گلایه «شوالیه آواز ایران» در مراسم تشییع استاد ابراهیمی
این مردهپرستی باید پایان یابد
شرق: شهرام ناظری با بیتی از مولانا، همه آن چیزی را که میشد درباره مرگ غریبانه استاد احمد ابراهیمی یکی از شناخته شدهترین استادان ردیف و آوازهخوانهای خوشصدای موسیقی کشور گفت، به آواز خواند. اهالی موسیقی روز پنجشنبه ششم تیر هم مانند پنجشنبه 30 خرداد به تشییع یکی دیگر از استادان موسیقی رفته بودند. احمد ابراهیمی که روز سهشنبه بعد از یک دوره طولانی درگذشت، هم از مقابل تالار وحدت تا بهشت زهرا تشییع شد. شهرام ناظری که از دوستان ابراهیمی بود؛ صحبت درباره این استاد را با گله از مردهپرستی ما آغاز کرد: «وقتی این گوهرهای ارزنده زنده هستند، باید به آنها ادای دین شود و آن موقع است که باید به فکر این گوهرهای ارزنده باشند. چه فایدهای دارد که اکنون سخنرانی یا تعریف کنیم؟ این کار راه به جایی نمیبرد. باید سالها یا قرنهایی بگذرد که سیستمی به وجود آید تا این مردهپرستی پایان یابد و زمانی که این بزرگان در قید حیات هستند، به آنها سر بزنیم؛ بهخصوص افرادی از جنس استاد احمد ابراهیمی که یک بزرگواری و آرامش و درویشی در وجود ایشان بود. ناظری با بیان اینکه علاقه ویژهای به استاد داشت، گفت: «هرچند که آنطور
که شایسته بود، خدمتشان نرسیدم، ولی توسط دوستان عزیز آقایان پورامید و عاطفی خدمتشان رسیده بودم و آخرین روزی که ایشان روی تخت بیمارستان بودند، برای دیدارشان به همراه آقای پورامید به ملاقات رفتیم.» ناظری صحبتهایش را با این بیت به پایان رساند: «ای وصالت آرزوی عاشقان/ وی خیالت پیشروی عاشقان... » علیرضا قربانی که از شاگردان استاد ابراهیمی نیز بود؛ به رسم شاگردی چند کلمهای از او گفت: «از سالهای قبل خدمت استاد میرسیدم» ولی اواخر دیدارمان کمتر شده بود و گاهی در فرهنگسراها استاد را میدیدم. چیزی که برای من مهم است، توانایی این استاد در حیطه ادبیات بود. جناب استاد همیشه افتخار میکردند در دورانی در دانشگاه تهران درس خواندهاند که استادان ارزشمندی در حال تدریس بودند. » قربانی به رسم شاگردی برای استاد ابراهیمی خواند: ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم/ غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم.» پیکر این استاد موسیقی در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.