|

گران‌ترین اثر «حراج تهران» روی دیوار موزه بانک «پاسارگاد»

شرق: چهارسال از زمانی که یک بخش خصوصی، آن هم یک بانک، موزه‌ای برای نمایش آثار هنری تاسیس کرد، می‌گذرد. حدود یک دهه است که سرمایه‌گذاری روی آثار هنری مانند گذشته به‌عنوان یک حرف تعجب‌برانگیز قلمداد نمی‌شود. فارغ از دوستداران هنر، طیف دیگری از خریداران و مجموعه‌دارانی به این جرگه افزوده شده‌اند که پیش از این، دغدغه‌ای برای حمایت از هنر نداشتند. شاید اولین جرقه‌های توجه سرمایه‌گذاران به خرید و جمع‌آوری آثار هنری زمانی زده شد که نقاشی‌ها، عکس‌ها و مجسمه‌های ایرانی در حراج‌های خارجی با اقبال خوبی مواجه شد و به مرور حضور ایرانی‌ها به‌عنوان یک رقیب جدی برای هنرمندان دیگر کشورها به‌شمار رفت. خبرهایی که از فروش آثار ایرانی‌ها در حراج‌های معتبری مانند کریستیز، بونامز و... در داخل کشور منتشر می‌شد، توجه به هنرهای تجسمی را جلب کرد و رفته‌رفته گالری‌داران و مجموعه‌داران را برای اینکه بتوانند سرمایه‌گذاران داخلی را به سمت این حوزه وارد کنند، ترغیب کرد، هرچند قیمت آثار هنری فروش رفته در حراج‌ها، قیمت‌های داخلی را هم بدون توجه به میزان قدرت خرید مردم، بالا برد و هشدارهایی را در این زمینه به وجود آورد اما بعد از فروکش‌کردن تب‌وتاب همه هیجانی که یک‌باره هنرهای تجسمی را دربرگرفته بود، بازار آثار هنری بعد از چند سال توانست با فاصله از این هیجان، ثبات نسبی را به وجود آورد. با همه اینها زمانی که دبی و کشورهای عربی در تلاش برای ایجاد بازار آثار هنری و جذب سرمایه‌گذاران خارجی بودند، این افسوس همیشگی برای هنرهای تجسمی ایران وجود داشت که با وجود توانایی مجموعه‌داران و موفقیت هنرمندان ایرانی چرا حراج‌ها در داخل کشور خودمان شکل نگرفته‌اند؟ بالاخره اولین حراج تهران در نیمه اول سال 91 با فروشی معادل دومیلیاردتومان برگزار شد اما وقتی دومین حراج تهران هفتم تیر سال‌جاری در هتل پارسیان اوین برپا شد، حتی برگزارکنندگان و کارشناسان باتجربه هم پیش‌بینی فروشی معادل 5/6میلیاردتومان را برآورد نمی‌کردند. رقم‌هایی که در این حراج برای آثار هنری چکش خورد، خارج از تصوری بود که یک خریدار ایرانی بخواهد روی یک اثر تا این مبلغ سرمایه‌گذاری کند. این موضوع وقتی جالب‌تر می‌شود که گران‌ترین اثر این حراج که تابلویی از نیم‌تنه درختان بود با قیمت 700میلیون‌تومان خریداری شد. خریدار این اثر بانک پاسارگاد است. همان نهادی که از چهارسال قبل با تاسیس موزه‌ای در یکی از طبقات موسسه فرهنگی هنری «صبا» در میان جامعه تجسمی به‌عنوان یک حامی مالی شناخته شد .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.