|

شکست شاگردان دل‌بوسکه پس از ۲۹ بازی

برزیل به سلطه اسپانیا پایان داد

دیدار فینال جام کنفدراسیون‌ها بامداد دوشنبه در ورزشگاه تاریخی و بازسازی‌شده ماراکانای شهر ریودوژانیرو بین تیم‌های ملی فوتبال برزیل و اسپانیا برگزار شد؛ ورزشگاهی که برزیلی‌ها اکثرا در آن پیروز بوده‌اند و آخرین‌باری که در یک دیدار رسمی طعم شکست را در این ورزشگاه چشیدند باخت 2 بر یک‌شان در دیدار پایانی جام‌جهانی 1950 برابر اروگوئه بود. البته ناگفته نماند که سلسائو از سال 1975 به‌بعد هیچ‌گاه در خانه نباخته است. از سوی دیگر طلایی‌پوشان برزیل در حالی پا به این دیدار می‌گذاشتند که همانند اسپانیا در این تورنمنت بدون شکست بودند و موفق شدند در حضور 73هزار تماشاگر با شکست 3 بر صفر اسپانیا بر سلطه ماتادورها بر فوتبال جهان خاتمه دهند. به این ترتیب سلسائو، قهرمان پنج‌دوره جام‌جهانی به رکورد شکست‌ناپذیری ماتادورها در عدد 29 خاتمه داد و رکورد سه‌سال بدون شکست ماندن این تیم را شکست و برای سومین دوره متوالی قهرمانی جام کنفدراسیون‌ها را از آن خود کرد. این قهرمانی در حالی صورت گرفت که پیش از این برزیل در سال 2005 با برتری مقابل آرژانتین و در سال 2009 با پیروزی مقابل آمریکا به این عنوان دست پیدا کرد و ماتادورها هم در دوره قبلی این رقابت‌ها در سال 2009 با قبول شکست برابر تیم ملی آمریکا از رسیدن به فینال باز مانده بودند. بد نیست بدانید که نتیجه این بازی، سنگین‌ترین باخت ماتادورها بعد از شکست 3برصفر این تیم برابر ولز در آوریل سال 1985 بود. بازی فینال که در میان اعتراض‌های مردمی به سیاست‌های دولت همچون دیدارهای گذشته در خارج از ورزشگاه در جریان بود و درحالی که پلیس ضدشورش برزیل با استفاده از گازهای اشک‌آور سعی در متفرق‌کردن معترضان داشت برزیلی‌ها جشن خود را برپا کردند. فرد دوبار و نیمار یک‌بار دروازه اسپانیا را گشودند. برای اینکه مصیبت ماتادورها کامل شود، سرخیو راموس، مدافع اسپانیا یک ضربه پنالتی را به بیرون از دروازه فرستاد و پیش از این هم جرارد پیکه به دلیل به زمین‌زدن نیمار کارت‌قرمز گرفت و از بازی اخراج شد. ویسنته دل‌بوسکه، سرمربی ماتادورها بعد از پایان بازی به خبرنگاران گفت که با وجود اخراج یک بازیکنش از زمین، برزیل شایسته این قهرمانی بود. البته دل‌بوسکه بدشانسی را یکی از دلایل اصلی ناکامی تیمش در به‌دست‌آوردن عنوان قهرمانی این دوره از جام کنفدراسیون‌ها دانست. سرخیو راموس، مدافع این تیم هم در گفت‌وگو با روزنامه آ‌اس در حالی که بسیار خونسرد نشان می‌داد، گفت: «ما به افتخارات و موفقیت‌های مهم فراوانی دست پیدا کرده‌ایم و بالاخره یک روز هم زمانش فرا می‌رسید که ما نبریم و شکست بخوریم. ما آدم‌آهنی نیستیم. وجدانمان راحت است که هر چه در توان داشتیم رو کردیم.» لوییز فیلیپه اسکولاری پس از پیروزی 3 بر صفر شاگردانش برابر اسپانیا به شبکه تی‌وی گلوبو گفت: در جام کنفدراسیون‌های امسال، ما برابر چهار تیم از قهرمانان جهان به میدان رفتیم و حالا کمی نسبت به قبل اعتمادبه‌نفسمان افزایش پیدا کرده است. این همان چیزی بود که به‌دنبالش می‌گشتیم. این بازیکنان امروز فوق‌العاده بودند و هیچ‌یک از آنها مرا سرافکنده نکردند.» اسکولاری ادامه داد: «هیچ‌کسی حتی خودمان هم انتظار چنین پیروزی قاطعانه‌ای را از برزیل مقابل قهرمان جهان نداشت اما این پیروزی نباید باعث غرور ما شود. این چیزی بیش از یک قهرمانی است چون ما با آن نشان داده‌ایم که در حال حرکت در مسیر درستی هستیم و می‌توانیم با اعتمادبه‌نفس بیشتری به سوی جام‌جهانی حرکت کنیم. البته نباید فراموش کنیم که این رقابت‌ها هیچ شباهتی به بازی‌هایی که قرار است در جام‌جهانی انجام شود ندارد.» در دیدار رده‌بندی این بازی‌ها تیم ملی فوتبال ایتالیا با برتری در ضربات پنالتی مقابل اروگوئه به‌عنوان سوم مسابقات فوتبال جام کنفدراسیون‌ها دست یافت. بعد از پایان این بازی، چزاره پراندلی، سرمربی ایتالیا در گفت‌وگو با شبکه اسکای‌اسپورت گفت: «این تورنمنت برای ما چیزی فراتر از مثبت بود، چراکه تیممان در آن شخصیت خودش را نشان داد. با اینکه زمان زیادی از پایان کار بازیکنان در یک فصل طولانی نمی‌گذشت در این رقابت‌ها حاضر شدند و واقعا تعهد و مسوولیت‌پذیری خود در قبال تیم‌ملی ایتالیا را نشان دادند.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.