آیینه
اطلاعات
یادداشت: «پیوند و همافزایی تدبیر و امید»؛ محمدجواد حجتیکرمانی
داشتم هشدار میدادم که مبادا 24 خرداد را به سرنوشت دوم خرداد دچار کنیم. من این را نهتنها به اصولگرایان بلکه بهخصوص و بیشتر به اصلاحطلبان میگویم... چرا که به پندار من، اصلاحطلبان کمتر از اصولگرایان در افول و غروب دستاوردهای دوم خرداد نقش نداشتهاند و بلکه حتی بیشتر از آنها دست داشتهاند... یکی از عوامل ناکامی آنچه اصلاحات نام گرفت، تکیه بیش از حد بر «اصطلاح» و ایجاد «جناح» و موضعگیری جناحی و ایجاد خط فاصله میان همه وفاداران اصیل و مخلص انقلاب بود. اکنون داریم میبینیم و از زبان بزرگانی میشنویم که همان ساز کوک شده است!... سخن از پیروزی «اصلاحطلبی» و «شکست طرح مخالفان» در افواه است.
رسالت
سرمقاله: «اصولگرایان و حل مساله اختلاف»؛ امیر محبیان
انتخاب رییسجمهور جدید هرچند از سوی جریان اصولگرا با واکنش منفی مواجه نشد ولی معمولا شکست جریانات رقیب کاندیدای پیروز به عنوان یک پدیده مهم سیاسی منشا ظهور آثار و تحولاتی میشود که قبلا به صورت پنهان در لایههای زیرین روابط سیاسی جریان داشته است. انتخابات ریاستجمهوری سال 92 هم طبعا دارای آثار مشابهی خواهد بود. اخیرا نشانههایی از بروز شکافهای درونی در میان گرایشهای مختلف جریان اصولگرا دیده میشود. جریان اصولگرا در قبال آنچه که رخ داد؛ میتواند سه رویکرد را اتخاذ کند. 1- انکار واقعیت... 2- برخورد انفعالی و ایجاد فضای سرزنش و خودتحقیری... 3- پذیرش واقعیت و تلاش برای درک شرایط و شناختن دلایل شکست... خردمندانه آن است که رویکرد سوم را برگزینیم.
وطن امروز
سرمقاله: «الزامات عینی تشکیل دولت اعتدال»؛ سیروس محمودیان
اعتقاد به اعتدال حکم میکند رییسجمهور منتخب با شناسایی و پیشبینی تهدیدات موجود با خطر عناصر نفوذی به شکل ساختاری مقابله کرده و بهطور اختصاصی از سیاستزدگی و گرفتارشدن دولت یازدهم در باتلاق درگیریهای بیحاصل تدارک دیدهشده از سوی عناصر افراطی پیشگیری کند. رضایت دولت به بازگشت مجدد گروههای نامشروع سیاسی و خواص مردود به عرصه اجرایی کشور به معنای نادیدهانگاشتن مطالبات مردمی و واقعیات اساسی جامعه اسلامی است.
جمهوری اسلامی
تکذیب امتناع روحانی از دیدار با صانعی
خبر امتناع دکتر روحانی رییسجمهور منتخب، از دیدار با آیتالله صانعی در سفر به قم که دیروز در یکی از روزنامهها چاپ شد صحت ندارد. یک منبع نزدیک به رییسجمهور منتخب میگوید در سفر روز پنجشنبه گذشته دکتر روحانی به قم و دیدار با مراجع تقلید، دیدار با آیتالله حاج شیخ یوسف صانعی نیز در برنامه این سفر بود و حتی برای انجام این دیدار با بیت این مرجع تقلید تماس تلفنی نیز برقرار گردید ولی این دیدار به دلیل عدم حضور آیتالله صانعی میسر نشد. آیتالله صانعی با انتشار بیانیهای در آستانه انتخابات 24 خرداد و دعوت از مردم برای حضور در پای صندوقهای رای، نقش قابل ملاحظهای در خلق حماسه سیاسی مورد نظر رهبر معظم انقلاب ایفا کردند. ضمنا ایشان در این بیانیه از مردم خواستند به دکتر حسن روحانی رای بدهند.
بهار
سرمقاله: «احمدینژاد، احمدینژاد است»؛ امیرعباس نخعی
احمدینژاد امروز، همان است که خود و اطرافیانش میخواندند و بر آن تاکید میکردند، نه اصلاحطلب و نه اصولگرا. اما نکته اینجاست که تعریف دیگری هم (دستکم در ظاهر) در میان نیست جز آنکه بعضی از صمیمیترین یاران سالهای نخست دوره ریاستجمهوریاش بر آن مینامند؛ یعنی جریان انحرافی؛ جریانی که قابل تعریف نیست، اما شاید بتوان مصادیقی برای آن یافت. ظاهرا برخلاف روسایجمهوری پیشین که هریک تفکر یا جریانی ماندگار از خود برجای گذاشتند، اینبار رییس دولت بنای چنین کاری ندارد یا اگر هم دارد، حامیانی جدی ندارد.
اعتماد
یادداشت: «8 ساعت آیا انتظار زیادی است؟»؛ محمدجواد حقشناس
بد نیست ضرغامی فرصتی را فراهم کند تا محمود احمدینژاد در این روزهای پایانی به جای گفتوگو با حیدری یا سخنرانی در میان مدیران سازمان چند ساعتی یک گفتوگوی آشکار و رودررو با اهالی مطبوعات و رسانههای داخلی داشته باشد تا خبرنگاران بتوانند بدون هیچ ممیزی، مروری در مورد عملکرد هشتساله او داشته باشند و پرسشهای مردمی را مطرح کنند که در افکار عمومی نمایندگیشان میکنند و آقای احمدینژاد بهتر بود به سخنرانی و مباحثی چون کاهش ارزش پول ملی، تورم لجامگسیخته (30 تا 40درصدی به بیان آمار بانک مرکزی)، بیکاری عظیم جوانان تحصیلکرده ایرانی، انبوه بدهیهای دولت به پیمانکاران، کسری بودجه بیسابقه ناکارآمدی همکارانش در کابینه، عزلونصبهای بیسابقه وزرا، استانداران و فرمانداران، فساد در میان موسسات بانکی و مالی و بیقانونی بر اساس گزارش مستند دیوان محاسبات و دهها پرسشی که تاکنون بیپاسخ مانده است.
کیهان
سرمقاله: «کالبدشکافی قربانی کودتا در مصر»؛ محمد ایمانی
آیا ماجرای مصر و سقوط رییسجمهور «اخوانی» آن به معنای شکست اسلامگرایی و بیداری اسلامی است؟... اسلامگرایی ناب، ولایت و برائت را توامان با هم دارد. «ولایت و برائت» صرفا موضوعی مربوط به فرهنگ شیعه نیست. بدون انزجار از دشمنان امت اسلامی نمیتوان اسلامگرا ماند... هدف دشمنان خسته و فرسودهکردن ملتهای بیدار شده است تا سرانجام خانهنشینی پیشه کنند و کار را به ژنرالها و دیکتاتورها یا سکولارها - حاکمان نیابتی غرب - بسپارند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.