|

پیمان فخری، سرمربی تیم‌ملی شمشیربازی:

می‌خواهیم با مربیان ایرانی کارهای بزرگی انجام دهیم

سارا گودرزی . عکس:مهدی حسنی، شرق

از اولین و آخرین مدال طلای انفرادی که «پیمان فخری» در اسلحه «سابر» برای شمشیربازی ایران در آسیا گرفته 14 سال می‌گذرد. از آن زمان تاکنون هیچ‌یک از شمشیربازان کشورمان نه در این اسلحه و نه در اسلحه‌های «اپه» و «فلوره»، نتوانسته‌اند این مدال را تکرار کنند. سال‌ها از مدال‌آوری فخری گذشته و او حالا سرمربی تیم‌ملی سابر شده و این بار افتخار دیگری برای شمشیربازی ایران به ارمغان آورده است؛ افتخاری که سابریست‌های ایران را تا یک‌قدمی مدال طلای آسیا قرار داده است. شمشیرباز ستاره سال‌های نه‌چندان دور کشورمان طی یک‌سالی که هدایت تیم‌ملی سابر را در اختیار داشت، چندی پیش موفق شد در مسابقات قهرمانی آسیایی کره‌جنوبی این تیم را راهی فینال کند و در نهایت با شکست مقابل تیم میزبان، قهرمان قدرتمند المپیک 2012 لندن به مدال ارزشمند تیمی نقره برسد. فخری که همچنان سمت دبیر فدراسیون شمشیربازی را برعهده دارد، امیدوار است روزی شاگردانش بتوانند مدال طلایش را تکرار کنند. این در حالی است که مجتبی عابدینی، اولین شمشیرباز المپیکی کشورمان در اسلحه سابر هم توانست در این رقابت‌ها به مدال برنز انفرادی دست یابد. گفت‌وگوی او را با «شرق» می‌خوانید: شما قبل از مسابقات گفته بودید شانس خیلی کمی برای مدال‌آوری در این رقابت‌ها دارید، اما هم در بخش تیمی هم در بخش انفرادی مدال گرفتید. چطور شد توانستید که به فینال برسید؟ با توجه به اینکه ما در یک‌سالی که گذشت به‌دلیل گرانی ارز با مشکلات زیادی روبه‌رو شدیم، در مجموع از هشت‌مسابقه جایزه بزرگی که برگزار شد تنها در دو تورنمنت مادرید و آتن شرکت کردیم. به همین دلیل هم از لحاظ «رنکینگ» تیمی و هم انفرادی در رده‌بندی جهانی و آسیایی به طور قابل ملاحظه‌ای افت کردیم و با حداقل تدارکات به کره رفتیم. با این اوصاف روی کاغذ شانس مدال‌آوری نداشتیم. اما از آنجایی که می‌دانستیم به دلیل داشتن رنکینگ پایین به قرعه بدی می‌خوریم، تمرینات مداوم و خوبی را پشت‌سر گذاشتیم. ما در مرحله یک‌چهارم نهایی با چینی مسابقه دادیم که رنکینگ شش جهان را داشت و ما رده بیست‌ویکم را. در آسیا هم آنها تیم دوم بودند و ایران هفتم. چینی‌ها با نفرات اصلی خود به میدان آمده بودند. ژانگ طلای المپیک 2008 پکن را داشت و وانگ هم چندین دوره مدال‌های مسابقات جهانی را دارد. ولی بعد از 39 سال موفق شدیم این تیم را 45 بر 41 شکست دهیم. در نیمه‌نهایی هم با قزاقستانی بازی کردیم که یک بازیکن روس قدر را گرفته بودند که خوشبختانه توانستیم قزاق‌ها را هم 45 بر 38 ببریم. اما در نهایت در فینال به تیم کره قهرمان المپیک باختیم. ایران در بازی‌های آسیایی سال 1974 در تهران توانسته بود تیم‌های چین و کره را شکست دهد و طلا بگیرد. اما چین و کره‌ای که ما الان می‌بینیم تیم‌های سابق نیستند و در دنیا حرف اول را می‌زنند. قبل از شما تیم سابر دست مربی روس بود و نتایج تیم‌های جوانان و بزرگسالان به قوت این یک‌سال اخیر نبود. فکر می‌کنید دلیل موفقیت‌تان چه بود؟ البته من در زمان این مربی هم به‌طور مقطعی در کنار تیم بودم اما فکر می‌کنم یکی از برگ‌های برنده ما نگاه ویژه‌ای بود که به کار جسمانی بچه‌ها داشتم و برای آنها تمرینات بدنسازی مداومی گذاشته بودم. این برای اولین‌بار بود که بچه‌ها از لحاظ بدنی مقابل شرق آسیایی‌ها کم نیاوردند. در کنار این به صورت شبانه‌روزی تمرین می‌کردیم و به ملی‌پوش‌های شهرستانی هم برنامه می‌دادم. اما در کل از مربی روس هم راضی بودیم. ما پارسال با او برنز آسیا را گرفتیم. ولی به هر حال مشکل گرانی ارز باعث شد که نه‌تنها عذر او بلکه مابقی مربیان روس تیم‌های اپه و فلوره را هم بخواهیم. اما با این حال خوشحالم که «عدو سبب خیر شد» تا ما بتوانیم بیشتر از مربیان ایرانی استفاده کنیم. من روزی هم که دبیر فدراسیون شدم، اعتقاد خاصی در این خصوص داشتم. سه سال پیش ما هفت مربی خارجی داشتیم اما همان زمان با چهارنفر آنها قطع همکاری کردیم. در حال حاضر هم که مابقی آنها رفتند دستمان خالی نیست و کار را با مربیان داخلی ادامه دادیم. از این به بعد می‌خواهیم با مربیان ایرانی کارهای بزرگ انجام دهیم. مجتبی عابدینی این‌بار هم به نوعی خوش‌شانس بود و مثل سال قبل که کسی باور نمی‌کرد سهمیه المپیک بگیرد، به مدال برنز رسید. دو نفر از بازیکن‌های همگروه عابدینی در دور اول غیبت داشتند اما شرایط در مراحل بعدی برایش سخت شد. او خیلی بهتر از انتخابی المپیک کار کرد. در قرعه‌کشی پایین جدول قرار گرفت و شمشیربازانی از استرالیا و هنگ‌کنگ را شکست داد. در یک‌چهارم نهایی با محمد رهبری ملی‌پوش خودمان روبه‌رو شد و او را شکست داد و به جمع چهار نفر برتر راه پیدا کرد و در نهایت نتیجه را به شمشیرباز کره واگذار کرد. اما باید بگویم در این بین محمد رهبری فوق‌العاده کار کرد. او شمشیرباز بی‌تجربه‌ای بود که با 22سال سن اولین حضورش در مسابقات قهرمانی آسیا را تجربه می‌کرد اما در یک بازی نزدیک به عابدینی باخت. او حتی توانست شمشیرباز کره که از قهرمانان المپیک هست را شکست دهد. علی پاکدامن دیگر ملی‌پوش ما در این مسابقات بود که در بازی‌های تیمی واقعا درخشید. من خیلی امیدوارم که روزی یکی از همین شاگردانم بتواند مدال طلای من را در آسیا تکرار کند. علت اینکه تیم‌های اپه و فلوره عقب‌تر از سابر هستند چیست، خیلی‌ها به این دلیل از فدراسیون انتقاد می‌کنند که بیشتر روی تیم‌های سابر سرمایه‌گذاری می‌شود؟ این صحبت‌ها اصلا منطقی نیست. حداقل در این سه سالی که من دبیر فدراسیون بودم هر امکاناتی که برای سابریست‌ها مهیا شده برای تیم‌های فلوره و اپه هم بوده. همه اعزام‌ها یکسان بوده کمااینکه ما مربیان خارجی این دو تیم را چند ماه بعد از مربی سابر که تیرماه سال گذشته اخراج کردیم، عذرشان را خواستیم. مربی فلوریست‌ها مهر‌ماه و مربی اپه هم ماه گذشته رفت. با تمام اینها ما در این دو اسلحه هم نسبت به سال قبل خیلی بهتر بودیم. اپه پارسال ششم آسیا شد اما امسال پنجم. ما تیم قدرتمند ژاپن را بعد از 10سال شکست دادیم. در فلوره هم دو پله صعود کردیم و پنجم آسیا شدیم. ما دو سال گذشته با مربیان روس به تیم‌هایی مثل قزاقستان و سنگاپور می‌باختیم اما امسال اینها را شکست دادیم. انتقاد دیگری که به فدراسیون شما وارد است این است که به ملی‌پوشان حقوق نمی‌دهید! به دلیل اینکه وضع مالی‌مان خراب است. کمیته فنی تنها در شرایطی که ملی‌پوشان بتوانند مدال بگیرند، 500هزارتومان برای قهرمانان و به ترتیب 400و300هزارتومان برای نفرات دوم و سوم آسیا در نظر گرفته است. متاسفانه شرایطمان طوری است که نمی‌توانیم بیشتر از این مبلغ را پرداخت کنیم. برنامه بعدی‌تان چیست؟ اردوها از این هفته شروع شده و برای مسابقات قهرمانی جهان که مردادماه برگزار می‌شود، آماده می‌شویم. در حال حاضر تیم سابر رده 21 دنیا را دارد. اگر بتوانیم بین تیم 12 تا 16 بیاییم، کار بزرگی کردیم. اما در اپه و فلوره فعلا به کار بیشتری نیاز داریم. اما هدف نهایی ما برای بازی‌های آسیایی 2014 است که پیش‌بینی کردیم بتوانیم در این رقابت هم مدال‌های مسابقات قهرمانی آسیا را تکرار کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.