میگوید: «کسب مدال مهم نیست. ما در مسابقات غرب آسیا و جام کازانف قزاقستان گونیگونی مدال گرفتیم. دوومیدانی یک ورزش رکوردی است. اول رکوردزدن مهم است بعد مدالگرفتن. بحرین هم مگر مثل ما جزو تیمهای غرب آسیا نیست؟ این تیم بعد از چین در این مسابقات دوم شده. ولی ما کجاییم؟ چهارپله نسبت به دوره قبلیمان هم تنزل کردهایم. به نظر من به غیراز لیلا رجبی که بالای 18متر پرتاب کرد و توانست رکورد ایران را بزند، مدالهای محمد صمیمی و کیوان قنبرزاده ارزشی ندارد. آسیا در ماده پرتاب دیسک دچار فقر است و کسی را در این ماده ندارد. اگر احسان حدادی را از آسیا جدا کنیم پرتابگر دیگری نیست که بتواند بالای 65متر بیندازد. صمیمی در غیاب
حدادی در این مسابقات نقره گرفته و تازه رکوردش هم به 62 متر نرسیده. در پرش ارتفاع هم درست است بعد از 30سال صاحب مدال شدیم. اما قنبرزاده دومترو21سانتیمتری را پریده که همین جا در مسابقات داخلی میپرد. ضمن اینکه نباید فراموش کنیم شانس مدالآوری او در این مسابقات وقتی بالا رفت که پرنده مشهور قطری که رکورد دومترو40سانتیمتر را در کارنامهاش دارد، غایب بود.» او به افول ستارههای حال حاضر دوومیدانی که هیچ پشتوانهای برای آنها ساخته نشده اشاره میکند. «مشکل امروز دوومیدانی ما این است که استعداد و پشتوانهای پرورش ندادهایم. رکورد سجاد مرادی در دو 800متر یکدقیقهو44 ثانیهو72صدم ثانیه است اما او الان یکدقیقهو49ثانیه دویده. سجاد حتی این مدت نتوانسته خودش را به یکدقیقهو46ثانیه هم برساند. در این مدت حتی یک جانشین برای او تربیت نکردیم که رکورد یکدقیقهو46 ثانیه داشته باشد. امیر مرادی مثلا بهعنوان جانشین سجاد است که او هم ضعیف عمل کرده. فقط بهدلیل اینکه برادر سجاد است در تیمملی حاشیه امنیت دارد. در پرتاب وزنه به تازگی علیرضا مهرصفوتی را وارد تیمملی کردیم که رکوردش نزدیک 19 رسیده اما در هند 17متر پرتاب کرده.»
حصیبی در پاسخ به این سوال که چرا رکوردهای ملیپوشان در مسابقات داخلی و تورنمنتهای سطحپایین در مقایسه با مسابقات قهرمانی آسیا اینقدر افت فاحش پیدا کرده، گفت: «اینها مسایلی است که برای همه جای سوال دارد. حسن تفتیان 20 روز پیش در جام کازانف صدمتر را 10ثانیه و 15صدم ثانیه زده و ورودی A مسابقات قهرمانی جهان را آورده اما الان 10ثانیه و 41صدم ثانیه میدود. محسن ربانی در پرش با نیزه میگویند از مانع 5 متر و 40سانتیمتر عبور کرده اما اینجا با سه پرش خطا از دور مسابقات حذف میشود. محمد ارزنده در پرش طول با هفتمترو76سانتیمتر چهارم میشود اما رکورد شخصیاش را بالای هشتمتر عنوان میکنند. پس اینها همه نشان میدهد یک جای کار ایراد دارد که اینهمه با نوسانات رکوردی روبهرو هستیم. احسان حدادی طی این دو، سهماهی که در مسابقات لیگ جهانی الماس شرکت کرده هم رکوردش روی 65 و 66 متر بوده اما نوسان نداشته. او هم مثل بقیه مربی خارجی نداشته و با برنامههای خودش تمرین کرده. پس این نشان میدهد که یعنی او دارد یک کاری را انجام میدهد.»رییس سابق سازمان لیگ فدراسیون دوومیدانی در واکنش به اینکه خیلی از دوومیدانیکاران معتقدند به دلیل
نداشتن مربی خارجی این نتایج ضعیف را گرفتهاند، گفت: «بحث اخراج مربیان خارجی تنها مربوط به فدراسیون دوومیدانی نبوده است. همه فدراسیونها همین مشکل را به دلیل گرانی ارز داشتند. مشکل اینجاست که مسوولان فدراسیون تدارک ضعیفی را برای مسابقات قهرمانی آسیا در نظر گرفتند. رییس فدراسیون، اعتبار از بیرون برای فدراسیون میآورد اما این اعتبار را صرف هزینههای کارمندان و مربیان همراه تیمها به مسابقات برونمرزی میکند. کاوه موسوی طی این مدت دو ماه در روسیه تمرین کرد اما رکورد خودش را هم نزد. هادی سپهرزاد هم به آلمان رفت اما از دور رقابتها کنار رفت. خوب است مسوولان فدراسیون شهامت این را داشته باشند که بگویند شکست خوردیم و بهانههایی مثل گرمی هوا و بینظمی در برگزاری این مسابقات را بهانه نتایج ضعیفشان نکنند.» فدراسیون دوومیدانی بعد از اتمام دوره چهارساله ریاست مصطفی کریمی، یکی از فدراسیونهایی بود که با روی کار آمدن مسوولان دوره جدید سازمان تربیتبدنی سابق و در پی آن وزارت ورزش با مشکلات مدیریتی دست به گریبان شد. انتصاب یک سرپرست و رییس طی این سه سال بیشترین حواشی را برای اهالی این رشته بهوجود آورد که بیش از پیش بر
مشکلات دامن زده میشد. کسب نتایج تاریخی در بازیهای آسیایی گوانگجو هم از جمله موفقیتهایی بود که در دوره کریمی برای این فدراسیون به دست آمد. مدالآوری احسان حدادی در بازیهای المپیک اگرچه در فدراسیون فعلی بهدست آمد اما باید گفت تمام برنامهریزیها و سرمایهگذاریها برای این ورزشکار ستاره برنامهای بلندمدت 10ساله را پشت خود داشت که در زمان روسای قبلی صورت گرفته بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.