|

کوروش باقری، سرمربی تیم‌ملی وزنه‌برداری:

تا هستم، ایران از قدرت‌های دنیاست

سارا گودرزی . عکس: مهدی‌حسنی، شرق

تا هستم، ایران از قدرت‌های دنیاست
کوروش باقری یک‌بار دیگر با نتیجه درخشانی که برای تیم ملی وزنه‌برداری رقم زد جواب منتقدانش را داد. او که بعد از المپیک لندن با کناره‌گیری وزنه‌برداران بزرگسال اصلی تیم‌ملی وارد دعوای سختی شد، باز هم محکم ایستاد و کم نیاورد. باقری طی هفت‌ماه تیم جوانی را تربیت کرد که کمتر کسی تصورش را می‌کرد بتواند در این مدت کم جای نسل طلایی قبلی را پر کند و بتواند در آسیا و دنیا حرفی برای گفتن داشته باشد. پرافتخارترین مربی وزنه‌برداری ایران هفته گذشته در حالی از مسابقات قهرمانی آسیا در قزاقستان برگشت که نه‌تنها برای دومین سال پیاپی از عنوان قهرمانی تیمش دفاع کرد، بلکه بعد از 14سال همه شاگردانش را روی سکو برد. کسب چهار مدال طلای مجموع در رقابت‌های قهرمانی آسیا، موفقیت بزرگی است که طی 35سال گذشته تنها سه بار در سال‌های 1980، 1984 و 1999 برای پولادمردان تیم‌ملی وزنه‌برداری ایران اتفاق افتاده بود و این بار نیز تکرار شد. سرمربی تیم‌های ملی وزنه‌برداری بعد از دومین قهرمانی‌اش در آسیا همچنان معتقد است تا زمانی که در این سمت حضور دارد به سختگیری‌هایش ادامه خواهد داد. او حالا تیم جوانی را جایگزین ستاره‌های پیشین کرده که این‌بار باید از او در مسابقات قهرمانی جهان آبروداری کنند. کوروش باقری با تمام انتقادها باز هم نتیجه گرفت. جوابی برای منتقدان خود دارید؟ نه، من جواب منتقدانم را با عملکردم می‌دهم. ضمن اینکه ما دیگر به این انتقادها عادت کردیم. سه سال است که من دارم با تیم‌های ملی وزنه‌برداری کار می‌کنم و این مسایل وجود دارد. من مطمئن هستم بعد از این هم انتقادها وجود دارد. خدا را شکر که حالا نتیجه گرفتیم. نتایج تیم را از لحاظ مدالی و رکوردی چطور ارزیابی می‌کنید؟ از لحاظ مدالی که بخواهیم در نظر بگیریم واقعا کسب چنین نتیجه‌ای باعث خوشحالی است. بعد از رقابت‌های سال 1999 برای اولین‌بار بود که همه بچه‌ها روی سکو رفتند و مدال گرفتند. مهم‌تر اینکه توانستند در چهار دسته، چهار مدال طلای مجموع را هم از آن خود کنند. اما از لحاظ رکوردی انتظارها در بعضی از اوزان آنطور که باید برآورده نشد ولی باید بگویم که جای نگرانی نیست. در دسته 69‌کیلوگرم جابر بهروزی بعد از 49 سال ایران را در دسته سبک‌وزن در حرکت یکضرب صاحب مدال طلا کرد. در دسته 77‌کیلوگرم، رسول تقیان ضمن شکست رکورد ایران، سنگین‌ترین رکورد را زد. سال‌ها بود که ما در دسته «میان وزن» وزنه‌برداری را نداشتیم. سهراب مرادی در دسته 85‌کیلوگرم رکوردهایش زیاد راضی‌کننده نبود اما طلا گرفت. در دسته 96‌کیلوگرم هم شرایط به همین شکل بود. در 105‌کیلوگرم، رکوردهای یکضرب خیلی خوب بود و در دو‌ضرب خوب نبودند. به هر شکل دو نماینده ما در این وزن برای اولین بار بود که در مسابقات قهرمانی آسیا شرکت می‌کردند. در این دسته به نفراتی که بیرون تیم‌ملی هستند نیم‌نگاهی داریم. شاید از محمدرضا براری استفاده کنیم. در فوق‌سنگین طبق معمول این چند سال مدال‌ها از آن ایرانی‌ها شد. رشید شریفی بازگشت طلایی به تیم‌ملی داشت. بهادر مولایی ولی در این دسته حذف شد. ناراحت این موضوع نیستیم. قطعا در آینده باهوش‌تر عمل خواهد کرد. بعد از کناره‌گیری وزنه‌برداران المپیکی از تیم‌ملی خیلی‌ها می‌گفتند که شما نمی‌توانید به سرعت جای خالی این نفرات را پر کنید، اما همه این وزنه‌برداران جدید روی سکو رفتند؟ من این تیم را جای همان تیمی که سال 2010 تحویل گرفتم، می‌گذارم. این دوستانی که الان حاضر نیستند با بنده کار کنند درست شرایط همین تیم نوپای فعلی را داشتند. تازه شاید کمتر از این نفرات هم بودند اما توانستیم با آنها خوب کار کنیم و سال 2012 قهرمان آسیا شویم. در حال حاضر هم همان برنامه را برای این بچه‌ها کپی کردیم و دوباره توانستیم نتیجه بگیریم. خوشبختانه شرایط تیم فعلی به‌گونه‌ای است که می‌توانیم روی چهار نفر از آنها برای مسابقات قهرمانی جهان بزرگسالان که مهر ماه برگزار می‌شود، حساب کنیم. در دو، سه ماه پیش‌رو تمرینات منظم و فشرده‌ای را خواهیم داشت تا هشت نفر اصلی را به لحاظ رکوردی به نفرات اول دنیا نزدیک کنیم. مطمئنم این اتفاق خواهد افتاد. ما سال 2010 هم همین شرایط را داشتیم. هفت سال بود در سطح جهان مدالی نگرفته بودیم. تمامی مدال‌آوران آن سال کسانی بودند که ناشناخته بودند اما به اینجا رسیدند. خیلی امیدواریم که این نتیجه را مجددا تکرار کنیم. این نتایج نشان می‌دهد که انتخاب‌های ما تا حد زیادی درست بوده است. خدا را شکر که این بچه‌ها هم توانستند با برنامه‌های من کنار بیایند. می‌دانم برنامه‌های من سخت و طاقت‌فرساست اما در سه ماه آینده جهش رکوردی قابل ملاحظه‌ای را شاهد خواهیم بود. انشاءالله با همین نفرات تیم هشت‌نفره قدرتمندی را راهی بازی‌های آسیایی 2014 کره‌جنوبی کنیم. می توانید قول نتیجه قابل قبولی را با این تیم در مسابقات قهرمانی جهان بدهید؟ ببینید، این منصفانه نیست تیمی را که شش، هفت ماه بیشتر با آن کار نشده با تیم قبلی که سه سال با آن کار شده مقایسه کنیم. ما مطمئنا دست خالی برنمی‌گردیم اما باید شرایط را همه‌جانبه در نظر گرفت. توصیه‌ام هم به منتقدان این است که بیخودی خودشان را خسته نکنند. تا روزی که من هستم وزنه‌برداری ایران جزو قدرت‌های دنیا خواهد بود. دیگر اینکه از رکوردهای پایین بچه‌ها هم خوشحال نباشند. این راه‌ها را آدم‌های زیادی رفتند. سهراب مرادی و بهادر مولایی را با این رکوردها نبینند. قطعا در دو ماه آینده اتفاقات خوبی خواهد افتاد. دنبال بهانه‌های جدید برای تیم کوروش باقری باشند. پارسال، سال المپیک بود، می‌گفتند تیم چین با تیم دوم آمده و ایران توانسته قهرمان آسیا شود اما امسال چرا این حرف را می‌زنند؟ امسال که چین با نفرات اصلی آمد. قزاقستان با نفرات اصلی آمد ولی چرا دو نفر اوتی داشت؟ بعد از این مسابقات دیگر صحبتی با ملی‌پوشان معترض المپیکی نداشتید، قصد بازگشت ندارند؟ نه، ما یک‌بار از آنها دعوت کردیم ولی حاضر به بازگشت نشدند. این دوستان همیشه احترامشان واجب است. من اگر سرمربی هم نباشم همیشه این را خواهم گفت که آنها آدم‌های بزرگی هستند چون کارهای بزرگی انجام دادند. ولی به هر حال اعتقادشان این است که من نباشم. من هم که فعلا قصد استعفا ندارم، چون معتقدم خوب نتیجه گرفتم و فدراسیون دارد با من کار می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.