متهم به قتل در دادگاه ادعا کرد
همسرکشی در حمایت از فرزندان
شرق: مردی که با ضربات مشت و کفگیر همسرش را به قتل رسانده بود، مدعی شد در حمایت از فرزندانش این کار را کرده است. به گزارش خبرنگار ما، پرستاران بیمارستانی در جنوب تهران سه سال قبل با پلیس تماس گرفتند و گفتند زنی که ضربات متعددی به سرش وارد شده جانش را از دست داده است. وقتی ماموران به محل رسیدند متوجه شدند مهناز زن جوان دچار جراحات عمیق و متعددی شده است. جسد با دستور بازپرس به پزشکیقانونی منتقل و پلیس متوجه شد شخصی که مهناز را به بیمارستان رسانده خودش را شوهر او معرفی کرده اما وقتی متوجه مرگ او شده از بیمارستان متواری شده است. ساعاتی بعد رضا به کلانتری مراجعه و خود را تسلیم ماموران کرد. او ضمن اعتراف به قتل جزییات آن را توضیح داد. با اعتراف متهم و تکمیل تحقیقات، از آنجایی که قیمی برای دو فرزند مقتول پیدا نشد دادستان برای متهم درخواست مجازات قصاص کرد. با ارسال پرونده به دادگاه کیفری استان تهران روز گذشته نماینده دادستان در شعبه 113 حاضر شد و ضمن بیان درخواست قصاص از سوی دو فرزند صغیر مقتول خواستار رسیدگی قانونی به این پرونده شد. در ادامه رضا در جایگاه حاضر شد. او اتهام قتل را قبول کرد
و گفت: همسرم دختردایی من بود. سالها بود که به خاطر مشکلات مالی به تهران مهاجرت کرده و اینجا زندگی میکردیم. من کارگر بنا بودم و به خاطر فقر شدید اضطراب زیادی را تحمل میکردم. وقتی صاحب دو بچه شدیم، این فشار روی من بیشتر شد و به سمت مواد رفتم. هر روز بعد از کار، مواد مصرف میکردم و وقتی به خانه میآمدم میخوابیدم. روز حادثه وقتی وارد خانه شدم دیدم مهناز بچهها را کتک میزند و آنها را اذیت میکند. خیلی ناراحت شدم آنها کوچک بودند و نمیتوانستم گریهکردنشان را تحمل کنم. به زنم گفتم اگر ناراحتی و میخواهی طلاق بگیری بگو من طلاقت دهم چرا بچهها را کتک میزنی آنها چه گناهی دارند؟ جروبحث ما بالا گرفت، برای اینکه بحث را تمام کنم به سمت دستشویی رفتم مواد زیادی مصرف کرده بودم و حالم خوب نبود سرم را زیر شیر گرفتم یکدفعه زنم از پشت با چوب ضربه محکمی به کمر من زد. من هم خیلی عصبی شدم به آشپزخانه رفتم و کفگیر برداشتم و تا جایی که میتوانستم او را زدم چند مشت هم به زنم زدم وقتی خون از سرش جاری شد خیلی ناراحت شدم یکدفعه پشیمان شدم و ماشین کرایه کردم تا او را به بیمارستان ببرم. در بیمارستان گفتند همسرم خونریزی مغزی کرده
و زنده نمیماند. به خاطر بچههایم خیلی ناراحت بودم منتظر شدم ببینم چه اتفاقی میافتد. وقتی پرستاران گفتند مهناز فوت شده است از ترس اینکه مبادا بازداشت شوم و بچههایم بیپناه شوند، فرار کردم اما چند ساعت بعد خودم را تسلیم ماموران کردم. متهم در مورد اینکه چرا پدر و مادر همسرش به دادگاه نیامدهاند، گفت: آنها راهشان دور است. ما با هم غریبه نیستیم مهناز دختردایی من است و داییام گفته است. رضایت میدهد تا من از زندان بیرون بیایم. او هم میداند وضعیت زندگی بچههایم چطور است. البته در حال حاضر مادرم و برادرم به بچههایم رسیدگی میکنند. برادرم کار میکند خرجی آنها را میدهد اما هیچکس مثل پدر و مادر نمیشود. آنها مادرشان را از دست دادهاند اجازه دهید من بالای سرشان باشم، از زندان بیرون بیایم و کار کنم و خرج بچههایم را بدهم و از این به بعد با آنها خوشرفتار باشم. در این مدت که زندان بودم مواد را ترک کردم. بیشتر قرآن و دعا میخوانم و سعی میکنم رنجهایم را فقط به خدا بگویم و کاری نکنم که وضعیتم از این بدتر شود. بعد از پایان دفاعیات متهم و وکیلمدافع او، هیات قضات برای صدور رای دادگاه وارد شور شدند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.