|

سخن نکو گفتن مشکلی است گویا...

مهدی افشارنیک . روزنامه‌نگار

جناب رحیمی معاون اول رییس دولت؛ در همین روزهای آخر سخنی درخصوص مسکن مهر گفته است که قابل تامل است. وی معتقد است که: «از زمان حضرت آدم تاکنون برای هیچ پروژه‌ای چون مسکن مهر کار نشده است» طبق این بیان فقط ما ایرانی‌ها و نسل فعلی در این مقطع تاریخی نیستیم که به این شاهکار! دولت احمدی‌نژاد بدهکاریم که کل بشریت در تمام اعصار به این پروژه هوشمندانه بدهکار است. به اینکه این حرکت دولت می‌توانست با مطالعات بیشتر، دقیق‌تر اجرا شود و 120‌هزار‌میلیارد تومان هزینه‌کرد به این شکل نشود که خانه‌های ساخته‌شده یا آب ندارند یا برق یا اینکه چندین معارض و مدعی دارند، کار نداشته باشیم، این سوال مهم را باید آقای رحیمی پاسخ دهند که پس چرا حرکت به این بزرگی که بشریت را در تمام اعصار به خود مدیون ساخته است نتوانست قیمت مسکن را فقط در همین ایران که بخش کوچکی از جهان هستی و تاریخ است کاهش دهد؟ و نه‌تنها کاهش نداد و از متقاضیان مسکن نکاهید بلکه شکل وخیم‌تری از تقاضا را ایجاد کرد. به شکلی که مردم غالبا واحدهایی که در حاشیه شهرهای بزرگ است را تحویل می‌گیرند سپس یا می‌فروشند یا اجاره می‌دهند و دوباره به شهر برمی‌گردند. در واقع رواج نوعی سفته‌بازی در بازار مسکن. قطعا برای پروژه‌ای به این بزرگی که از زمان حضرت آدم تاکنون سابقه نداشته است کاهش قیمت و سامان‌دهی تقاضا باید پیش پاافتاده و سطحی باشد. قطعا مسکن مهر در این شکل و شمایل که آقای رحیمی می‌گویند پی ماموریت‌های بزرگ‌تری بوده است که کاهش قیمت مسکن در ایران و شهرهای بزرگش کمترین آن است. اما خب نتیجه مشخص است. تقریبا هر سال در طول این دولت قیمت مسکن چه خرید و فروش و چه اجاره و رهن، دو برابر شده است از سوی دیگر در دولتی که با شعار عدالت‌ورزی خودش را در همه خطوط تبلیغی مطرح کرده است شایسته نیست که مسکن مهر سفته‌بازی و دلال‌بازی را در بازار مسکن شایع‌تر سازد اما این اتفاق رخ داد و دولت پی تصمیمی که خرید و فروش مسکن مهر را آزاد اعلام کرد؛ این مساله را موجب شد. از منظر دیگر، رقمی که جناب رحیمی در این مورد اعلام می‌کند دارای ابهام است. رقم 120‌هزار‌میلیارد تومان تنها از سوی دولت هزینه نشده است و سهم دولت نصف این مقدار است و مابقی آن سهمی است که خود مردم به میان آورده‌اند و رقم اعلامی ایشان صحیح نیست. مهم‌ترین ضعف مسکن مهر تبلیغی و غیرکارشناسی‌بودن آن بود. پروژه‌ای که اگر در بستر مناسب هدایت می‌شد و این پول و رانت نفت نبود که محرک این پروژه می‌شد، حتما شکل بهتری پیدا می‌کرد. به جهت آنکه اتفاقا بازار مسکن داخلی‌ترین و غیرمرتبط‌ترین مارکت کشور است که با خارج ارتباط دارد و هدایت و ایجاد انگیزه درست می‌توانست نقدینگی کشور را به این‌سو جلب کند.» البته ایشان در مقاطع مختلف از این دست اظهارات بسیار داشته‌اند نمونه همان جمله معروف درخصوص اخم ما به شرکت پژو بود که قرار بود آن شرکت ورشکسته شود که البته ماجرا برعکس شد و خودروسازی ایران از پس تحریم اروپایی‌ها به‌خصوص پژو به زحمت افتاد. اما سوال اینجاست کسی که در مقام معاون اول رییس‌جمهور است و روزهای آخر حضور در دولت را سپری می‌کند چرا باید اینگونه سخن بگوید؟ یعنی کسی در این سطح به تبعات و نتایج سخنش کم‌توجه است؟ به سختی می‌توان به این نوع ادراک رسید. در واقع یک رویه‌ای در این هشت سال حاکم شده بود که سخن‌گفتن دولتی‌ها با کمترین هزینه از سوی نهادهای نظارتی مواجه بود. این کم‌کاری از سوی نهادهای ذی‌ربط؛ سخنگویان را به عادتی می‌کشاند که سخن درست و بی‌پیرایه گویی خودش مشکلی می‌شود که امروز شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.