نخستین شاعر مدنی ایران
شعر مدنی 1
کورش کرمپور
«هر آدم با آدمهای دیگر معنا پیدا میکند... رضایت، سنجش خود با دیگران است... هیچچیز نتیجه خودش نیست، بلکه نتیجه خودش با دیگران است... قبول نکردن، توانایی نیست. توانایی در این است که خود را به جای دیگران بگذاریم و از دریچه چشم آنها نگاه کنیم...» اینها حرفهای «نیما یوشیج» است در«حرفهای همسایه»؛ درک حضور دیگری بهعنوان مهمترین مولفه یک شهروند در جامعه مدنی. به پایان«شعر عصر احمدینژاد» نزدیک شدهایم و من دارم درخصوص «شعر مدنی ایران» کار میکنم. معتقدم این تفکر مدنی نیما بوده که آن حرکت«اصلاحی - انقلابی» را در عرصه شعر فارسی رقم زده است به همین دلیل نیما برای من نهتنها پدر شعر نو فارسی است بلکه نخستین شاعر مدنی ما نیز محسوب میشود. اما چرا گفتم حرکت اصلاحی - انقلابی؟ منظور از حرکت اصلاحی، فهم مدنی نیما از درک خود بهواسطه درک دیگری است. اما «نیما» در اجرای این فهم مدنی با رویکرد اصلاحی، کاملا انقلابی عمل میکند. به عبارت دیگر نیما اگرچه نخستین شاعر مدنی فارسی محسوب میشود اما شعر او اجرایی مدنی ندارد. نیما شاعری اصلاحطلب است که شعرش را انقلابی اجرا کرده. در این خصوص بد نیست به کتاب «انقلاب یا اصلاح»
کارل پوپر هم نگاهی بیندازید. با این توصیف حالا به حرفی دیگر از حرفهای این همسایه دقت کنید: «من به کاری که ملت به آن محتاج است اقدام میکنم...» گفتم که، دارم درخصوص شعر مدنی ایران کار میکنم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.